Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 297/18 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for obvious lack of merit regarding a traffic offense conviction.

Numero d'incarto IV KK 297/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded without a hearing. The defense argued procedural violations and factual errors regarding the driver's identity and sentencing proportionality, but the Court noted the lower court had already reviewed facts and evidence. The Court upheld the conviction because the defendant's guilt was clearly proven and the sentence was not disproportionately severe.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 519 k.p.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: Cassation is an extraordinary remedy against final judgments of appellate courts; appeals against first-instance judgments are inadmissible, and appeals lacking merit are dismissed without a hearing.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obviously unfounded traffic offense procedural violation proportionality of sentence inadmissible appeal first instance judgment guida senza autorizzazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 519 k.p.k.
535 § 3 k.p.k.Przypomnieć należy skarżącemu, że zgodnie z art. 519 k.p.k.
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt IV KK 297/18 POSTANOWIENIE Dnia 16 października 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 16 października 2018 r.
Art. 636 § 1 k.p.k.
Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego oparto o art. 636 § 1 k.p.k.Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Art. 7 k.p.k.
Art. 5 § 2 k.p.k.
i art. 5 § 2 k.p.k., najwyraźniej nie dostrzega, że Sąd odwoławczy rozstrzygający w tej sprawie nie mógł dopuścić się ich naruszenia, skoro nie przeprowadzał samodzielnie postępowania dowodowego i tym samym nie czynił ustaleń faktycznych.
Art. 167 k.p.k.
w dniu rzeczonej kolizji;3)rażące naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wydany wyrok - art. 167, 170 § 2 k.p.k.
Art. 170 § 2 k.p.k.
Art. 53 k.k.
- pomimo braku dowodów potwierdzających te okoliczności.Skarżący nadto temu wyrokowi zarzucił:5)rażącą niewspółmierność kary, wymierzonej z pominięciem tak dyrektyw jej wymiaru wskazanych w art. 53 k.k., jak też zachodzącej przesłanki do zastosowania art.
Art. 60 § 2 pkt 1 k.k.
art. 535 § 3 k.p.k
akt IV KK 297/18 POSTANOWIENIE Dnia 16 października 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 297/18 POSTANOWIENIE Dnia 16 października 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 16 października 2018 r. sprawy A. C., ‎skazanego za popełnienie przestępstwa z art. 244 k.k.‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego,‎od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 19 września 2017 r.,‎sygn. akt VI Ka […],‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G.‎z dnia 24 lutego 2017 r., sygn. akt IX K […] p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć skazanego A.C. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEA. C. został oskarżony o to, że: w dniu 16 maja 2013 r. w G. przy ul. T. kierując samochodem marki H. nr rej. […], nie stosował się do prawomocnego orzeczenia Sądu Rejonowego w G., sygn. Akt III K […] z dnia 16 czerwca 2010 r. dotyczącego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 (pięciu) lat, tj. o popełnienie przestępstwa z art. 244 k.k.Sąd Rejonowy w G. wyrokiem z dnia 24 lutego 2017 r., sygn. akt IX K […], uznał A.

C. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wypełniającego znamiona występku z art. 244 k.k. i za to wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności. Wyrokiem tym rozstrzygnięto także w przedmiocie kosztów postępowania i pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu.Apelację od tego wyroku wniósł obrońca A. C.. Sąd Okręgowy w G., wyrokiem z dnia 19 września 2017 r., sygn. akt VI Ka […], utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu I instancji oraz zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, a także rozstrzygnął w przedmiocie kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu.Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wywiódł obrońca A.

