Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 328/06 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation when a prior civil settlement precludes criminal court ordering full damages compensation.

Numero d'incarto IV KK 328/06
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the General Prosecutor's cassation appeal against a lower court's order requiring the defendant to pay full damages. Although the prosecutor argued that a separate civil proceeding involving a settlement should have barred this criminal compensation order, the court found the civil case was already active at the time of the criminal judgment. The court ruled that the statutory prohibition against ordering damages when a claim is subject to another proceeding applies regardless of the specific legal basis for the criminal order.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 415 § 5 zd. 2 k.p.k.; Art. 72 § 2 k.k.: The prohibition on ordering compensation when the claim is subject to another proceeding applies equally to criminal orders based on Art. 72 § 2 k.k. if a civil settlement or other proceeding exists.

Parole chiave

Generato dall'IA
prohibition on cumulative compensation civil settlement as bar criminal damages order art. 415 § 5 k.p.k. art. 72 § 2 k.k. prior civil proceeding exclusion of criminal compensation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 415 § 5 zd. 2 k.p.k.
Zakaz wynikający z art. 415 § 5 zd. 2 k.p.k. odnosi się do każdego
Art. 72 § 2 k.k.
naprawienia szkody, a więc również tego, określonego w art. 72 § 2 k.k.
Art. 39 pkt 5 k.k.
obowiązek naprawienia szkody orzeczono jako środek karny (art. 39 pkt 5
Art. 39 pkt 7 k.k.
w art. 39 pkt 7 k.k. W kwestii m.in.
Art. 777 pkt 1 k.p.c.
orzeczeniem określonym w art. 777 pkt 1 k.p.c.
art. 72 § 2 k.k
naprawienia szkody, a więc również tego, określonego w art. 72 § 2 k.k.
art. 286 § 1 k.k
określone w art. 286 § 1 k.k.
art. 270 § 1 k.k
286 § 1 k.k. i w art. 270 § 1 k.k. (dwukrotnie), a Sąd wymierzył jej łącznie
art. 521 k.p.k
Kasację od tego wyroku wniósł – na podstawie art. 521 k.p.k.
art. 415 § 5 k.p.k
W kasacji podniesiono zarzut rażącego naruszenia art. 415 § 5 k.p.k., „polegającego na orzeczeniu wobec skazanej Grażyny O.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

WYROK Z DNIA 23 LISTOPADA 2006 R.

IV KK 328/06

Zakaz wynikający z art. 415 § 5 zd. 2 k.p.k. odnosi się do każdego

określonego w ustawie przypadku orzekania karnoprawnego obowiązku

naprawienia szkody, a więc również tego, określonego w art. 72 § 2 k.k.

Przewodniczący: sędzia SN H. Gordon-Krakowska.

Sędziowie SN: A. Kapłon, J. Skwierawski (sprawozdawca).

Prokurator Prokuratury Krajowej: K. Parchimowicz.

Sąd Najwyższy w sprawie Grażyny O., skazanej za przestępstwo

określone w art. 286 § 1 k.k. i inne, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 23 listopada 2006 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora

Generalnego na korzyść skazanej od wyroku Sądu Rejonowego w C. z dnia

20 września 2004 r.,

u c h y l i ł zaskarżony wyrok w części dotyczącej zobowiązania skazanej

Grażyny O. do naprawienia szkody (...).

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w C. z dnia 20 września 2004 r. Grażyna O. uznana została za winną popełnienia przestępstw określonych w art.

286 § 1 k.k. i w art. 270 § 1 k.k. (dwukrotnie), a Sąd wymierzył jej łącznie

karę roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem

jej wykonania na okres 3 lat. Ponadto, orzeczeniem stanowiącym pkt 5 tego

wyroku Sąd zobowiązał skazaną – na podstawie art. 72 § 2 k.k. – do na-

prawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem określonym w art.

286 § 1 k.k., przez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej spółki jawnej „B.” z siedzibą w K. kwoty 106 669,20 zł, w terminie roku od uprawomocnienia się

orzeczenia.

Wyrok Sądu Rejonowego nie został zaskarżony przez żadną ze stron

postępowania i uprawomocnił się bez postępowania odwoławczego.

Kasację od tego wyroku wniósł – na podstawie art. 521 k.p.k. – Prokurator Generalny na korzyść skazanej „w części dotyczącej orzeczenia na

mocy art. 72 § 2 k.k. obowiązku naprawienia szkody”. W kasacji podniesiono zarzut rażącego naruszenia art. 415 § 5 k.p.k., „polegającego na orzeczeniu wobec skazanej Grażyny O. na mocy art. 72 § 2 k.k. obowiązku naprawienia szkody (...) gdy tymczasem roszczenie wynikające z przestępstwa było już przedmiotem postępowania cywilnego prowadzonego w Wydziale Gospodarczym Sądu Okręgowego w C.” – i wniesiono „o uchylenie

wyroku Sądu Rejonowego w C. w zaskarżonej części”.

Pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej, pokrzywdzonej spółki, wniósł o

oddalenie kasacji twierdząc, że w chwili orzekania Sądu karnego nie toczyło się inne postępowanie w przedmiocie roszczenia wynikającego z przestępstwa, a zawarta przed Sądem cywilnym ugoda między stronami nie jest

orzeczeniem określonym w art. 777 pkt 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Przepis art. 72 § 2 k.k. stanowi materialną podstawę możliwości zobowiązania skazanego do naprawienia szkody w całości lub części w wypadku zawieszenia wykonania kary. Możliwość taka jest wyłączona, jeżeli

obowiązek naprawienia szkody orzeczono jako środek karny (art. 39 pkt 5

k.k.) albo zobowiązano sprawcę do uiszczenia świadczenia wymienionego

w art. 39 pkt 7 k.k. W kwestii m.in. zobowiązania do naprawienia szkody

stan prawny uległ zmianie od dnia 1 lipca 2003 r., to jest od chwili wejścia w

życie przepisów ustawy z dnia 10 stycznia 2003 r. o zmianie ustawy – Ko-

deks postępowania karnego... (Dz. U. Nr 17, poz. 155). Nowelą tą wprowadzono zmiany w treści przepisów art. 415 k.p.k. Treść § 5, zastępującego

obowiązujący poprzednio § 6 tego artykułu, uzupełniono zdaniem drugim,

zawierającym klauzulę antykumulacyjną, wyłączającą dopuszczalność

orzeczenia m.in. obowiązku naprawienia szkody „jeżeli roszczenie wynikające z popełnienia przestępstwa jest przedmiotem innego postępowania albo o roszczeniu tym prawomocnie orzeczono”. Nie ulega wątpliwości, że

wynikający z tej klauzuli zakaz odnosi się w równym stopniu do każdego ze

wskazanych w ustawie wypadków orzekania karnoprawnego obowiązku

naprawienia szkody, niezależnie od podstawy prawnej umożliwiającej wydanie takiego orzeczenia – a więc również do przepisu art. 72 § 2 k.k.

Orzeczenie o obowiązku naprawienia szkody zawarto w wyroku wydanym w czasie obowiązywania art. 415 § 5 k.p.k., w brzmieniu ustalonym

wskazaną wyżej ustawą nowelizującą. Przed wydaniem tego wyroku, bo w

dniu 7 kwietnia 2003 r., pokrzywdzona spółka wystąpiła do Sądu Okręgowego w C. z pozwem przeciwko Grażynie O., zawierającym żądanie orzeczenia nakazu zapłaty kwoty 106 669,20 zł. Nakazem zapłaty z dnia 7 maja

2003 r. Sąd nakazał pozwanej, aby zapłaciła powodowi tę kwotę wraz z odsetkami. Wniesienie przez pozwaną zarzutów od nakazu zapłaty spowodowało wszczęcie postępowania cywilnego, zakończonego w dniu 16 czerwca

2004 r. zawarciem ugody, w której treści pozwana zobowiązała się zapłacić

powodowi należność wynikającą z nakazu zapłaty. Sąd uchylił jednocześnie nakaz zapłaty kwoty 41 734,64 zł, i w tym zakresie umorzył postępowanie. Pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej nie przeczył tym ustaleniom w

czasie rozprawy kasacyjnej.

Niezasadny jest zatem podniesiony w czasie rozprawy – dla uzasadnienia wniosku o oddalenie kasacji – argument, że w chwili orzekania w tej

sprawie przez Sąd karny roszczenie wynikające z popełnienia przestępstwa

nie było przedmiotem innego postępowania. Toczyło się bowiem postępo-

wanie nakazowe, a Sąd rozpoznający niniejszą sprawę wiedział o tym, o

czym świadczy treść dokumentów pozostających w aktach sprawy oraz dopuszczenie przez Sąd dowodu z akt sprawy cywilnej. Wskazane wyżej okoliczności wyłączały dopuszczalność wydania orzeczenia zobowiązującego

Grażynę O. do naprawienia szkody. Nieistotny jest w tej sytuacji argument

wskazujący na odmienne funkcje i podstawy prawne orzekania o obowiązku naprawienia szkody, skoro treść art. 415 § 5 zd. 2 k.p.k. przesądza jednoznacznie o niedopuszczalności zobowiązania do naprawienia szkody w

postępowaniu karnym w wypadkach określonych w tym przepisie. Niezasadny jest również argument wyprowadzony z treści art. 777 pkt 1 k.p.c. Z

przepisu tego wynika bowiem, że ugoda zawarta przed Sądem powszechnym jest również – obok „orzeczenia sądu prawomocnego lub podlegającego natychmiastowemu wykonaniu” – tytułem egzekucyjnym. Pozwala to

twierdzić, że stanowi ona o zabezpieczeniu roszczenia pokrzywdzonego w

sposób równie skuteczny, jak określone w tym przepisie orzeczenie sądu.

Należy zatem przyjąć, że zachodziła w niniejszej sprawie okoliczność wyłączająca dopuszczalność orzeczenia w postępowaniu karnym obowiązku

naprawienia szkody.