Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 279/25 Generato dall'IA

Supreme Court quashes traffic fine due to double jeopardy violation for identical prior conviction.

Numero d'incarto IV KK 279/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the Regional Court's traffic fine and ordered the proceedings to be discontinued. The defendant had already been convicted and sentenced for the exact same traffic violation in a final judgment just weeks prior. The General Prosecutor successfully argued that issuing a new penalty for the same act violated the principle against double jeopardy, which the Court confirmed as a mandatory ground for dismissal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.; Art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.: A final judgment on the same act by the same authority constitutes an absolute ground for dismissing subsequent proceedings, requiring the quashing of the new verdict and discontinuation of the case.

Parole chiave

Generato dall'IA
double jeopardy non bis in idem traffic violation procedural violation discontinuation of proceedings final judgment absolute ground revoca della licenza condurre

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.
z art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w. umarza postępowanie;
Art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 104 § 1 pkt 7 w zw.
Art. 92 § 1 k.w.
‎skazanego z art. 92 § 1 k.w. w zw.
Art. 94 § 1 k.w.
2310 ze zm.) oraz z art. 94 § 1 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art.
Art. 94 § 3 k.w.
wymierzył mu łącznie karę grzywny w wysokości 1.800 (jednego tysiąca ośmiuset) złotych;2.na mocy art. 94 § 3 k.w. orzekł wobec obwinionego M.
Art. 119 § 1 k.p.w.
art. 535 § 5 k.p.k
94 § 1 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,‎22 września 2025 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść obwinionego‎od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Rybniku‎z dnia 4 listopada 2024 r., sygn.
art. 5 § 1 pkt 8 k.p
z art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.
art. 104 § 1 pkt 7 k.p
akt III W 1095/24, co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia określoną w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.s.w.” i wniósł„o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania na podstawie art.
art. 58 k.p
akt III W 1095/24, w trybie art. 58 k.p.w., po rozpoznaniu sprawy M.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

IV KK 279/25 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 września 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie M. N. ‎skazanego z art. 92 § 1 k.w. w zw. z § 21 rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych (Dz. U. z 2019, poz. 2310 ze zm.) oraz z art. 94 § 1 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,‎22 września 2025 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść obwinionego‎od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Rybniku‎z dnia 4 listopada 2024 r., sygn. akt III W 1236/24, 1. uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 104 § 1 pkt 7 w zw. z art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w. umarza postępowanie;

2. obciąża Skarb Państwa kosztami w sprawie.

UZASADNIENIE

M. N. został obwiniony o to, żew dniu 8 sierpnia 2024 roku o godz. 12:30 w R. na ul. M. w rejonie skrzyżowania z ul. C. jako kierujący samochodem osobowym marki B. ‎o nr rej. […]. nie zatrzymał pojazdu w wyznaczonym miejscu nie stosując się do znaku drogowego B20 „STOP". Ponadto nie posiadał żadnych uprawnień do kierowania tym pojazdem,tj. o czyn z art. 92 § 1 k.w. w zw. z § 21 rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych oraz z art. 94 § 1 k.w.Sąd Rejonowy w Rybniku wyrokiem nakazowym z 4 listopada 2024 r., sygn. akt III W 1236/24, orzekł, że:„1)uznaje obwinionego M.

N. (N.) za winnego popełnienia wyżej opisanego czynu i za to na mocy art. 94 § 1 kw w zw. z art. 9 § 1 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 2000,00 (dwóch tysięcy) złotych;2)na mocy art. 94 § 3 kw orzeka wobec obwinionego środek kamy w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 11 (jedenastu) miesięcy;3)na podstawie art. 119 § 1 kpw zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania obejmujące zryczałtowane wydatki postępowania w wysokości 70,00 (siedemdziesięciu) złotych oraz opłatę w wysokości 200,00 (dwustu) złotych.”Kasację od tego wyroku wniósł Prokurator Generalny, zaskarżając go w całości na korzyść obwinionego M.

