Supreme Court quashes criminal ban on driving due to missing duration specification violating statutory limits.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the lower court's criminal ban on driving for D.R. because it failed to specify the duration, rendering the ban indefinite. The prosecution argued this violated Article 29 of the Criminal Code by omitting the mandatory 6-month to 3-year timeframe. The court held that such an omission creates an unlawful indefinite ban and must be corrected by remanding the case for a new decision with a proper duration.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 29 § 1 k.w.; Art. 94 § 3 k.w.: A criminal ban on driving must specify a duration between six months and three years; failure to do so constitutes a material error requiring remand for a new ruling with a valid time limit.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
IV KK 271/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 lipca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek PietruszyńskiProtokolant Kinga Sternik w sprawie D. R. ukaranego za wykroczenie z art. 94 § 1 k.w.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 lipca 2024 r. w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w.kasacji Prokuratora Generalnego skierowanej na korzyść ukaranego od prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Chorzowie z dnia 27 marca 2024 r., sygn. VII W 105/24, uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Chorzowie do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem nakazowym wydanym w dniu 27 marca 2024 r, sygn. VII W 105/24, Sąd Rejonowy w Chorzowie uznał D. R. za winnego tego, że w dniu 12 lutego 2024 r. w C. na drodze publicznej prowadził pojazd marki S., nie posiadając do tego uprawnień, a nadto nie zastosował się do znaku B -1 „ zakaz ruchu”, tj. wykroczenia z art. 94 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 1 k.w. i za to wymierzył mu karę 1 500 zł grzywny oraz na podstawie art. 94 § 3 k.w. orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.Wyrok ten uprawomocnił się bez postępowania odwoławczego.Kasację od tego wyroku na korzyść obwinionego wniósł Prokurator Generalny.
W kasacji zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie art. 29 § 1 k.w. w zw. z art. 94 § 3 k.w. w zw. z art. 28 § 1 pkt 1 k.w., polegające na orzeczeniu wobec obwinionego środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych bez wskazania okresu jego obowiązywania, podczas gdy przepis art. 29 § 1 k.w. określa, że zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych wymierza się w miesiącach i latach, na okres od 6 miesięcy do 3 lat, co obliguje sąd do wskazania czasookresu obowiązywania środka karnego.Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego kasacją wyroku w części dotyczącej orzeczenia środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Chorzowie do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się oczywiście zasadna, co umożliwiało jej rozpoznanie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w.Oczywistym jest, że Sąd pierwszej instancji orzekając wobec obwinionego środek karny (o którym mowa w art. 28 § 1 pkt 1 k.w.) w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, nie wskazał, z rażącym naruszeniem dyspozycji art. 29 § 1 k.w., terminu wykonania orzeczonego środka karnego. Skutkiem tego było powstanie sytuacji, w której orzeczony zakaz stał się zakazem „bezterminowym”.
Orzeczenie takie pozostaje nie tylko w sprzeczności z treścią at. 29 § 1 k.w., ale doprowadziło też powstania dla obwinionego sytuacji oczywiście mniej korzystnej od tej, która nastąpiłaby w wypadku zgodnego z prawem procedowania Sądu.Słusznie w kasacji wskazano – odwołując się do orzecznictwa Sądu Najwyższego, że niewskazanie okresu obowiązywania orzeczonego zakazu jest rażącym uchybieniem prawa, a konwalidowanie takiego błędu nie jest możliwe w postępowaniu wykonawczym w trybie art. 13 § 1 k.w.Zatem, w tak ustalonej sytuacji prawno – materialnej i procesowej należało, po uznaniu trafności zarzutu kasacji, uchylić wyrok Sądu Rejonowego Chorzowie w zaskarżonej części i sprawę w tym zakresie przekazać temu Sądowi do ponownego rozpoznania, w toku którego uwzględni rozważania prawne Sądu Najwyższego.
Z tych względów orzeczono jak na wstępie.[J.J.][ms]