Supreme Court quashes mandatory judgment for theft with burglary due to improper application of probation sentence limits.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the lower court's mandatory judgment sentencing two defendants to restricted liberty for theft with burglary. The prosecution argued the mandatory procedure was invalid because the statutory maximum penalty for the crime exceeded eight years, a condition required for substituting a restricted liberty sentence. The court agreed, ruling that the mandatory judgment procedure only permits restricted liberty sentences when the underlying crime carries a maximum penalty of no more than eight years.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 500 § 1 k.p.k.; Art. 37a § 1 k.k.: A mandatory judgment imposing a sentence of restricted liberty is invalid if the underlying offense carries a maximum penalty exceeding eight years, as the statutory conditions for applying this substitution are not met.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
IV KK 310/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 września 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Marek PietruszyńskiSSN Paweł WilińskiProtokolant Olga Tyburc - Żelazek w sprawie M. K. i J. B. skazanych z art. 279 § 1 k.k.. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 września 2023 r., kasacji Prokuratora Generalnego na niekorzyść od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 24 czerwca 2022 r., sygn. akt II K 211/22, uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Wodzisławiu Śląskim do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIESąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim wyrokiem nakazowym z dnia 24 czerwca 2022 r., sygn. akt II K 211/22, uznał M. K. za winnego przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. i za przestępstwo to przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. w zw. z art. 34 § 1 i § 1a pkt 1 k.k. i art. 35 § 1 k.k. wymierzył mu karę roku i 4 miesięcy ograniczenia wolności, polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.Tym samym wyrokiem i za ten sam czyn, dokonany wspólnie i w porozumieniu z M.
K., Sąd uznał J. B. za winnego przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. i za przestępstwo to przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. w zw. z art. 34 § 1 i § 1a pkt 1 k.k. i art. 35 § 1 k.k. wymierzył mu karę 10 miesięcy ograniczenia wolności, polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.Sąd zobowiązał ponadto skazanych do naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody. Wyrok nakazowy uprawomocnił się z dniem 27 lipca 2022 r.Wyrok ten zaskarżony został kasacją w całości na niekorzyść skazanych przez Prokuratora Generalnego.
Prokurator Generalny zarzucił wyrokowi rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, tj. art. 500 § 1 k.p.k. oraz art. 37a § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k., polegające na wadliwym przyjęciu, iż za zarzucany M. K. i J. B. występek możliwe jest orzeczenie kary ograniczenia wolności, co doprowadziło do skazania obu oskarżonych wydanym na posiedzeniu wyrokiem nakazowym, przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k., za czyn z art. 279 § 1 k.k. na karę roku i 4 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym - orzeczoną wobec M.
K. oraz karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym - orzeczoną wobec J. B., w sytuacji gdy występek ten zagrożony jest karą pozbawienia wolności do lat 10, co czyniło niemożliwym orzeczenie za niego kary ograniczenia wolności, nawet przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k., który przewiduje możliwość wymierzenia tego rodzaju kary jedynie wówczas, gdy przestępstwo zagrożone jest tylko karą pozbawienia wolności, nieprzekraczającą 8 lat.Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku nakazowego i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Wodzisławiu Śląskim do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna w stopniu oczywistym, co pozwoliło na jej rozpoznanie i uwzględnienie na posiedzeniu wyznaczonym na podstawie art. 535 § 5 k.p.k.
W przedmiotowej sprawie doszło do rażącego naruszenia prawa opisanego w kasacji, które miało istotny wpływ na treść wydanego wyroku nakazowego. Zgodnie z art. 500 § 1 k.p.k. i art. 502 § 1 k.p.k. wyrok nakazowy można wydać w wypadkach pozwalających na orzeczenie kary ograniczenia wolności lub grzywny, w wysokości do 200 stawek dziennych albo do 200 000 złotych. Konieczne jest także przyjęcie, że przeprowadzenie rozprawy nie jest niezbędne i wystarczająca jest ocena materiału zebranego w postępowaniu przygotowawczym, który nie budzi wątpliwości.
M. K. i J. B. zarzucono popełnienie czynu z art. 279 § 1 k.k. Sąd uznał każdego z nich za winnego popełnienia takiego przestępstwa, to jest kradzieży z włamaniem. Zgodnie z treścią art. 279 § 1 k.k., kto kradnie z włamaniem podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. Powołany w treści zaskarżonego wyroku nakazowego przepis art. 37a § 1 k.k. pozwala na orzeczenie kary ograniczenia wolności zamiast kary pozbawienia wolności wtedy gdy wymierzona kara pozbawienia wolności nie byłaby surowsza od roku, a sąd orzeka równocześnie środek karny, środek kompensacyjny lub przepadek.
Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim pominął jednak kolejny warunek wymieniony w art. 37a § 1 k.k., a mianowicie to, że przepis ten znajduje zastosowanie jeżeli przestępstwo przypisane sprawcy jest zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat. Tym samym przepis ten nie mógł być zastosowany do przypisanych M. K. i J. B. przestępstw z art. 279 § 1 k.k., bo górna granica zagrożenia karą w odniesieniu do kradzieży z włamaniem to lat 10.W stanowiącej przedmiot rozpoznania sprawie nie było zatem możliwe przeprowadzenie postępowania w trybie nakazowym i wydanie wyroku nakazowego, w którym wymierzono kary ograniczenia wolności.
Konieczne w tej sytuacji jest uchylenie wadliwego wyroku i powtórzenie postępowania. KR[ms]