Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 309/20 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded due to lack of significant procedural impact on verdict.

Numero d'incarto IV KK 309/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded and exempted the defendant from court costs. The appellant argued that the appellate court arbitrarily evaluated evidence and failed to consider reasonable doubts regarding the defendant's involvement in document destruction. The court rejected these claims because the appellate court did not re-evaluate the evidence and the procedural defects alleged did not significantly influence the final judgment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k.; Art. 5 § 2 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k.: A cassation appeal is admissible only if it demonstrates a flagrant violation of law that significantly affected the final judgment, and mere repetition of lower court arguments without new grounds constitutes an obviously unfounded appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal flagrant violation of law significant impact on verdict repetition of lower court arguments procedural defect admissibility modificazione delle conclusioni motivi di cassazione restituzione in pristino

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k.
Od powyższego prawomocnego orzeczenia kasację wniósł obrońca skazanego, zarzucając przedmiotowemu wyrokowi „rażące naruszenie przepisów prawa procesowego mających wpływ na treść wyroku w postaci:1.art. 7 k.p.k.
Art. 5 § 2 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k.
akt IV KK 309/20 POSTANOWIENIE Dnia 3 września 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 3 września 2020 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
Art. 523 § 1 k.p.k.
art. 523 § 1 k.p.k. oraz chociażby postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2016 r., III KK 291/16, www.sn.pl).
Art. 433 k.p.k.
Zwrócić należy także uwagę, że podnoszone zarzuty naruszenia prawa procesowego, nie są powiązane z mankamentami postępowania odwoławczego (brak stosownego zarzutu naruszenia art. 433 k.p.k. i art.
Art. 457 k.p.k.
art. 535 § 3 k.p.k
akt IV KK 309/20 POSTANOWIENIE Dnia 3 września 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 3 września 2020 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 197 § 1 k.k
został uznany winnym czynów z art. 197 § 1 k.k.
art. 157 § 2 k.k
w zw z art. 157 § 2 k.k.
art. 11 § 2 k.k
art. 12 § 1 k.k
z art. 12 § 1 k.k., z art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2016 r., III KK 291/16
oraz chociażby postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2016 r., III KK 291/16, www.sn.pl).
III KK 291/16
Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded regarding polygraph evidence and photos in domestic violence case.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 309/20 POSTANOWIENIE Dnia 3 września 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 3 września 2020 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. sprawy M. B. skazanego z 197 § 1 k.k. i in. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 3 marca 2020 r., sygn. akt II Ka (...), zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 30 października 2019 r, sygn. akt II K (…), p o s t a n a w i a:

1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2) zwolnić skazanego z kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w T. z dnia 30 października 2019 r. (sygn. akt II K (…)) M. B. został uznany winnym czynów z art. 197 § 1 k.k. w zw z art. 157 § 2 k.k. w zw.z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., z art. 190 § 1 k.k. oraz z art. 276 k.k., za które wymierzono mu karę łączną 3 lat pozbawienia wolności. Wyrok ten został zmieniony wyrokiem Sądu Okręgowego w T. z dnia 3 marca 2020 r. (sygn. akt II Ka (…)) w ten sposób, iż zmodyfikował opis obrażeń związanych z przestępstwem zgwałcenia i karę łączną podwyższył do 5 lat pozbawienia wolności.

Podwyższeniu ulegała także nawiązka. W pozostałym zakresie wyrok został utrzymany w mocy. Od powyższego prawomocnego orzeczenia kasację wniósł obrońca skazanego, zarzucając przedmiotowemu wyrokowi „rażące naruszenie przepisów prawa procesowego mających wpływ na treść wyroku w postaci:1.art. 7 k.p.k. w związku z art. 410 k.p.k. poprzez dowolną, sprzeczną z zebranym materiałem dowodowym, ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności zeznań świadków i pokrzywdzonej oraz ujawnionych na rozprawie dokumentów, naruszającą zasady logiki oraz doświadczenia życiowego, która doprowadziła do błędów w ustaleniach faktycznych w zakresie sprawstwa oskarżonego co do popełnienia przestępstwa zgwałcenia A.

D. przez M. B. ;2.art. 5 § 2 k.p.k. w związku z art. 410 k.p.k. poprzez nieuwzględnienie na korzyść oskarżonego M. B. poważnych wątpliwości wyrażonych przez Sąd na stronie 30 uzasadnienia co do sprawstwa M. B. odnośnie do zniszczenia dokumentów należących do A. D. , których rozstrzygniecie winno następować wyłącznie na korzyść oskarżonego.”Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w T. oraz utrzymanego w nim w mocy wyrok Sądu I instancji uniewinnienie M. B. od popełnienia zarzucanych mu przestępstw.Prokurator w odpowiedzi na przedmiotową kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja okazałą się bezzasadna w stopniu oczywistym.Istotą skutecznej kasacji jest wykazanie i uargumentowanie zaistnienia w sprawie rażącego naruszenia prawa (procesowego lub materialnego), które dodatkowo miało istotny wpływ na treść finalnego rozstrzygnięcia (arg. ex. art. 523 § 1 k.p.k. oraz chociażby postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2016 r., III KK 291/16, www.sn.pl). Pomimo rozbudowanej treściowo kasacji, zauważyć należy, że stanowi ona powtórzenie argumentów apelacji właściwie nawet niezmodyfikowanych na potrzeby postępowania kasacyjnego.

Zwrócić należy także uwagę, że podnoszone zarzuty naruszenia prawa procesowego, nie są powiązane z mankamentami postępowania odwoławczego (brak stosownego zarzutu naruszenia art. 433 k.p.k. i art. 457 k.p.k.), a pamiętać wypada, że Sąd odwoławczy utrzymując wyrok Sądu I instancji co do skazania za poszczególne czyny, nie dokonywał ponownej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego (o którym pisze w kasacji skarżący), ani też nie rozstrzygał rzekomych wątpliwości co do sprawstwa skazanego co do czynu z art. 276 k.k. Mając powyższe na względzie należało orzec jak w sentencji.