Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 245/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless due to lack of serious procedural error affecting verdict.

Numero d'incarto IV KK 245/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless, ordering the defendant to bear the costs. The defense argued that the appellate court failed to properly evaluate evidence and violated procedural rules regarding the credibility of witness statements and document authentication. The court rejected these claims, noting the appellate court provided extensive, detailed reasoning that thoroughly addressed all arguments and evidence presented.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.; Art. 7 k.p.k.; Art. 170 k.p.k.: A cassation appeal is inadmissible if the alleged procedural errors do not constitute a serious violation that significantly influenced the outcome of the judgment.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obviously groundless procedural error evidence evaluation witness credibility appellate court costs of proceedings mancanza di prova

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 433 § 2 k.p.k.
rażącą obrazę przepisów prawa procesowego, która mogła mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, przez naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 457 § 3 k.p.k.
z art. 457 § 3 k.p.k.,1)poprzez brak rzetelnego rozważenia przez Sąd Okręgowy w C., VII Wydział Karny Odwoławczy zawartego w apelacji oskarżonego (skazanego) zarzutu względem art.
Art. 7 k.p.k.
z art. 7 k.p.k. w związku z art.
Art. 170 k.p.k.
poprzez brak rzetelnego rozważenia przez Sąd Okręgowy zawartego w apelacji oskarżonego (skazanego) zarzutu obrazy przez Sąd Rejonowy art. 170 k.p.k. polegającego na oddaleniu przez Sąd meriti wniosków dowodowych:a)z wyciągu z rachunku bankowego D.
art. 535 § 3 k.p.k
akt IV KK 245/22 POSTANOWIENIE Dnia 7 września 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 7 września 2022 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 286 § 1 k.k
W., skazanego z art. 286 § 1 k.k.
art. 270 § 1 k.k
art. 11 § 2 k.k
z art. 11 § 2 k.k., za który wymierzono mu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych po 20 zł każda.
art. 433 § 2 k.p.k
rażącą obrazę przepisów prawa procesowego, która mogła mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, przez naruszenie art. 433 § 2 k.p.k.
art. 457 § 3 k.p.k
z art. 457 § 3 k.p.k.,1)poprzez brak rzetelnego rozważenia przez Sąd Okręgowy w C., VII Wydział Karny Odwoławczy zawartego w apelacji oskarżonego (skazanego) zarzutu względem art.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 245/22 POSTANOWIENIE Dnia 7 września 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 7 września 2022 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. sprawy M. W., skazanego z art. 286 § 1 k.k. i in. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w C.z dnia 13 stycznia 2022 r., sygn. akt VII Ka […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w C. z dnia 2 marca 2021 r, sygn. akt XI K […], p o s t a n a w i a:

1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2) obciążyć skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w C. z dnia 3 marca 2021 r. (sygn. akt XI K […]) M. W. został uznany winnym czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., za który wymierzono mu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych po 20 zł każda. Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w C. z dnia 13 stycznia 2022 r. (sygn. akt VII Ka […]).Od powyższego prawomocnego orzeczenia kasację wniósł obrońca skazanego, zarzucając wyrokowi:„ 1. rażącą obrazę przepisów prawa procesowego, która mogła mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, przez naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k.,1)poprzez brak rzetelnego rozważenia przez Sąd Okręgowy w C., VII Wydział Karny Odwoławczy zawartego w apelacji oskarżonego (skazanego) zarzutu względem art. 4 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w związku z art. 410 k.p.k. poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i zastąpienie jej dowolną oceną dowodów w odniesieniu do oceny wiarygodności wyjaśnień oskarżonego, w szczególności co do faktu, że w dniu 22.09.2015 r. nie otrzymał od D.

S. żadnych pieniędzy a ponadto:• uznaniem za wiarygodne zeznania świadków D. S. i B. B., w zakresie jakim obciążają oni oskarżonego (skazanego), podczas gdy D. S., jako radca prawny, powziął wiedzę o sfałszowanych dokumentach a następnie wykorzystując te dokumenty wszczął procedurę windykacyjną wobec I. S.. Niniejsze postępowanie dyscyplinarne w sprawie sygn. akt O SD […] prowadzonej przez Okręgowy Sąd Dyscyplinarny ORIP w O. przeciwko D. S. w dniu 22 marca 2022 r. zostało umorzone z powodu, zaprzestania wykonywania zawodu, a co za tym idzie pominięcie okoliczności i dowodów świadczących o braku sprawstwa zarzucanego oskarżonemu czynu, a w szczególności nie uznanie dowodów potwierdzających spłatę zobowiązania w formie przelewów, podczas gdy te osoby miały uzasadniony interes, aby pomówić oskarżonego,•odmówieniem wiarygodności zeznaniom świadka A.

P. w zakresie okoliczności naniesienia parafy na drugiej stronie umowy przeniesienia wierzytelności.•nieuwzględnienie dowodu w postaci zeznań A. P. co do sytuacji związanej z przeniesieniem na D. S. wierzytelności z weksla w drodze indosu, jej wiedzy, co do skutków prawnych indosu.2)Rażące naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. poprzez brak rzetelnego rozważenia przez Sąd Okręgowy zawartego w apelacji oskarżonego (skazanego) zarzutu obrazy przez Sąd Rejonowy art. 170 k.p.k. polegającego na oddaleniu przez Sąd meriti wniosków dowodowych:a)z wyciągu z rachunku bankowego D.

