Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 278/21 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed as obviously unfounded due to lack of procedural violations affecting the verdict on intoxication.

Numero d'incarto IV KK 278/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously unfounded, ordering the defendant to bear the costs. The defense argued that the appellate court failed to properly evaluate evidence regarding the defendant's intoxication at the time of the accident and incorrectly refused a retrospective expert opinion. The court rejected these claims, finding that the lower courts correctly assessed the evidence, including witness testimony and breathalyzer results, to conclude the defendant was intoxicated.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.; Art. 439 k.p.k. - An appeal is obviously unfounded if the appellate court correctly addressed all arguments and no procedural violations occurred that could have materially influenced the verdict.

Parole chiave

Generato dall'IA
criminal appeal obviously unfounded intoxication evidence procedural violation breathalyzer results retrospective expert opinion costs of appeal guida recidiva in stato di ebbrezza

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 433 § 2 k.p.k.
Zarzucił w niej rażące naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicie rażącą i mającą istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia obrazę art. 433 § 2 k.p.k. i art.
Art. 457 § 3 k.p.k.
i art. 457 § 3 k.p.k.:- poprzez pozorną, chybioną i niepełną, a więc wadliwą kontrolę odwoławczą orzeczenia Sądu pierwszej instancji i nienależyte rozpoznanie przez Sąd odwoławczy zarzutów naruszenia art.
Art. 439 k.p.k.
535 § 3 k.p.k.Przypomnieć trzeba, że podnoszone w kasacji zarzuty powinny wskazywać na uchybienia określone w art. 439 k.p.k. lub inne, ale przy tym rażące, naruszenie prawa, do jakiego doszło w postępowaniu odwoławczym, co w konsekwencji mogło mieć istotny wpływ na treść wyroku sądu drugiej instancji.
Art. 535 § 3 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. w dniu 8 lipca 2021 r., kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w K.
Art. 170 § 1 pkt 5 i 6 k.p.k.
art. 535 § 3 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 433 § 2 k.p.k
Zarzucił w niej rażące naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicie rażącą i mającą istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia obrazę art. 433 § 2 k.p.k.
art. 457 § 3 k.p.k
i art. 457 § 3 k.p.k.:- poprzez pozorną, chybioną i niepełną, a więc wadliwą kontrolę odwoławczą orzeczenia Sądu pierwszej instancji i nienależyte rozpoznanie przez Sąd odwoławczy zarzutów naruszenia art.
art. 410 k.p.k
457 § 3 k.p.k.:- poprzez pozorną, chybioną i niepełną, a więc wadliwą kontrolę odwoławczą orzeczenia Sądu pierwszej instancji i nienależyte rozpoznanie przez Sąd odwoławczy zarzutów naruszenia art. 410 k.p.k., art.
art. 7 k.p.k
410 k.p.k., art. 7 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 278/21 POSTANOWIENIE Dnia 8 lipca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki w sprawie A. K. skazanego z art. 178a § 4 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. w dniu 8 lipca 2021 r., kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 lutego 2021 r., sygn. akt VII Ka (…), zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 15 września 2020 r., sygn. akt III K (…), postanowił:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Kasację od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 lutego 2021 r., sygn. akt VII Ka (…), zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 15 września 2020 r., sygn. akt III K (...), wniósł obrońca skazanego. Zarzucił w niej rażące naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicie rażącą i mającą istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia obrazę art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k.:- poprzez pozorną, chybioną i niepełną, a więc wadliwą kontrolę odwoławczą orzeczenia Sądu pierwszej instancji i nienależyte rozpoznanie przez Sąd odwoławczy zarzutów naruszenia art. 410 k.p.k., art. 7 k.p.k. oraz art. 5 § 2 k.p.k.;- poprzez całkowicie bezprawne i bezzasadne przyjęcie, iż zebrane w sprawie dowody ocenione w sposób zgodny z zasadami wynikającymi z przepisów postępowania karnego i z poszanowaniem praw oskarżonego wynikających z art. 5 § 2 k.p.k. pozwalały na przyjęcie, iż oskarżony w momencie zdarzenia był pod wpływem alkoholu, podczas gdy takie stwierdzenie - wobec braku istnienia na tę okoliczność jakiegokolwiek dowodu - stanowi wyłącznie domniemanie Sądu;- poprzez całkowicie bezzasadną odmowę przeprowadzenia opinii z badania retrospektywnego, która mogłaby być jedynym dowodem rozstrzygającym, czy w czasie kierowania pojazdem oskarżony znajdował się pod wpływem alkoholu, albowiem pierwsze badania alkomatem wykonano ponad godzinę po kolizji, co w żaden sposób nie udowadnia, że w chwili kierowania pojazdem oskarżony znajdował się pod wpływem alkoholu, czym naruszył art. 170 § 1 pkt 5 i 6 k.p.k. w zw. z art. 7 oraz art. 5 § 2 k.p.k.W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego oraz Sądu Rejonowego w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.W odpowiedzi na tę kasację, prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście bezzasadna, co skutkowało jej oddaleniem na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Przypomnieć trzeba, że podnoszone w kasacji zarzuty powinny wskazywać na uchybienia określone w art. 439 k.p.k. lub inne, ale przy tym rażące, naruszenie prawa, do jakiego doszło w postępowaniu odwoławczym, co w konsekwencji mogło mieć istotny wpływ na treść wyroku sądu drugiej instancji.

