Supreme Court vacates fine due to contradictory written and numerical amounts in the judgment text.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court vacated the portion of the lower court's judgment ordering a fine because the written and numerical amounts were contradictory. The Prosecutor General argued this discrepancy made the fine impossible to execute, violating procedural rules requiring clear sentencing. The court agreed, ruling that such internal contradictions constitute an absolute ground for vacatur that cannot be corrected by clerical amendment.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 504 § 1 pkt 5 k.p.k.; Art. 94 § 1 k.p.w.; Art. 104 § 1 pkt 5 k.p.w.: A contradiction between the written and numerical expression of a fine's amount creates an internal inconsistency preventing execution, which constitutes an absolute ground for vacatur under Art. 104 § 1 pkt 5 k.p.w. and requires remittal for a clear ruling.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
IV KK 31/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Bojańczyk w sprawie I. .H. , obwinionego z art. 98 ust. 1 pkt 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2024 r. w Izbie Karnej, na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w.), kasacji wniesionej na niekorzyść obwinionego przez Prokuratora Generalnego od prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Chorzowie z dnia 4 sierpnia 2023 r., sygn. akt VII W 143/23 uchyla wyrok nakazowy w zaskarżonej części, tj. jego pkt 1 w zakresie orzeczenia o karze grzywny i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Chorzowie do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Chorzowie, wyrokiem nakazowym z dnia 4 sierpnia 2023 r., sygn. akt VII W 143/23, uznał I.H. za winnego tego, że w dniach 21 i 27 lutego 2023 r. udaremnił przeprowadzenie kontroli Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Chorzowie nie stawiając się na wyznaczone terminy oraz nie składając jakichkolwiek wyjaśnień, czym wyczerpał znamiona wykroczenia z art. 98 ust. 1 pkt 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych i za to na podstawie tego przepisu w zw. z art. 24 § 1 i 3 k.w. wymierzył mu karę „1500 (pięćset) złotych” grzywny (pkt 1), a także orzekł koszty sądowe (pkt 2) (k. 37 akt sprawy o sygn.
VII W 143/23).Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 6 stycznia 2024 r., wobec niezaskarżenia go przez strony postępowania (k. 37 akt sprawy o sygn. VII W 143/23).Od powyższego wyroku kasację na niekorzyść obwinionego wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżył go w zakresie rozstrzygnięcia o karze i zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 504 § 1 pkt 5 k.p.k. w zw. z art. 94 § 1 k.p.w., polegające na orzeczeniu - za popełnione w dniach 21 i 27 lutego 2023 r. wykroczenie z art. 98 ust. 1 pkt 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych - kary grzywny w wysokości „1500 (pięćset) złotych”, czyli w sposób, który z racji rozbieżności zapisu słownego i cyfrowego uniemożliwia wykonanie wyroku nakazowego, co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia, przewidzianą w dyspozycji art. 104 § 1 pkt 5 k.p.w.W konkluzji kasacji skarżący wniósł o uchylenie wyroku nakazowego w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Chorzowie do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja wniesiona przez Prokuratora Generalnego okazała się zasadna w stopniu oczywistym, co uzasadniało jej rozpoznanie oraz uwzględnienie przez Sąd Najwyższy na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w.).Trafnie wskazuje Autor kasacji, że w układzie procesowym sprawy doszło do zmaterializowania się bezwzględnej podstawy odwoławczej, o której mowa w przepisie art. 104 § 1 pkt 5 k.p.w., tj. do sprzeczności w treści orzeczenia uniemożliwiającej jego wykonanie.Już na pierwszy rzut oka widoczne jest uchybienie wskazane w zarzucie petitum kasacji.