C. podnosząc: 1)„rażące naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, a to art 7 k.p.k., polegające na dokonaniu dowolnej a nie swobodnej oceny wyjaśnień oskarżonego, zeznań świadków E. S., M. I. oraz M. N., a zwłaszcza H. C.;2) rażące naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, a to art. 5 § 2 k.p.k. polegające na naruszeniu zasady procesowej in dubio pro reo, poprzez rozstrzygnięcie na niekorzyść oskarżonego wątpliwości, których nie usunięto w postępowaniu dowodowym w zakresie kwestii osoby prowadzącej pojazd marki H. w dniu rzeczonej kolizji;3)rażące naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wydany wyrok - art. 167, 170 § 2 k.p.k. poprzez niezasadną odmowę przeprowadzenia dowodów wnioskowanych przez oskarżonego w postaci przesłuchania funkcjonariuszy, którzy przesłuchiwali H.C. w jego miejscu zamieszkania oraz świadka J.

M.;4)błąd w ustaleniach faktycznych, mający istotny wpływ na treść orzeczenia, a to uznanie, iż oskarżony nie był skonfliktowany z ojcem, że H.C. nie nadużywał alkoholu, a zwłaszcza, że oskarżony miał dostęp do samochodu ojca, a ostatecznie że to oskarżony kierował pojazdem ojca w dniu 16 maja 2013r. - pomimo braku dowodów potwierdzających te okoliczności.Skarżący nadto temu wyrokowi zarzucił:5)rażącą niewspółmierność kary, wymierzonej z pominięciem tak dyrektyw jej wymiaru wskazanych w art. 53 k.k., jak też zachodzącej przesłanki do zastosowania art. 60 § 2 pkt 1, poprzez orzeczenie kary w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności, podczas gdy wymierzenie kary łagodniejszej, zwłaszcza wolnościowej byłoby wystarczające z punktu widzenia celów zapobiegawczych i wychowawczych”.Podnosząc powyższe zarzuty, obrońca wniósł o uchylenie zaskarżanego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu, ewentualnie przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w G. do ponownego rozpoznania.Prokurator w odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym, dlatego podlegała oddaleniu na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Przypomnieć należy skarżącemu, że zgodnie z art. 519 k.p.k. kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia od prawomocnych wyroków sądów odwoławczych, a nie do orzeczeń wydanych przez sąd w I instancji, o czym prawdopodobnie zapomniał obrońca, a co powoduje, że ta kasacja jest na pograniczu jej dopuszczalności.

Obrońca podnosząc zarzuty, które są niemalże powtórzeniem zarzutów apelacyjnych, w tym naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.k. i art. 5 § 2 k.p.k., najwyraźniej nie dostrzega, że Sąd odwoławczy rozstrzygający w tej sprawie nie mógł dopuścić się ich naruszenia, skoro nie przeprowadzał samodzielnie postępowania dowodowego i tym samym nie czynił ustaleń faktycznych. Oba przepisy dotyczą bowiem reguł, którymi kieruje się Sąd meriti, nie zaś Sąd odwoławczy. Jak wynika natomiast z uzasadnienia Sądu II instancji sferą kontroli instancyjnej objęto zarówno poczynione w sprawie ustalenia faktyczne, ale również nie dopatrzono się naruszenia reguły in dubio pro reo.Sprawstwo A.

C. – czego nie może zaakceptować obrońca - zostało w sposób nie budzący wątpliwości wykazane i udowodnione zgromadzonymi i prawidłowo ocenionymi dowodami, w tym także zeznaniami ojca oskarżonego H. C. Jak prawidłowo ustalono, wartości tych depozycji nie umniejszały ani drobne nieścisłości, ani forsowany przez skazanego rzekomy konflikt z ojcem i przez to chęć obwinienia syna. Nie było zatem i potrzeby przeprowadzania kolejnych dowodów, w tym przesłuchania J. M., na okoliczność relacji łączących ojca z synem. Wywód Sądu Okręgowego w tej materii jest w pełni przekonujący, jak również i to, że w sprawie został zgromadzony kompletny materiał dowodowy.

Wątpliwości nie budziła także kara wymierzona skazanemu za popełniony czyn. Uznano ją za uwzględniającą wszystkie dyrektywy art. 53 k.k. i mimo orzeczenia jej w bezwzględnym wymiarze, nie noszącej cech rażącej niewspółmierności. Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego oparto o art. 636 § 1 k.p.k.Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.