S. oraz wyciągu rachunku inwestycyjnego jego osoby z domu maklerskiego B. z drugiej połowy 2015 roku.b)z zarzutów od nakazu zapłaty w sprawie Sądu Rejonowego w C. sygn. I Nc […]. którego to uchybienia Sądu Okręgowego emanacją jest uznanie, iż Sąd nie dostrzegł nieprawidłowości w zaniechaniu przeprowadzenia przez Sąd I instancji dowodu, albowiem niczego by do sprawy nie wniosły. podczas, gdy zgodnie z art. 433 § 2 k.p.k. analiza przedmiotowego zarzutu doprowadziłaby Sąd Okręgowy do trafnego i odmiennego od przyjętego, wniosku, że oddalenie w/w wniosków dowodowych zaniechało doprowadzenia do prawdy materialnej, gdyż dokumenty te potwierdzały zwrot przez oskarżonego (skazanego) kolejnych kwot na poczet zobowiązania z weksla z dnia 22.09.2015 r. ponad kwotę 44 000 zł, które to łączne uchybienia Sądu Okręgowego wskazane w uzasadnieniu do wyroku z dnia 13 stycznia 2022 r. (strona 10-14), winny być zgodnie z art. 433 § 2 k.p.k. kompleksowo rozważone i w zakresie przedmiotowych zarzutów doprowadziłoby Sąd II Instancji do prawidłowego i odmiennego wniosku, iż skazany wskazał w realny sposób naruszenia art. 7 k.p.k., jak również skutki takiego naruszenia, zaś kontrola odwoławcza w przedmiotowej sprawie była niepełna, w szczególności Sąd Okręgowy w C. nie odniósł się do zarzutu względem oceny dowodu w kontekście art. 7 k.p.k. w odniesieniu do oceny wyjaśnień oskarżonego oraz w zakresie przyznania wiarygodności zeznaniom D.

S..”Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o:1)uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w C. oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego w C. i uniewinnienie oskarżonego M. W. od zarzucanych mu czynów,ewentualnie2)uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w C. oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego w C. i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania;ewentualnie3)uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w C. i przekazanie sprawy sądowi II instancji do ponownego rozpoznania.Prokurator w odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym. Zarzuty kasacyjne dotyczą rzekomej nieprawidłowej, a co za tym idzie niezgodnej ze standardami wyznaczanymi przez procedurę karną analizy zarzutów apelacyjnych dotyczących naruszenia art. 7 k.p.k. oraz art. 170 k.p.k. Sąd odwoławczy odnosił się do każdego z nich w uzasadnieniu wyroku. W odniesieniu do zeznań świadka D. S. uznał jego wersję o braku księgowania wpływów gotówkowych do spółki Kompensator za wiarygodną (miało to odbywać się z powodu planowanego udzielenia skazanemu pożyczki).

Wskazał także na korespondencję mailową pomiędzy oskarżonym a świadkiem, która miała świadczyć o celu czynienia dodatkowych zabezpieczeń pożyczki w postaci przelewów wierzytelności wobec osób trzecich. Sąd omawia szczegółowo wszelkie dokumenty związane z zabezpieczeniem pożyczki. Podobnie Sąd zrekapitulował sposób oceny nagranej rozmowy telefonicznej pomiędzy skazanym a świadkiem, z której wynika jednoznacznie, że skazany potwierdzał okoliczność udzielenia pożyczki i innych elementów stanu faktycznego. W konkluzji Sąd odwoławczy w sposób rozbudowany argumentował, dlaczego zeznania D.

S. korespondują ze zgromadzonymi w sprawie dokumentami. W zakresie rozważań o braku dopuszczenia dowodu z wyciągu z rachunku bankowego D. S., Sąd odwoławczy wyjaśnił, że nie miałyby one znaczenia z uwagi na chronologię wpłat dokonywanych przez skazanego. Ponadto zasadnie Sąd zauważył, że gdyby wpłat było więcej, to wystarczające byłoby przedłożenie ich dowodów przez skazanego (tak jak uczynił to w odniesieniu do części), którymi musiał dysponować, gdyby takowych dokonywał. Wywody Sądu odwoławczego są bardzo obszerne, wręcz ponadstandardowe.

Spowodowane było to zapewne niezwykle złożonym charakterem sprawy i mozaiką wzajemnych finansowych relacji jej uczestników. Sąd odwoławczy dostrzegając, że w istocie cała apelacja sprowadza się do kwestionowania sposobu oceny zgromadzonych dowodów nie poprzestał jedynie na wyrażeniu akceptacji sposobu argumentacji Sądu I instancji, ale krok po kroku prowadzi w uzasadnieniu po meandrach skomplikowanych relacji pomiędzy skazanym, a pozostałymi sposobami. Dzięki temu po lekturze orzeczenia Sądu odwoławczego ma się wrażenie rzetelnie wyjaśnionej sprawy i wszelkich wątpliwości.

Trudno doszukiwać się tutaj rażącego naruszenia wskazanych w kasacji przepisów procesowych. Lektura samej kasacji nie pozwala na odnalezienie w tym przedmiocie jakichkolwiek przełomowych argumentów. Skarżący na kilku stronach przedstawia swoją wersję wydarzeń i własną ocenę złożonych relacji finansowych. Jednak to zdecydowanie za mało, by wykazać spełnienie podstawowej przesłanki skutecznej kasacji, tj. zaistnienia rażącego błędu w stosowaniu prawa procesowego, które dodatkowo miało istotny wpływ na treść orzeczenia.

Autor kasacji nawet nie stara się powiązać konkretnych wypowiedzi Sądu odwoławczego z wniesioną wcześniej apelacją i jej zarzutami. Trudo zatem merytorycznie odnieść się do wywodu kasacji.Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. [as]