Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 250/16 Generato dall'IA

Supreme Court quashes sentence for probation period exceeding statutory maximum due to procedural error.

Numero d'incarto IV KK 250/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the Regional Court's judgment and remanded the case for retrial. The defendant committed a crime on August 2, 2015, which meant the applicable probation period statute required a maximum of three years. The lower court erroneously set the probation at four years without addressing the prosecutor's flawed request or obtaining consent to modify it. Consequently, the court found the sentence invalid under the law effective at the time of the offense.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 335 § 1 k.p.k.; Art. 70 § 1 k.k.: The court must apply the statutory maximum for the probation period; if a prosecutor's request exceeds this limit, the court cannot unilaterally grant it and must either obtain consent to modify the request or return the case to the prosecutor.

Parole chiave

Generato dall'IA
probation period maximum procedural error in sentencing statutory compliance remand for retrial prosecutor's request validity

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 335 § 1 k.p.k.
Zarzucił w niej rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie art. 335 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 343 § 6 k.p.k.
z art. 343 § 6 i 7 k.p.k., polegające na uwzględnieniu wadliwie sformułowanego wniosku prokuratora o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego, w następstwie czego doszło do obrazy art.
Art. 343 § 7 k.p.k.
Powinien on był dostrzec brak podstaw do uwzględnienia wniosku i albo uzyskać zgodę stron na jego zmodyfikowanie, albo też – w razie pozostawania stron przy swoich dotychczasowych stanowiskach – zwrócić sprawę prokuratorowi (art. 343 § 7 k.p.k.).
Art. 521 § 1 k.p.k.
Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się 27 października 2015 r.Kasację od wskazanego wyroku złożył na korzyść skazanego, na podstawie art. 521 § 1 k.p.k., Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny.
Art. 535 § 5 k.p.k.
Art. 537 § 2 k.p.k.
Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku (art. 537 § 2 k.p.k.).
Art. 70 § 1 k.k.
dopuścił się przestępstwa w dniu 2 sierpnia 2015 r., a zatem przy kształtowaniu okresu próby powinien mieć zastosowanie art. 70 § 1 k.k. w brzmieniu ustalonym przez ustawę z 20 lutego 2015 r.
art. 521 § 1 k.p.k
Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się 27 października 2015 r.Kasację od wskazanego wyroku złożył na korzyść skazanego, na podstawie art. 521 § 1 k.p.k., Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny.
art. 335 § 1 k.p.k
Zarzucił w niej rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie art. 335 § 1 k.p.k.
art. 70 § 1 k.k
343 § 6 i 7 k.p.k., polegające na uwzględnieniu wadliwie sformułowanego wniosku prokuratora o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego, w następstwie czego doszło do obrazy art. 70 § 1 k.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 250/16 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 sierpnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Andrzej Stępka‎SSN Józef SzewczykProtokolant Jolanta Włostowska w sprawie B. B.‎skazanego z art. 178a § 1 kk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 kpk‎w dniu 24 sierpnia 2016 r.,‎kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego,‎od wyroku Sądu Rejonowego w W.‎z dnia 12 października 2015 r., uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

W dniu 28 sierpnia 2015 r. prokurator, na podstawie art. 335 § 1 i 3 k.p.k. (w brzmieniu ustalonym przez ustawę z 27 września 2013 r., która weszła w życie 9 listopada 2013 r.), złożył wniosek o skazanie bez rozprawy B. B. za czyn z art. 178a § 1 k.k. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lat, zobowiązanie oskarżonego do powstrzymania się od naużywania alkoholu i oddanie do pod dozór kuratora, a nadto o orzeczenie wobec oskarżonego dwóch środków karnych: zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat i świadczenia pieniężnego w kwocie 10 000 zł.Sąd Rejonowy w W., wyrokiem z 12 października 2015 r. wydanym na posiedzeniu, uwzględnił prokuratorski wniosek w zasadniczym zakresie; jedynie – wbrew porozumieniu stron – orzekł świadczenie pieniężne w wysokości niższej niż ustalone, to jest w rozmiarze 5000 zł.

Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się 27 października 2015 r.Kasację od wskazanego wyroku złożył na korzyść skazanego, na podstawie art. 521 § 1 k.p.k., Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny. Zarzucił w niej rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie art. 335 § 1 k.p.k. w zw. z art. 343 § 6 i 7 k.p.k., polegające na uwzględnieniu wadliwie sformułowanego wniosku prokuratora o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego, w następstwie czego doszło do obrazy art. 70 § 1 k.k. przez warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności na okres próby 4 lat, mimo że jest to okres dłuższy od maksymalnego przewidzianego dla określonych w tym przepisie sprawców.

W konsekwencji skarżący wniósł o wydanie orzeczenia o charakterze kasatoryjnym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja zasługiwała w całości na uwzględnienie na posiedzeniu bez udziału stron z racji swej oczywistej zasadności (art. 535 § 5 k.p.k.).Pomijając kwestę związaną z orzeczeniem świadczenia pieniężnego w wysokości różnej od uzgodnionej przez prokuratora i oskarżonego (takiego zarzutu skarżący nie sformułował), trzeba stwierdzić, że B. B. dopuścił się przestępstwa w dniu 2 sierpnia 2015 r., a zatem przy kształtowaniu okresu próby powinien mieć zastosowanie art. 70 § 1 k.k. w brzmieniu ustalonym przez ustawę z 20 lutego 2015 r. (Dz.

U. poz. 396), obowiązującą od 1 lipca 2015 r. Tenże przepis stanowi, że zawieszenie wykonania kary następuje na okres próby, który wynosi od roku do 3 lat. Wolno przypuszczać, że regulacja ta uszła uwagi Sądu właściwego. Powinien on był dostrzec brak podstaw do uwzględnienia wniosku i albo uzyskać zgodę stron na jego zmodyfikowanie, albo też – w razie pozostawania stron przy swoich dotychczasowych stanowiskach – zwrócić sprawę prokuratorowi (art. 343 § 7 k.p.k.). Samodzielnie jakiejkolwiek zmiany wniosku nie mógł dokonać.

Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku (art. 537 § 2 k.p.k.). eb