Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 248/21 Generato dall'IA

Supreme Court quashes traffic fine due to prior final conviction for same act violating res judicata.

Numero d'incarto IV KK 248/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the Regional Court's conviction for a traffic violation, ordering the proceedings to be dismissed. The prosecution argued that the defendant had already been finally convicted for the same incident via a prior warning order, creating a violation of legal certainty. The court found that issuing a new penalty for the identical act constituted a breach of the principle of res judicata, necessitating the dismissal of the case.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.; Art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.: A final conviction for the same act by the same court constitutes a bar to a subsequent penalty for that identical act, requiring the dismissal of the proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
res judicata traffic violation prior conviction procedural bar dismissal of proceedings infrazioni alle norme della circolazione reiterazione di reati penali guida recidiva in stato di ebbrezza

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.
akt II W (…), uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w. umarza postępowanie, a kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.
Art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.
II W (…), co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia określoną w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w. Mając na względzie powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania na podstawie art.
Art. 119 § 2 pkt 1 k.p.w.
O kosztach postępowania orzeczono po myśli art. 119 § 2 pkt 1 k.p.w.
art. 535 § 5 k.p.k
86 § 1 k.w.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 5 § 1 pkt 8 k.p
akt II W (…), uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.
art. 104 § 1 pkt 7 k.p
II W (…), co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia określoną w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.
art. 119 § 2 pkt 1 k.p
O kosztach postępowania orzeczono po myśli art. 119 § 2 pkt 1 k.p.w.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 248/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 czerwca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr MirekProtokolant Małgorzata Gierczak w sprawie S. P.‎ukaranego z art. 86 § 1 k.w.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 24 czerwca 2021 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść‎od wyroku Sądu Rejonowego w Ł.‎z dnia 16 lipca 2020 r., sygn. akt II W (…), uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w. umarza postępowanie, a kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Ł.., wyrokiem z dnia 16 lipca 2020 r., sygn. akt II W (…), uznał obwinionego S. P. za winnego tego, że w dniu 4 października 2019 r. około godz. 13:15, w miejscowości G., kierując samochodem marki O. (…) o nr rej. (…) nie zachował bezpiecznej odległości przed pojazdem poprzedzającym, tj. samochodem m-ki S. (…) o nr rej. (…), w wyniku czego najechał na tył tego pojazdu, a czynem swoim spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym i za to wykroczenie z art. 86 § 1 k.w. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 220 zł.Wyrok ten uprawomocnił się dnia 7 sierpnia 2020 r.Kasację od powyższego orzeczenia wniósł Prokurator Generalny, zaskarżając wyrok w całości, na korzyść obwinionego.

Skarżący zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w., polegające na skazaniu obwinionego S. P. przez Sąd Rejonowy w Ł. prawomocnym wyrokiem z dnia 16 lipca 2020 r., sygn. akt II W (…) za czyn polegający na tym, że w dniu 4 października 2019 r. około godziny 13:15 w miejscowości G. DK 94, woj. (…) kierując samochodem osobowym m-ki O. (…) o nr rej. (…) nie zachował bezpiecznej odległości przed pojazdem poprzedzającym, tj. samochodem m-ki S. (…) o nr rej. (…), w wyniku czego najechał na tył tego pojazdu, a czynem tym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. za wykroczenie z art. 86 § 1 k.w., mimo że obwiniony za popełnienie tego samego czynu został uprzednio prawomocnie skazany wyrokiem nakazowym tego Sądu z dnia 6 lutego 2020 r. wydanym w sprawie o sygn.

II W (…), co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia określoną w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w. Mając na względzie powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania na podstawie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasację należało uznać za oczywiście zasadną i jako taką uwzględnić. W realiach przedmiotowej sprawy doszło do naruszenia prawa będącego podstawą podniesionego zarzutu. Skarżący trafnie wskazał, że Komenda Powiatowa Policji w Ł. skierowała do Sądu Rejonowego w Ł. dwa wnioski o ukaranie, w efekcie których zapadły dwa wymienione wyroki, dotyczące tego samego zdarzenia.

Doszło w tym przypadku – jak się wydaje – do pomyłki, mającej swoje źródło w wadliwym przepływie informacji między poszczególnymi organami, prowadzącymi postępowanie. W dniu 13 lutego 2020 r. do Sądu Rejonowego w Ł. wpłynął wniosek KPP w Ł. o ukaranie S. P. za czyn będący już przedmiotem prawnokarnego wartościowania przez tenże Sąd, który wyrokiem nakazowym z dnia 6 lutego 2020 r., sygn. akt II W (…), uznał S. P. za winnego tego samego zdarzenia drogowego (k. 43 akt Sądu Rejonowego w Ł. o sygn. II K (…)). Wyrok ten uprawomocnił się 21 lutego 2020 r.Nie ulega wątpliwości, że przywołany wyrok dotyczył tego samego zdarzenia, co wyrok zaskarżony niniejszą kasacją.

Świadczą o tym m.in. to samo miejsce i czas, numery rejestracyjne pojazdów, wreszcie osoby uczestniczące w zdarzeniu jako sprawca i pokrzywdzony. Wystąpił tu zatem stan powagi rzeczy osądzonej, naruszony wydaniem zaskarżonego wyroku. Okoliczność taka stanowi ujemną przesłankę procesową, opisaną w art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w., zaś w toku postępowania kasacyjnego należy potraktować ją jako bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w przepisie art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok, zaś postępowanie w sprawie umorzył.

O kosztach postępowania orzeczono po myśli art. 119 § 2 pkt 1 k.p.w.