Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 266/19 Generato dall'IA

Supreme Court quashes joint sentence due to procedural errors regarding execution deadlines and prior sentence completion.

Numero d'incarto IV KK 266/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the Court of Appeal's decision to uphold a joint sentence, finding the lower court failed to verify execution conditions. The defendant argued the joint sentence was invalid because one component had already been executed and another could not be executed due to expired time limits. The court ruled that the lower court's failure to examine these facts constituted a procedural violation, necessitating the annulment of the joint sentence and the dismissal of the proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 410 k.p.k.; Art. 75 § 4 k.k.; Art. 85 § 2 k.k.; Art. 572 k.p.k. - A joint sentence is invalid if the court fails to verify whether the conditions for its issuance, specifically the execution status of individual sentences and statutory time limits, are met.

Parole chiave

Generato dall'IA
joint sentence execution deadline procedural violation sentence annulment criminal procedure formazione della pena complessiva errore nella commisurazione della pena concorso ideale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 410 k.p.k.
oraz art. 410 k.p.k. polegające na pominięciu całokształtu okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wynikających z materiału dowodowego dotyczącego przebiegu postępowania wykonawczego prowadzonego wobec skazanego A.
Art. 75 § 4 k.k.
Tym samym doszło zatem do naruszenia przepisów art. 75 § 4 k.k. i art.
Art. 85 § 2 k.k.
i art. 85 § 2 k.k., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 r., połączenia tej kary, pomimo iż upłynął termin umożliwiający jej wykonanie, a nadto nieuwzględnienia — wbrew treści art.
Art. 572 k.p.k.
III K […]/15, która objęta została węzłem kary łącznej — w dacie orzekania przez Sąd odwoławczy — była już wykonana, co finalnie doprowadziło do naruszenia przepisu art. 572 k.p.k., gdyż nie zachodziły warunki do wydania wyroku łącznego.
Art. 91 § 2 k.k.
na mocy przepisu art. 91 § 2 k.k. połączono kary pozbawienia wolności: jednostkową — orzeczoną prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w S.
Art. 89 § 1b k.k.
art. 280 § 1 k.k
D.skazanego z art. 280 § 1 k.k.
art. 535 § 5 k.p.k
w Izbie Karnej, na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.), kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości-Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Okręgowego w K.z dnia 14 listopada 2017 r., sygn.
art. 91 § 2 k.k
na mocy przepisu art. 91 § 2 k.k.
art. 433 § 1 k.p.k
Rację ma Autor nadzwyczajnego środka zaskarżenia wskazując na to, że utrzymanie przez Sąd odwoławczy w mocy orzeczenia zaskarżonego apelacją nastąpiło w niniejszej sprawie z rażącym naruszeniem przepisów art. 433 § 1 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 266/19 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 grudnia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk (przewodniczący)‎SSN Marek Siwek‎SSN Antoni Bojańczyk (sprawozdawca)Protokolant Małgorzata Gierczak w sprawie A. D.skazanego z art. 280 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2020 r. w Izbie Karnej, na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.), kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości-Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Okręgowego w K.z dnia 14 listopada 2017 r., sygn. akt VII Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok łączny Sądu Rejonowego w S.z dnia 24 lipca 2017 r., sygn. akt III K (…), I. uchyla zaskarżony wyrok oraz utrzymany nim w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S.; II. postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego umarza; III. kosztami sądowymi w sprawie obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w S. z dnia 24 lipca 2017 r. w stosunku do skazanego A. D. na mocy przepisu art. 91 § 2 k.k. połączono kary pozbawienia wolności: jednostkową — orzeczoną prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 23 marca 2012 r. sygn. IX K […]/11 oraz łączną — orzeczoną prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 14 grudnia 2016 r., sygn. III K […]/16, a w ich miejsce została orzeczona przez sąd kara łączna dwóch lat i trzech miesięcy pozbawienia wolności. Orzeczenie to zostało zaskarżone przez obrońcę apelacją na korzyść skazanego.

Po rozpoznaniu środka odwoławczego Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 14 listopada 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. Wyrok ten zaskarżył kasacją Minister Sprawiedliwości-Prokurator Generalny, zarzucając mu rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 433 § 1 k.p.k. i art. 440 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k. polegające na pominięciu całokształtu okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wynikających z materiału dowodowego dotyczącego przebiegu postępowania wykonawczego prowadzonego wobec skazanego A. D. w sprawie o sygn.

