Supreme Court quashes fine for exceeding statutory daily fine limits when suspended sentence is applied.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the lower court's decision regarding the fine imposed on the defendant for the crime of theft. The defendant argued that the fine of 400 daily units violated the statutory maximum limit applicable to suspended sentences. The court found that the trial court failed to correct the prosecutor's proposal which exceeded the legal cap of 270 units, constituting a serious procedural violation. Consequently, the fine portion of the judgment was set aside and the case remanded for a new ruling within the correct legal limits.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k.; Art. 71 § 1 k.k.: A court's failure to correct a prosecutor's proposal for a fine that exceeds the statutory maximum limit when imposing a suspended sentence constitutes a serious procedural violation requiring the quashing of the judgment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 283/15 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska (przewodniczący)SSN Józef Dołhy (sprawozdawca)SSN Barbara SkoczkowskaProtokolant Jolanta Grabowska w sprawie M.C.skazanego z art. 178 a § 1 kkpo rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 kpk,w dniu 30 października 2015 r.,kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego,od wyroku Sądu Rejonowego w L.z dnia 18 grudnia 2012 r., uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze grzywny (pkt II wyroku) i sprawę w tym zakresie przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w L.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w L., uwzględniając złożony przez prokuratora w trybie art. 335 § 1 k.p.k. wniosek, wyrokiem z dnia 18 grudnia 2012 r., skazał M. C. za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres próby 2 lat, na mocy art. 71 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 400 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki na kwotę 10 zł, na podstawie art. 42 § 2 i art. 50 k.k. orzekł środki karne.Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w dniu 28 grudnia 2012 r.
Od tego wyroku kasację w trybie art. 521 § 1 k.p.k. wniósł Prokurator Generalny.Zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze grzywny na korzyść oskarżonego, zarzucił „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, a to art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k. polegające na uwzględnieniu zawartego w akcie oskarżenia wniosku prokuratora i wymierzenie oskarżonemu M. C. uzgodnionej z nim kary grzywny, skutkujące rażącym naruszeniem przepisu prawa materialnego - art. 71 § 1 k.k., w brzmieniu obowiązującym w dacie czynu oraz orzekania, bowiem uzgodniona grzywna, orzeczona obok kary pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono, została wymierzona w rozmiarze 400 stawek dziennych, to jest powyżej górnej granicy kary określonej w tym przepisie”.
W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy, zważył co następuje.Kasacja jest zasadna w stopniu umożliwiającym jej uwzględnienie w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Oczywiste jest, że zaproponowany we wniosku o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy wymiar kary grzywny, orzekanej na podstawie art. 71 § 1 k.k., w rozmiarze 400 stawek dziennych, przekraczał górną granicę liczby stawek określoną w tym przepisie w jego brzmieniu obowiązującym w dacie czynu oraz orzekania przez Sąd Rejonowy.Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 71 § 1 k.k., obowiązującym od dnia 8 czerwca 2010 r. do dnia 30 czerwca 2015 r., zawieszając wykonanie kary pozbawienia wolności sąd mógł orzec grzywną w wysokości do 270 stawek dziennych, jeżeli jej wymierzenie na innej podstawie nie było możliwe.Procedowanie, bez wykorzystania przysługujących Sądowi uprawnień zainicjowania zmiany wadliwego w tym zakresie wniosku i uwzględnienie go w tej postaci, stanowiło rażące naruszenie przepisów prawa procesowego – art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k., co w konsekwencji doprowadziło do wydania wyroku z rażącym naruszeniem prawa materialnego – art. 71 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r.
Wskazane rażące naruszenie prawa miały istotny, niekorzystny dla oskarżonego wpływ na treść orzeczenia. Z tych względów podzielając zarzuty i wniosek końcowy kasacji, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. kc