Criminal appeal dismissed as obviously groundless; Supreme Court upheld joint sentence under full absorption principle.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless, ruling that the lower courts correctly applied the principle of full absorption when imposing a joint sentence. The defense argued violations of specific criminal code provisions, but the court found no legal obligation to use full absorption and confirmed the joint sentence was consistent with the law at the time. Consequently, the appeal was rejected, and the defendant was exempted from court costs due to their material situation.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 85 k.k.; Art. 53 k.k.; Art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 19 ust. 1 ustawy o zmianie Kodeksu karnego; Art. 536 k.p.k.: The Supreme Court held that a joint sentence based on the principle of full absorption does not violate material law, and appeals must be examined strictly within the scope of raised grievances.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 297/16 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 19 października 2016r. sprawy Z. W.o wydanie wyroku łącznegoz powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanegood wyroku Sądu Okręgowego w B.z dnia 4 marca 2016 r., sygn. akt VII Ka (…) zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w B.z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt III K (…) p o s t a n o w i ł: 1 - oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2 - zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIEKasacja wniesiona w imieniu oskarżyciela prywatnego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym. Skarżący tylko pozornie podnosi w niej zarzuty związane z naruszeniem prawa materialnego i procesowego, których miałby dopuścić się Sąd Okręgowy, gdy w istocie skierowana jest ona wyłącznie przeciwko wymiarowi orzeczonej kary łącznej.Obrona jako naruszone wskazała przepisy art. 85 k.k. i art. 53 k.k. Żaden jednak z tych przepisów nie obliguje sądu do orzeczenia kary łącznej przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji. Tak więc Sądy rozpoznające niniejszą sprawę nie mogły obrazić prawa materialnego łącząc kary w oparciu o inną zasadę niż oczekiwałby tego obrońca skazanego.Podobnie nie można zasadnie zarzucić Sądowi odwoławczemu, że nie rozpoznał zarzutów apelacyjnych – art. 433 § 2 k.p.k., czy że w tym zakresie sporządził wadliwe uzasadnienie swego wyroku, skoro jasno przedstawił on motywy swego rozstrzygnięcia i ustosunkował się do argumentacji apelującego – k.5–7 uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego.Analizując zaskarżony wyrok łączny należy przede wszystkim dostrzegać to, że co prawda najniższa możliwa do orzeczenia kara łączna wynosiła 3 lata, lecz najwyższą była kara (art. 19 ust.1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, Dz.
U. z 2015 r., poz. 396) 15 lat pozbawienia wolności (suma kar jednostkowych przekraczała tę granicę). Słusznie też Sądy rozpoznające sprawę wydając zaskarżony wyrok łączny dostrzegły i uwzględniły wymiar poszczególnych kar łącznych, które były już orzekane wobec skazanego. Zauważyć należy tu, że jedna z tych kar, to 10 lat pozbawienia wolności. Orzeczona zatem kara łączna jest zgodna z obowiązującymi w chwili jej orzekania przepisami. Nie ma też podstaw do korygowania jej w oparciu o art. 19 ust.2 cytowanej ustawy z 20 lutego 2015 r.Bardziej złożoną kwestię stanowi zagadnienie możliwości łączenia w ramach zaskarżonego wyroku łącznego kar jednostkowych pozbawienia wolności, których wykonanie warunkowo zawieszono.
Ta część orzeczenia sądu odwoławczego (utrzymanie rozstrzygnięcia o częściowym umorzeniu postępowania o wydanie wyroku łącznego) nie została jednak zaskarżona kasacją. Sąd Najwyższy zaś, zgodnie z dyspozycją art. 536 k.p.k., rozpoznaje kasację wyłącznie w granicach podniesionych zarzutów, a wyjątkowo jedynie szerzej, gdy zachodzą okoliczności wskazane w art. 439 k.p.k., co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.W tej sytuacji żaden z podniesionych zarzutów naruszenia prawa nie mógł zostać uznany za zasadny, choćby w najmniejszym stopniu.Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.Skazanego, uwzględniając jego sytuacje materialną, zwolniono od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.