IX K […]/11 Sądu Rejonowego w S. i w konsekwencji błędnym przyjęciu, iż orzeczona wydanym w tej sprawie wyrokiem kara 2 lata pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby została prawomocnie zarządzona do wykonania, w następstwie czego doszło do wadliwego, bo z rażącym naruszeniem art. 75 § 4 k.k. i art. 85 § 2 k.k., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 r., połączenia tej kary, pomimo iż upłynął termin umożliwiający jej wykonanie, a nadto nieuwzględnienia — wbrew treści art. 410 k.p.k. i art. 85 § 2 w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 r.

— że kara łączna 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego w S. w sprawie o sygn. III K […]/15, która objęta została węzłem kary łącznej — w dacie orzekania przez Sąd odwoławczy — była już wykonana, co finalnie doprowadziło do naruszenia przepisu art. 572 k.p.k., gdyż nie zachodziły warunki do wydania wyroku łącznego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się zasadna — i to w stopniu oczywistym, co upoważniało do jej rozpoznania i uwzględnienia przez Sąd Najwyższy na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.).

Rację ma Autor nadzwyczajnego środka zaskarżenia wskazując na to, że utrzymanie przez Sąd odwoławczy w mocy orzeczenia zaskarżonego apelacją nastąpiło w niniejszej sprawie z rażącym naruszeniem przepisów art. 433 § 1 k.p.k. i art. 440 k.p.k. oraz art. z 410 k.p.k., a naruszenie to miało — in concreto — istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, bowiem doprowadziło do utrzymania w mocy wyroku łącznego w sytuacji, w której nie zachodziły podstawy do wydania takiego orzeczenia określone w przepisie art. 85 § 2 in principio k.k.Orzekając w przedmiocie środka odwoławczego sąd ad quem w polu widzenia powinien mieć nie tylko zarzuty wyartykułowane przez autora środka zaskarżenia, lecz również przeprowadzić kontrolę odwoławczą w zakresie wynikającym z treści przepisu art. 433 § 1 k.p.k., tj. w zakresie wynikającym z obowiązku rozpoznania apelacji w „granicach zaskarżenia” (przy uwzględnieniu zarówno kierunku zaskarżenia oraz całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej).

W realiach procesowych niniejszej sprawy oznaczało to, że Sąd odwoławczy — z uwagi na specyfikę normatywną podstaw do wydania wyroku łącznego —zobligowany był rozważyć, czy w sprawie w okresie pomiędzy wydaniem orzeczenia nieprawomocnego, a datą orzekania w postępowaniu odwoławczym nie doszło do zmiany okoliczności, które stanowiły podstawę do wydania zaskarżonego apelacją wyroku łącznego. Z treści przepisu art. 85 § 2 in principio k.k. wynika bowiem, że podstawą orzeczenia kary łącznej są kary „wymierzone i podlegające wykonaniu [] w całości lub części kary” za przestępstwa o których mowa w § 1 przepisu art. 85 k.k. Jak podkreśla się w orzecznictwie Sądu Najwyższego, użyty w tym przepisie zwrot „kary podlegające wykonaniu” dotyczy takich kar, w stosunku do których nie została zakończona procedura ich wykonania gdy chodzi o karę pozbawienia wolności, której wykonanie zostało warunkowo zawieszone, przesłanką wykluczającą jej wykonanie jest niewątpliwie upływ okresu próby oraz dalszych 6 miesięcy od zakończenia tego okresu, o czym mówi art. 75 § 4 k.k. (por. m. in. wyrok Sądu Najwyższego z 14 lutego 2018 r., sygn.

IV KK 552/17).Do zmaterializowania się takiej właśnie sytuacji doszło w niniejszej sprawie. Chociaż postanowieniem Sądu Rejonowego w S. z dnia 19 kwietnia 2017 r. (sygn. X Ko […]/17, k. 337 akt) zarządzono wykonanie jednej z kar połączonych węzłem kary łącznej, tj. kary orzeczonej wobec skazanego A. D. wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 23 marca 2012 r. (sygn. IX K […]/11) za przestępstwo z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. (kara 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat), to postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 18 października 2017 r. (sygn.

