Supreme Court dismisses cassation as obviously unfounded due to lack of procedural violation or sentencing disproportionality.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, rejecting the defense's claims of procedural violations and sentencing disproportionality. The defense argued that the appellate court failed to properly review evidence and did not justify its decision regarding the nine-year sentence. The court determined that the appellate court thoroughly analyzed all arguments and provided a precise legal justification for upholding the first-instance verdict.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 433 § 2 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: A cassation appeal is obviously unfounded if the appellate court has precisely considered all arguments and provided a comprehensive legal justification for its decision, thereby satisfying statutory requirements for appellate review.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 307/15 POSTANOWIENIE Dnia 24 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 24 listopada 2015 r. sprawy C. T.skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 2 k.k. i innychz powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanegood wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 kwietnia 2015 r., zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego z dnia 11 lipca 2014 r., oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.
UZASADNIENIE
W kasacji obrońcy skazanego C. T. zarzucono: rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść wyroku, a to:1) art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. polegające na tym, że Sąd Apelacyjny zakresie utrzymania w mocy zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 11 lipca 2014 r., błędnie uznał, iż Sąd I instancji nie dopuścił się obrazy prawa procesowego, a to art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. i w konsekwencji dokonał trafnych ustaleń faktycznych, podczas gdy w istocie Sąd I-szej instancji zaskarżone orzeczenie oparł na wybiórczo potraktowanym materiale dowodowym, w szczególności zeznaniach świadka P. K., a które to postąpienie w sposób oczywisty godzi w zasadę obiektywizmu wyrażoną w art. 4 k.p.k.2) art. 457 § 3 k.p.k. poprzez nie wskazanie w uzasadnieniu czym kierował się Sąd Apelacyjny, wydając zaskarżony wyrok oraz dlaczego zarzuty i wnioski apelacji zostały uznane za bezzasadne, a jedynie ograniczenie się do ogólnego i stwierdzenia, iż Sąd Okręgowy poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, w szczególności zaś brak jest w zaskarżonym wyroku szczegółowego odniesienia do postawionego zarzutu rażącej niewspółmierności kary orzeczonej wobec skazanego za czyn określony w pkt I zaskarżonego wyroku.Autor kasacji podnosząc te zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.W pisemnej odpowiedzi na kasację z dnia 11 sierpnia 2015 r.
M. C. Prokurator Prokuratury Okręgowej delegowana do Prokuratury Apelacyjnej wniosła o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście bezzasadna.Analiza treści zarzutów i części motywacyjnej skargi kasacyjnej wskazuje, że jej Autor kwestionuje jakość dokonanej przez Sąd Apelacyjny kontroli odwoławczej wyroku Sądu I instancji oraz jej efekt. Sprawdzają się one do wykazania, że Sąd Apelacyjny nie rozważył w prawidłowy sposób tj. zgodnie z żądaniem apelującego zarzutów i wniosków sformułowanych w apelacji z dnia 22 grudnia 2014 r., tym samym utrzymując błędne rozstrzygnięcie Sądu I instancji w mocy.
Sąd Najwyższy uważa, że tak sformułowany zarzut jest wynikiem niedostatecznej lektury uzasadnienia zaskarżonego wyroku, albowiem Sąd Apelacyjny w sposób precyzyjny rozważył wszystkie zarzuty i wnioski podniesione w apelacji. W pisemnych motywach zaskarżonego wyroku wyczerpująco wskazał czym kierował się wydając wyrok i umotywował przyczyny nie podzielenia zarzutów i wniosków apelacji. Przekonuje o tym kompleksowa, a nie wybiórcza, jak to czyni Autor kasacji, analiza uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Sąd Apelacyjny przekonująco uzasadnił powody, dla których pozytywnie zweryfikował dokonaną przez Sąd I instancji ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności zaś dowodów z zeznań (i wyjaśnień) świadka P. K., który w niniejszej sprawie uzyskał status tzw. małego świadka koronnego (s. 23- 37 uzasadnienia zaskarżonego wyroku) oraz zeznań świadka K.
Ł., (s. 37-39 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).Akceptując prezentowaną w uzasadnieniu wyroku Sądu Apelacyjnego ocenę prawną zarzutu obrazy art. 5 § 2 k.p.k., 7 k.p.k., art. 410 k.p.k. i art. 424 § 1 k.p.k. (s. 22-42 uzasadnienia zaskarżonego wyroku), nie ma potrzeby jej przytaczania w uzasadnieniu niniejszego postanowienia.Treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku daje podstawę do stwierdzenia, że Sąd Apelacyjny uzasadnił swoje rozstrzygnięcie w sposób odpowiadający wymaganiom ustawy, tj. zgodnie z art. 457 § 3 k.p.k. i art. 433 § 2 k.p.k. także w odniesieniu do prezentowanego w apelacji zarzutu rażącej niewspółmierności orzeczonej w pkt.
I wyroku Sądu Okręgowego kary 9 lat pozbawienia wolności. Trafna jest w realiach przedmiotowej sprawy konstatacja Sądu Apelacyjnego, że wymierzona C. T. kara za przypisany mu czyn, wyczerpujący znamiona art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 2 k.k., jest karą sprawiedliwą.Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy z mocy art. 535 § 3 k.p.k. orzekł jak w postanowieniu. kc