Supreme Court quashes drug trafficking verdict for failing to check mandatory curator supervision requirements.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland quashed the lower court's conviction for drug trafficking due to a procedural error regarding mandatory supervision. The defendant, charged with making drug dealing a steady income source, was convicted based on a prosecutor's summary request that omitted the legally required appointment of a curator. The court ruled that the lower court failed to verify this mandatory procedural step, which significantly impacted the sentencing outcome, and therefore remanded the case for a proper trial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 347 § 7 k.p.k.; Art. 343 § 7 k.p.k.; Art. 73 § 2 k.k.; Art. 65 § 1 k.k.; Art. 64 § 2 k.k.: When a prosecutor submits a summary request for conviction, the court is obligated to verify its compliance with mandatory legal provisions, including the requirement to appoint a curator for offenders who use crime as a steady income source; failure to conduct this control renders the judgment voidable.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 310/12 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 stycznia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Grzegorczyk (przewodniczący)SSN Jacek SobczakSSA del. do SN Dorota Wróblewska (sprawozdawca)Protokolant Danuta Bratkrajc przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Małgorzaty Wilkosz-Śliwy w sprawie Ł. S.skazanego z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu ustawy przed zmianą z dnia 9 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 kk i art. 65 §1 kkpo rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawiew dniu 9 stycznia 2013 r.,kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na niekorzyść skazanegood wyroku Sądu Rejonowego w S.z dnia 24 kwietnia 2012 r. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania w pierwszej instancji, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIEŁ. S. został oskarżony o to, że: w okresie od wiosny 2005 r. do stycznia 2006 r. w K. i innych miejscowościach, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i uczyniwszy sobie z popełnienia przestępstw stałe źródło dochodu, wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci łącznie nie mniej niż 15 kilogramów marihuany, które to środki nabył od P. F. podczas 6 transakcji, celem dalszego wprowadzenia do obrotu, tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. W akcie oskarżenia umieszczony został, na podstawie art. 335 § 1 k.p.k., uzgodniony z Ł.
S. wniosek o skazanie go bez przeprowadzenia rozprawy.Sąd Rejonowy w S., po przeprowadzeniu posiedzenia w dniu 18 kwietnia 2012 r., wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2012 r., uwzględniając wniosek zawarty w akcie oskarżenia, uznał Ł. S. za winnego popełniania zarzuconego mu czynu, który zakwalifikował z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu ustawy przed zmianą z dnia 9 grudnia 2011 r. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. i skazał go na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych po 50 zł jedna stawka.
Na mocy art. 343 § 1 i § 2 pkt 2 k.p.k. sąd wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby 6 1at. Sąd na podstawie art. 45 k.k. orzekł wobec oskarżonego przepadek uzyskanej korzyści majątkowej w kwocie 30 000 zł. Na mocy art. 627 k.p.k. w zw. z art. 633 k.p.k. oraz art. 2 ust. 1 pkt 4, pkt 5 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tj. Dz. U. Nr 49, poz. 223 z 1983 r. ze zm.) zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe obejmujące opłatę w wysokości 1400 zł oraz tytułem kosztów postępowania kwotę 712,50 zł.
Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu 2 maja 2012 r., tj. wraz z upływem terminu określonego w art. 422 § 1 k.p.k. Od wyroku Sądu Rejonowego w S. kasację wywiódł, na niekorzyść Ł. S., z zachowaniem terminu określonego w art. 524 § 3 k.p.k., Prokurator Generalny - podnosząc zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisów prawa karnego procesowego – art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k., polegające na uwzględnieniu zawartego w akcie oskarżenia wadliwie sformułowanego wniosku prokuratora o skazanie Ł.
S. za popełnienie czynu z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz. 1485 ze zm.) w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. bez przeprowadzenia rozprawy i wydaniu wyroku zgodnego z tym wnioskiem skutkujące rażącym naruszeniem przepisu prawa materialnego – art. 73 § 2 k.k. – na skutek – zaniechania orzeczenia wobec Ł. S., skazanego m.in. na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 6 lat, przewidzianego w tym przepisie obligatoryjnego dozoru kuratora.W związku z tak przedstawionym zarzutem, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna.Rację ma skarżący, że wyrok Sądu Rejonowego w S. zapadł z rażącym i mającym wpływ na jego treść naruszeniem przepisów prawa wskazanych w zarzucie kasacji.Nie ulega wątpliwości, że w świetle art. 347 § 7 k.p.k. sąd, do którego skierowano akt oskarżenia zawierający wniosek złożony w trybie art. 335 § 1 k.p.k., jest zobligowany do kontroli jego poprawności formalnej i merytorycznej.
Kontrola ta winna więc obejmować między innymi, czy propozycje zawarte we wniosku prokuratora pozostają w zgodzie z przepisami prawa materialnego. Dotyczy to również sytuacji, gdy we wniosku nie uwzględniono rozstrzygnięć, które w związku z przypisaniem oskarżonemu określonego czynu mają charakter obligatoryjny. W przypadku, gdy wniosek nie jest zgodny z obowiązującymi przepisami sąd nie może go uwzględnić. Tym samym, zgodnie z treścią art. 343 § 7 kpk sprawa podlega rozpoznaniu na zasadach ogólnych, chyba że dojdzie do konwalidującego nieprawidłowości zmodyfikowania wniosku przez prokuratora za zgodą oskarżonego, co możliwe jest na posiedzeniu wskazanym art. 343 k.p.k.
W przedmiotowej sprawie sąd meriti akceptując wniosek przedstawiony przez prokuratora w akcie oskarżenia, nie dokonał jego prawidłowej kontroli i nie dostrzegł, że prowadzi on do naruszenia dyspozycji art. 73 § 2 k.k., zgodnie z którą dozór jest obowiązkowy wobec między innymi sprawcy określonego w art. 64 § 2 k.k. Przy czym wskazane naruszenie jawi się jako oczywiste wobec treści art. 65 § 1 k.k. zgodnie, z którym przepisy dotyczące wymiaru kary, środków karnych oraz środków związanych z poddaniem sprawcy próbie, przewidziane wobec sprawcy określonego w art. 64 § 2 kk stosuje się także do sprawcy, który z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu.
Istotnym jest, że w niniejszej sprawie, Ł. S. został oskarżony o czyn zakwalifikowany z zastosowaniem przepisu art. 65 § 1 k.k., wobec zarzucenia mu, że z popełnienia przestępstwa, polegającego na uczestniczeniu w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających uczynił sobie stałe źródło dochodu.Wobec tego, uwzględnienie przez Sąd Rejonowy w S. wniosku prokuratora, bez wykorzystania uprawnień do zainicjowania jego zmiany, doprowadziło do wydania wyroku obarczonego rażącym naruszeniem przepisów prawa wskazanych w zarzucie kasacji.
Uchybienia te miały rażący charakter i niewątpliwy wpływ na treść wyroku. Mając to na względzie, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone orzeczenie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S., który doprowadzi do takiego skorygowania wniosku prokuratora, za zgodą oskarżonego, na posiedzeniu o jakim mowa w art. 343 k.p.k., aby jego kształt był zgodny z przepisami prawa materialnego albo przekaże sprawę do rozpoznania na rozprawie.Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku.Rozstrzygnięcie o kosztach sądowych postępowania kasacyjnego uzasadnione jest treścią art. 638 k.p.k.