VII KZw […]/17, k. 398 akt), wydanym na skutek rozpoznania zażalenia obrońcy i skazanego na postanowienie w przedmiocie zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary, orzeczenie Sądu Rejonowego w S. z dnia 19 kwietnia 2017 r. zostało uchylone, a postępowanie w przedmiocie zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania umorzone — na skutek stwierdzenia przez Sąd ad quem upływu w dniu 30 września 2017 r. okresu wskazanego w przepisie art. 75 § 4 k.k. Tym samym w dniu wydania orzeczenia zaskarżonego nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia wniesionym przez Ministra Sprawiedliwości-Prokuratora Generalnego dezaktualizacji w sposób finalny uległa jedna z podstaw do wydania wyroku łącznego i połączenia dwóch orzeczonych wobec skazanego kar.

Z dniem 30 września 2017 r. upłynął bowiem okres próby, na który warunkowo zawieszono wobec A. D. wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 23 marca 2012 r. oraz dalszych sześć miesięcy od końca tego okresu. Od dnia 1 października 2017 r. niedopuszczalne było zatem zarządzenie wykonania kary, co tym samym oznaczało niedopuszczalność wydania wyroku łącznego, którego przedmiot miałaby stanowić niepodlegająca wykonaniu kara orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z 23 marca 2012 roku.Niezależnie od tego trzeba przyznać, że trafnie sygnalizuje się w nadzwyczajnym środku zaskarżenia, iż przeszkodą do utrzymania w mocy wyroku łącznego było — ponadto — wykonanie z dniem 18 sierpnia 2017 r. drugiej z kar połączonych wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w S. z dnia 24 lipca 2017 r., tj. kary łącznej orzeczonej wobec skazanego A.

D. wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 14 grudnia 2016 r., sygn. III K (…), za ciągi przestępstw z art. 274 k.k. oraz art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 274 k.k. oraz za przestępstwo z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 274 k.k. (por. informację z Aresztu Śledczego w S. na k. 28 akt sygn. III K […]/17).Tym samym na skutek nieuwzględnienia przez Sąd ad quem z urzędu (w granicach zaskarżenia, ale niezależnie od zarzutów stawianych zaskarżonemu orzeczeniu wyartykułowanych przez autora apelacji) wynikających z akt postępowania okoliczności (tj. faktu niedopuszczalności wykonania jednej z kar objętych węzłem wyroku łącznego oraz wykonania tempore iudicandi drugiej z kar połączonych tym orzeczeniem) doszło — w pierwszej kolejności — do rażącego naruszenia przepisu art. 410 k.p.k.

W efekcie nie doszło do prawidłowego uruchomienia przez Sąd ad quem weryfikacji aktualności warunków normatywnych do wydania wyroku łącznego w sprawie. W konsekwencji utrzymano w mocy wyrok łączny w warunkach braku istnienia podstaw ustawowych do wydania takiego orzeczenia. Tym samym doszło zatem do naruszenia przepisów art. 75 § 4 k.k. i art. 85 § 2 k.k. (Nawiasowo tylko można wskazać, że rację ma także Autor kasacji gdy twierdzi, że Sąd a quo nie uwzględnił dyspozycji przepisu art. 89 § 1b k.k., w myśl której sąd orzekając karę łączną pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, gdy jedną z łączonych kar jest kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania powinien przyjąć redukcję wskazaną w treści przepisu art. 89 § 1b k.k. i uznać, że miesiąc kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania równa się 15 dniom kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.) Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone orzeczenie Sądu Okręgowego w K. z dnia 14 listopada 2017 r. oraz utrzymany nim w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 25 lipca 2017 r. i — zważywszy na to, że węzłem kary łączonej połączono w postępowaniu tylko dwie kary wymierzone skazanemu A.

D., tj. karę orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 23 marca 2012 r. (sygn. IX K […]/11) oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 14 grudnia 2016 r. (sygn. III K […]/16), z których to kar jedna w dacie orzekania przez Sąd ad quem została wykonana, druga zaś nie mogła zostać wprowadzona do wykonania z uwagi na upływ okresu o którym mowa w przepisie art. 75 § 4 k.k. — postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego umorzył. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k.