Analiza pisemnych wywodów Sądu odwoławczego wskazuje, że - wbrew zarzutom kasacji - Sąd ten w prawidłowy sposób odniósł się jednak do wszystkich zarzutów apelacji obrońcy, o czym przekonuje sporządzone w sprawie uzasadnienie, które szczegółowo, z przywołaniem konkretnej argumentacji, wyjaśnia motywy podjętej decyzji procesowej. W toku kontroli odwoławczej nie doszło tym samym do naruszenia art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. Kasacja sprowadza się w istocie do zakwestionowania stanowiska orzekających w sprawie Sądów, że oskarżony w momencie zdarzenia „był pod wpływem alkoholu”.

Z przytoczonych poniżej powodów wywody kasacji w tym względzie nie mogły okazać się skuteczne:1.oskarżony w swoich wyjaśnieniach nie twierdził, aby spożywał alkohol już po kolizji;2.naoczny świadek kolizji, przybyli na miejsce funkcjonariusze Straży Pożarnej, Policji oraz pracownik pomocy drogowej podali, że w ich obecności oskarżony nie spożywał alkoholu;3.funkcjonariusze Straży Pożarnej odnotowali dziwne zachowanie oskarżonego po kolizji, które potraktowali pierwotnie jako objaw zdenerwowania po kolizji;4.z zeznań funkcjonariusza Policji M.

R. wynika, że oskarżony przyznał mu się do spożywania alkoholu w trakcie spotkania z kolegą jeszcze przed kierowaniem pojazdem, wskazując zarazem, że miał pecha, że przyjechała Policja;5.do protokołów badania trzeźwości oskarżony podał, że spożywał o godz. 15:00 piwo w ilości 1,5 l;6.badania potwierdziły, że oskarżony znajdował się w stanie nietrzeźwości;7.nie znaleziono przy oskarżonym alkoholu lub butelek po alkoholu, zaś gdyby oskarżony chciał spożyć alkohol po kolizji, to musiał być wcześniej do tego przygotowany, jako że w okolicy miejsca zdarzenia nie było sklepów czy stacji benzynowych, gdzie mógłby nabyć alkohol.W tej sytuacji okoliczność, że świadek kolizji S. R. nie wyczuł od oskarżonego woni alkoholu nie może być w sprawie przesądzająca. Nie powstały bowiem w rozpatrywanej sprawie żadne niedające się usunąć wątpliwości, gdyż w oparciu o przeprowadzone dowody trafnie przyjęto, że oskarżony w chwili kolizji „znajdował się pod wpływem alkoholu”.

Twierdzenia obrony, że było inaczej, to niczym niepotwierdzone spekulacje. Naprowadzone wcześniej okoliczności wskazują również, że słuszna była decyzja o odmowie przeprowadzenia opinii z badania retrospektywnego. Już w oparciu o materiał dowodowy sprawy zasadnie Sądy przyjęły, że oskarżony w chwili kolizji „znajdował się pod wpływem alkoholu”. Nie sposób więc zgodzić się z obroną, że należało wywołać wskazaną opinię biegłego jako dowód ostatecznie rozstrzygający w tej materii. W realiach sprawy było to bowiem zbędne, jako że podnoszone kwestie zostały już wyjaśnione.

Nie zachodziła potrzeba sięgania po ten dowód i z tego względu, że interpretacja wyników badań alkomatem nie wymagała wiadomości specjalnych, co szczegółowo i przekonująco wyjaśnił już Sąd odwoławczy. Podsumowując, nie potwierdził się żaden z zarzutów kasacji. Stanowią one jedynie nieprzekonującą polemikę z rozważaniami Sądu odwoławczego i wyraz niezadowolenia z przyjętego i dostatecznie przy tym uargumentowanego przez ten Sąd stanowiska. Dlatego też kasację tę oddalono jako oczywiście bezzasadną.Mając to wszystko na względzie orzeczono, jak w postanowieniu.