N. . Zarzucił on „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.s.w., polegające na skazaniu obwinionego M. N. przez Sąd Rejonowy w Rybniku prawomocnym wyrokiem nakazowym z dnia 4 listopada 2024 r., sygn. akt III W 1236/24 za czyn polegający na tym, że w dniu 8 sierpnia 2024 r. o godz. 12:30 w R. na ul. M. w rejonie skrzyżowania z ul. C. jako kierujący samochodem osobowym marki B. o nr rej. […]. nie zatrzymał pojazdu w wyznaczonym miejscu nie stosując się do znaku drogowego B20 <<STOP>>, ponadto nie posiadał żadnych uprawnień do kierowania tym pojazdem, tj. za wykroczenie z art. 92 § 1 k.w. w zw. z § 21 rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych oraz z art. 94 § 1 k.w., mimo że obwiniony za popełnienie tego samego czynu został uprzednio skazany wyrokiem tego Sądu z dnia 22 października 2024 r., prawomocnym z dniem 30 października 2024 r., wydanym w sprawie o sygn. akt III W 1095/24, co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia określoną w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.s.w.” i wniósł„o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania na podstawie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.s.w.”Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Analiza akt spraw o sygn.

III W 1236/24 i III W 1095/24 prowadzonych w Sądzie Rejonowym w Rybniku nie pozostawia wątpliwości, że zaskarżone orzeczenie zostało wydane z rażącą obrazą przepisu prawa procesowego, wskazaną w zarzucie kasacji.Jak trafnie bowiem podnosi autor kasacji, Sąd Rejonowy w Rybniku wyrokiem wydanym w dniu 22 października 2024 r. o sygn. akt III W 1095/24, w trybie art. 58 k.p.w., po rozpoznaniu sprawy M. N. obwinionego o to, że w dniu ‎8 sierpnia 2024 r. około godziny 12:30 w R. na ul. M. jako kierujący pojazdem mechanicznym marki B. o nr rej. […]. podczas przejazdu przez skrzyżowanie ulic M. /C. nie zatrzymał pojazdu w związku ze znakiem ‎B-20 „STOP”.

Ponadto w tym samym miejscu i czasie nie posiadał wymaganych przepisami uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, tj. o wykroczenie ‎z art. 92 § 1 k.w. w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych z dnia 31 lipca 2002 r., art. 94 § 1 k.w. w zw. z art. 3 ustawy o kierujących pojazdami z dnia 05 stycznia 2011 r.:1.uznał obwinionego M. N. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego ustawowe znamiona wykroczenia z art. 92 § 1 k.w. w zw. z § 21 ust. 1 pkt rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych z dn. 31 lipca 2002 r., art. 94 § 1 k.w. w zw. z art. 3 ustawy o kierujących pojazdami z dnia 05 stycznia 2011 r. i za to na mocy art. 94 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. wymierzył mu łącznie karę grzywny w wysokości 1.800 (jednego tysiąca ośmiuset) złotych;2.na mocy art. 94 § 3 k.w. orzekł wobec obwinionego M.

N. środek kamy w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres ‎1 (jednego) roku;3.na mocy art. 118 § 1 k.p.w. i art. 119 k.p.w. w zw. z art. 21 pkt 2 ‎i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądził od obwinionego M. N. na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki postępowania w wysokości 70 (siedemdziesięciu) złotych oraz opłatę w wysokości 180 (stu osiemdziesięciu) złotych (k. 25 akt Sądu Rejonowego w Rybniku o sygn. III W 1095/24).Orzeczenie to uprawomocniło się 30 października 2024 r. (k. 26 akt Sądu Rejonowego w Rybniku o sygn.

III W 1095/24).Z zestawienia treści obu orzeczeń wynika zatem, że M. N. ukarano za czyn, który był przedmiotem wcześniej wszczętego postępowania. Stanowi to naruszenie przepisu art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w., który zakazuje wszczynania postępowania, a wszczęte nakazuje umorzyć, gdy postępowanie co do tego samego czynu obwinionego zostało prawomocnie zakończone lub wcześniej wszczęte, toczy się.Uchybienie to ma charakter bezwzględnej przyczyny odwoławczej wymienionej w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w., której wystąpienie powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania.Z przytoczonych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [J.J.][a.ł] ‎