Supreme Court dismisses conditional dismissal due to statute of limitations for the charged offense.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland quashed the lower court's decision to conditionally dismiss the criminal proceedings against the defendant. The defendant had committed an offense under Article 271 § 2 of the Criminal Code, which carries lighter penalties, but the prosecution argued that the statute of limitations had expired. The court ruled that the lower court failed to recognize that the statute of limitations for the original, more serious charge had already passed, thereby violating procedural requirements. Consequently, the proceedings were ordered to be discontinued due to the expiration of the limitation period for criminal liability.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 101 § 1 pkt 4 k.k.; Art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.: When a lower court reclassifies a crime to a lesser statutory provision, it must verify the limitation period for the original charge; failure to do so constitutes a procedural violation requiring discontinuation of proceedings.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 332/14 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Tomasz GrzegorczykSSN Roman SądejProtokolant Dorota Szczerbiak w sprawie J. N.oskarżonego z art. 271 § 2 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.w dniu 27 listopada 2014 r.,kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnegood wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 12 kwietnia 2012 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 10 stycznia 2012 r., 1. uchyla zaskarżony wyrok oraz zmieniony nim wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 10 stycznia 2012 r. sygn. akt […] i przy zastosowaniu art. 537 § 2 k.p.k., na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. postępowanie w sprawie umarza, 2. kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
J. N. stanął pod zarzutem tego, że:- w dniu 5 lutego 2004 r. w G. pow. B., woj. M., jako diagnosta na Stacji Kontroli Pojazdów „C.” s.j. uprawniony do wydawania zaświadczeń o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdów poświadczył nieprawdę w wydanym załączniku do zaświadczenia nr …/2004 dotyczącym pojazdu marki Iveco nr rej. […], wpisując masę własną pojazdu jako 2220 kg gdy faktycznie masa ta wynosiła 3000 kg,tj. popełnienia przestępstwa z art. 271 § 1 k.k.Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2012 r., sygn. akt […], Sąd Rejonowy w B. uznał oskarżonego J.
N. za winnego zarzuconego mu w akcie oskarżenia czynu i wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 lata. Oskarżonemu wymierzono też grzywnę w wysokości 180 stawek dziennych po 10 zł każda.Powyższy wyrok zaskarżony został apelacjami przez prokuratora i obrońcę.Sąd Okręgowy w T., wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2012 r., zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmując, iż przypisany czyn stanowi wypadek mniejszej wagi z art. 271 § 2 k.k., na podstawie art. 66 § 1 k.k. i art. 67 § 1 k.k. postępowanie przeciwko oskarżonemu warunkowo umorzył na okres próby wynoszącej rok i zasądził od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 500 zł płatne w terminie do dnia 1 lipca 2012 r.Kasację od tego orzeczenia, na korzyść J.
N., wniósł Prokurator Generalny i podniósł w niej zarzut:- rażącego naruszenia przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k., wynikający z pominięcia dyspozycji art. 101 § 5 k.k. i polegający na warunkowym umorzeniu postępowania karnego względem oskarżonego, co do którego przyjęto, iż popełnił czyn stypizowany w art. 271 § 2 k.k. pomimo zaistnienia negatywnej przesłanki procesowej w postaci przedawnienia karalności, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.Podnosząc powyższe skarżący wniósł o uchylenie wyroku w całości oraz umorzenie postępowania przeciwko J.
N. o czyn z art. 271 § 2 k.k. na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasację należy uznać za oczywiście zasadną, tak jak tego wymaga art. 535 § 5 k.p.k. Jak wynika z akt sprawy, Sąd Okręgowy przypisał, że oskarżony dopuścił się w dniu 5 lutego 2004r. czynu z art. 271 § 2 k.k., a więc przestępstwa, które zagrożone jest jedynie karami grzywny i ograniczenia wolności. Zgodnie z dyspozycją art. 101 § 1 pkt 4 k.k. w przypadku, gdy czyn stanowi występek zagrożony karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 3 lat lub jedynie karą grzywny, czy ograniczenia wolności, jego karalność ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło 5 lat.
W tym stanie rzeczy, karalność przypisanego mu przestępstwa upłynęła w dniu 5 listopada 2009r. i nie została przedłużona w oparciu o dyspozycję art. 102 k.k., bowiem postanowienie o przedstawieniu podejrzanemu zarzutów wydano dopiero w dniu 19 sierpnia 2011r. (k. 49 - 49v), a więc już po upływie terminu przedawnienia.Słusznie zatem podniósł skarżący, że Sąd Okręgowy zmieniając kwalifikację prawną czynu z art. 271 § 1 k.k. na typ uprzywilejowany z art. 271 § 2 k.k. nie dostrzegł wynikających stąd konsekwencji prawnych i wbrew dyspozycji art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. nie umorzył postępowania dopuszczając się uchybienia stanowiącego bezwzględną przesłankę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.Mając na uwadze powyższe, uznając, że zarzut podniesiony w kasacji jest w pełni zasadny, należało zaskarżony wyrok i zmieniony nim wyrok Sądu I instancji uchylić i wobec przedawnienia karalności czynu, którego popełnienie przypisano J.
N. postępowanie w sprawie umorzyć.Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.