Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 260/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation as obviously groundless for procedural and substantive criminal law violations.

Numero d'incarto IV KK 260/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless, ordering the appellant to bear the costs. The defense argued procedural violations regarding witness testimony and material law issues concerning the defendant's role as a proxy. The court rejected these claims, noting they merely sought re-litigation of facts already decided by lower courts and that the defendant's actions constituted fraud regardless of their corporate position.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 535 § 3 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.; The Supreme Court may dismiss a cassation appeal as obviously groundless if the arguments merely seek to re-litigate facts already determined by lower courts or if the alleged legal errors do not affect the outcome of the proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal obviously groundless appeal procedural law violation substantive criminal law fraud by proxy re-litigation of facts corporate liability

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 7 k.p.k.
zarzucił:1)rażące naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia, a to art. 7 k.p.k., art.
Art. 410 k.p.k.
7 k.p.k., art. 410 k.p.k., art.
Art. 433 § 1 k.p.k.
410 k.p.k., art. 433 § 1 k.p.k. i art.
Art. 457 § 3 k.p.k.
i art. 457 § 3 k.p.k., polegające na dowolnej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wyrażające się w poczynieniu ustaleń w zakresie kondycji finansowej spółki G.
Art. 286 § 1 k.k.
J.‎skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw.
Art. 91 k.k.
z art. 91 k.k.‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 8 marca 2013 r., ‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K.‎z dnia 4 kwietnia 2012 r., oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.
Art. 535 § 3 k.p.k.
Prokurent czy też tylko pracownik spółki nie jest wyłączony z kręgu potencjalnych sprawców oszustwa”.Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy na podstawie art. 535 § 3 k.p.k. orzekł jak w postanowieniu.
art. 286 § 1 k.k
J.‎skazanego z art. 286 § 1 k.k.
art. 91 k.k
z art. 91 k.k.‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 8 marca 2013 r., ‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K.‎z dnia 4 kwietnia 2012 r., oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.
art. 7 k.p.k
zarzucił:1)rażące naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia, a to art. 7 k.p.k., art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 260/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 września 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz na posiedzeniu po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 27 września 2013 r., sprawy K. J.‎skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 91 k.k.‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 8 marca 2013 r., ‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K.‎z dnia 4 kwietnia 2012 r., oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.

UZASADNIENIEW kasacji obrońca skazanego K. J. zarzucił:1)rażące naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia, a to art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k., art. 433 § 1 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k., polegające na dowolnej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wyrażające się w poczynieniu ustaleń w zakresie kondycji finansowej spółki G. S. z o.o. oraz roli oskarżonego w spółce na zeznaniach świadków T. M. i K. S., których wiedza jest niepełna i ogranicza się do fragmentu działalności spółki (funkcjonowania piekarni), pozostających w sprzeczności z opinią biegłego K.

O. złożoną na rozprawie, z treścią dokumentów świadczących o podniesieniu kapitału zakładowego spółki gwarantującego, że transakcje z L. C. mieściły się w granicach ryzyka gospodarczego; ponadto nieodniesienie się przez Sąd Okręgowy w K. do treści, również pominiętej przez Sąd Rejonowy w K., informacji prezesa spółki o akceptacji czynności prawnych oskarżonego oraz dokumentu złożonego na rozprawie apelacyjnej, obejmującego oświadczenie L. C. o cofnięciu pozwu o zapłatę przeciwko K.J. w sprawie I C …/12 Sądu Rejonowego w K.;2)rażące naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia, a to art. 286 § 1 k.k. polegające na niewłaściwym zastosowaniu tej normy poprzez uznanie, że K.

J. jako prokurent spółki prawa handlowego mógł wyczerpać znamiona przestępstwa oszustwa i podlegać odpowiedzialności karnej z art. 286 § 1 k.k. pomimo, że działał na podstawie ważnej prokury samoistnej, w jej granicach, a podjęte przez niego czynności prawne objęte zarzutem oskarżenia były w pełni akceptowane przez zarząd spółki odpowiedzialny za prowadzenie spraw tego podmiotu zgodnie z przepisami k.s.h.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja jest oczywiście bezzasadna.Jeżeli chodzi o zarzut z pkt. 1 to podzielić należy stanowisko Prokuratora Prokuratury Okręgowej w K. z pisemnej odpowiedzi na kasację, iż zarzut ten zmierza w rzeczywistości do zakwestionowania ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd Rejonowy.

Autor kasacji bowiem pod pozorem zarzutu rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego (art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k., art. 433 § 1 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k.) skierowanego pod adresem rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego, w istocie zmierza do poddania kolejnej kontroli skazującego wyroku Sądu Rejonowego z dnia 4 kwietnia 2012 r. Problematyka tożsama z treścią tego zarzutu, została przecież podniesiona w zwykłych środkach odwoławczych wniesionych od wyroku sądu I instancji, przez K. J. i jego obrońcę, zaś Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku odniósł się do tych kwestii, tak jak wymaga tego przepis art. 457 § 3 k.p.k. (por. strony 11 – 16 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).Również bezzasadny jest zarzut z pkt. 2 kasacji.Zauważyć należy, iż Sąd Rejonowy w uzasadnieniu wyroku z dnia 4 kwietnia 2012 r., poświęcił dużo miejsca rozważaniom co do kwalifikacji prawnej czynu przypisanego K.

J. i trafnie wywiódł, iż w realiach przedstawionej sprawy czyn przypisany K. J. wyczerpuje znamiona występków z art. 286 § 1 k.k. popełnionych w warunkach ciągu przestępstw określonego w art. 91 § 1 k.k. Akceptując ustalenia co do kwalifikacji prawnej przypisanego czynu Sąd Okręgowy trafnie wywiódł, cyt. „Nie ma bowiem żadnej logicznej zależności, która nakazywałaby w każdym przypadku przyjmować, że osoba czy też osoby wpisane do rejestru spółek jako wchodzące w skład zarządu faktycznie zarządzają spółką i zajmują się faktycznie działalnością spółki, w tym podejmowaniem decyzji, w kwestii działalności które powinny być zastrzeżone dla członków zarządu.

Nie zawsze bowiem to co wynika z treści rejestru znajduje odzwierciedlenie w rzeczywistości. Ponadto stwierdzić należy, że o odpowiedzialności karnej na przestępstwo oszustwa nie może przesądzać to, kto jaką rolę w spółce sprawuje. Prokurent czy też tylko pracownik spółki nie jest wyłączony z kręgu potencjalnych sprawców oszustwa”.Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy na podstawie art. 535 § 3 k.p.k. orzekł jak w postanowieniu.