Sąd Rejonowy w Chorzowie w pkt. 1 wyroku nakazowego orzekając wobec obwinionego karę grzywny, posługując się zapisem cyfrowym i słownym, wadliwie, bo odmiennie w każdym z nich określił wysokość kwotową grzywny. W zapisie cyfrowym wskazał, iż jej wysokość wynosi 1500 złotych, zaś w zapisie słownym określił ją na kwotę pięćset złotych. W tej sytuacji niewątpliwie zaistniała rozbieżność co do rzeczywistej wysokości orzeczonej kary grzywny. Tego rodzaju sytuacja wprost wskazuje na naruszenie przez sąd pierwszej instancji art. 504 § 1 pkt 5 k.p.k. w zw. z art. 94 § 1 k.p.w. w stopniu przesądzającym o wystąpieniu wskazanej bezwzględnej przyczyny odwoławczej.W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że przez rozstrzygnięcie "co do kary", jak tego wymaga art. 82 § 2 pkt 2 k.p.s.w., a tym bardziej przez wymóg wskazania "wymiaru kary", jak żąda tego, stosowany w postępowaniu o wykroczenia odpowiednio (art. 94 § 1 k.p.s.w.) przepis art. 504 § 1 pkt 5 k.p.k., należy rozumieć nie tylko wskazanie na określony rodzaj kary lub środka karnego, jaki sąd orzeka, ale także określenie rozmiaru orzeczonego środka reakcji karnej (zob. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 4 lutego 2010 r., sygn. akt V KK 301/09, LEX nr 577966; z dnia 28 października 2015 r., sygn. akt IV KK 189/15, LEX nr 1816599).
Realizacja tego wymogu powinna się dokonywać poprzez sformułowanie rozstrzygnięcia o karze w sposób umożliwiający jej wykonanie. W szczególności, tak jak w niniejszym przypadku, rozbieżność w cyfrowym i słownym zapisie wymiaru kary nie tylko narusza wynikający z art. 504 § 1 pkt 5 k.p.k. w zw. z art. 94 § 1 k.p.w. obowiązek redagowania orzeczenia w sposób jednoznaczny i zrozumiały, ale przede wszystkim odzwierciedla wewnętrzną sprzeczność wyroku uniemożliwiającą jego wykonanie. Zaznaczyć jedocześnie należy, że nie było w niniejszej sprawie możliwe uznanie, iż powyżej opisane uchybienie może podlegać usunięciu w drodze sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, czyli w trybie art. 38 k.p.w. w zw. z art. 105 § 1 k.p.w., gdyż dotyczy elementu merytorycznej treści wyroku (orzeczenia co do kary).
Sprzeczność w treści orzeczenia, uniemożliwiająca jego wykonanie, stanowi bezwzględną przyczynę jego uchylenia, wskazaną w art. 104 § 1 pkt 5 k.p.w., co musi skutkować uchyleniem zaskarżonego orzeczenia i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2006 r., IV KK 17/06, OSNwSK 2006/1/386, LEX nr 293805).Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy uznać należy, że sprzeczność w treści rozstrzygnięcia o karze w wyroku nakazowym Sądu Rejonowego w Chorzowie, dotycząca wysokości orzeczonej grzywny - określonej liczbowo na 1500, a słownie na pięćset złotych - jest nieusuwalna w trybie sprostowania oraz w procedurze przewidzianej w art. 13 § 1 k.k.w., dotyczy bowiem meritum orzeczenia.
Sprzeczność ta dotyczy dyspozytywnej, merytorycznej części orzeczenia i wynika z niej niemożność jego wykonania, bowiem żadnego z zapisów nie da się wykluczyć i żaden nie może być uznany za mający pierwszeństwo. Zamieszczenie w treści wyroku dwóch odmiennych oznaczeń - cyfrowo i słownie - określających wysokość (rozmiar kary) powoduje w istocie niemożność ustalenia, w jakim faktycznie wymiarze karę orzeczono. Uchybienie takie powoduje wewnętrzną sprzeczność wyroku uniemożliwiającą jego wykonanie, co stanowi w konsekwencji bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia, przewidzianą w dyspozycji art. 104 § 1 pkt 5 k.p.w.W tej sytuacji nieodzowne stało się uchylnie wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Chorzowie w zaskarżonej części (tj. jego pkt. 1 w zakresie orzeczenia o karze grzywny) z uwagi na zmaterializowanie się bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w przepisie art. 104 § 1 pkt 5 k.p.w. i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.
Rozpoznając ponownie sprawę w tym zakresie, Sąd ten będzie zobowiązany do prawidłowego sformułowania rozstrzygnięcia o karze, uważając by jego treść była jednoznaczna i nie budziła wątpliwości, uwzględniając przy tym dyrektywy wynikające z treści art. 504 § 1 pkt 5 k.p.k. w zw. z art. 94 § 1 k.p.w.Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak na wstępie.[J.J.][ms]