Supreme Court quashes criminal sentence for being below statutory minimum combined penalty limits under Art. 86 § 1 KK.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the lower court's criminal judgment regarding the combined penalty imposed on the defendant. The Regional Court had sentenced the defendant to a combined term of three months of restricted freedom, despite having imposed individual sentences of four and three months. The Court ruled this decision invalid because the combined sentence fell below the mandatory minimum established by Article 86 § 1 of the Criminal Code, which requires the combined penalty to be at least equal to the highest individual sentence. Consequently, the case was remanded to the Regional Court for a new sentencing decision that complies with the statutory limits.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 86 § 1 k.k.; The combined criminal penalty must be set within the range from the highest individual sentence to the sum of all sentences, ensuring it never falls below the highest single sentence imposed.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 282/20 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 lipca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Jacek BłaszczykSSN Marek PietruszyńskiProtokolant Łukasz Biernacki na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w sprawie P. M. skazanego z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (x2),po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 28 lipca 2020 r.,kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyśćod wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w K. z dnia 5 września 2019 r., sygn. akt IX K (…), uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w K., wyrokiem nakazowym z dnia 5 września 2019 r., uznał P. M. za winnego tego, że:- w dniu 13 listopada 2018 r. w K. wbrew przepisom ustawy posiadał środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste o masie 1,528 g, tj. przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie tego przepisu oraz art. 37a k.k. w zw. z art. 34 § 1 i 1a pkt 1 k.k., art. 34 § 2 k.k. i art. 35 § 1 k.k. skazał go na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym;- w dniu 11 marca 2019 r. w K. wbrew przepisom ustawy posiadał środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste o masie 0,249 g oraz środek psychotropowy w postaci siarczanu amfetaminy o masie 4,400 g, tj. przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na postawie tego przepisu oraz art. 37a k.k. w zw. z art. 34 § 1 i 1a pkt 1 k.k., art. 34 § 2 k.k. i art. 35 § 1 k.k. skazał go na karę 3 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.
Na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k. i art. 86 § 1 i 3 k.k. wymierzył oskarżonemu karę łączną 3 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 28 września 2019 r., wobec niezaskarżenia go przez strony postępowania. W dniu 1 lipca 2020 r. kasację od tego wyroku wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżył go w części dotyczącej orzeczenia o karze, na niekorzyść skazanego. Zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie art. 86 § 1 k.k., polegające na orzeczeniu wobec P. M. kary łącznej 3 miesięcy ograniczenia wolności w sytuacji, gdy Sąd objął węzłem kary łącznej kary jednostkowe 4 i 3 miesięcy ograniczenia wolności, tj. kary łącznej niższej, niż najwyższa z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa i wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym, stąd jej rozpoznanie i uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Zaskarżony wyrok nakazowy nie może się ostać, ponieważ zapadł z rażącym naruszeniem wskazanego w zarzucie kasacji przepisu prawa karnego materialnego, co miało istotny wpływ na jego treść.Zgodnie z art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania przez Sąd Rejonowy w K., sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 2 lat ograniczenia wolności.W przedmiotowej sprawie, granicę kary łącznej ograniczenia wolności orzeczonej wobec P. M. wyznaczała najwyższa z wymierzonych kar jednostkowych, tj. kara 4 miesięcy ograniczenia wolności oraz ich suma, tj. 7 miesięcy ograniczenia wolności.
Dolna granica kary łącznej została wyznaczona wymiarem najwyższej z orzeczonych kar jednostkowych, a więc nie mogła być niższa niż 4 miesiące ograniczenia wolności.Sąd Rejonowy w K. orzekając karę łączną 3 miesięcy ograniczenia wolności, wymierzył ją więc poniżej dolnej granicy przewidzianej w art. 86 § 1 k.k., czym naruszył wskazany przepis, a uchybienie to było rażące i miało istotny wpływ na treść wyroku, bowiem doprowadziło do nieuzasadnionego zaniżenia wysokości kary łącznej ograniczenia wolności, jaka powinna zostać wymierzona skazanemu.Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazał sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania.
W postępowaniu ponownym Sąd ten orzekając karę łączną będzie miał na względzie zmianę przepisów Rozdziału IX Kodeksu karnego, dokonaną ustawą z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID – 19 oraz uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID - 19 (Dz. U. 2020 poz. 1086), jak również zawarte w tej ustawie przepisy przejściowe. Dlatego orzeczono, jak w wyroku.