Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 241/17 Generato dall'IA

Supreme Court quashes sentence for exceeding combined penalty limits due to omitted appellate court reduction.

Numero d'incarto IV KK 241/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's judgment and remanded the case for retrial. The Regional Court incorrectly combined a sentence of 2 years and 6 months with 8 months, failing to account for an appellate court reduction that lowered the first sentence to 2 years. Consequently, the combined total of 2 years and 10 months exceeded the statutory maximum limit for combined penalties, violating both procedural and substantive laws.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 410 k.p.k.; Art. 86 § 1 k.k.: The court must consider all evidence and prior appellate modifications when calculating combined penalties; failure to do so results in a violation of procedural and substantive law requiring the sentence to be quashed.

Parole chiave

Generato dall'IA
combined penalties statutory maximum limit appellate court reduction procedural violation substantive law error remand for retrial supreme court quashing omissione del ministero pubblico

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 410 k.p.k.
W takim stanie rzeczy wobec naruszenia zarówno przepisu proceduralnego art. 410 k.p.k., jak i przepisu prawa materialnego art.
Art. 86 § 1 k.k.
85 k.k., art. 86 § 1 k.k. i art.
art. 535 § 5 k.p.k
D.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.‎w dniu 27 lipca 2017 r.,‎kasacji Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego‎od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w S.‎z dnia 15 listopada 2016 r., sygn.
art. 410 k.p.k
Trafnie też zauważył skarżący, że wśród dowodów ujawnionych przez Sąd Rejonowy znajdował się odpis pominiętego w ustaleniach faktycznych wyroku Sądu Okręgowego w G., co wskazuje na to, że Sąd Rejonowy wbrew treści art. 410 k.p.k.
art. 85 k.k
z dnia 3 września 2015 roku, w ten sposób, że obniżył wymiar kary łącznej orzeczonej w jego pkt 4 z 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności do 2 lat pozbawienia wolności i w konsekwencji błędnym przyjęciu, iż połączeniu na podstawie art. 85 k.k., art.
art. 86 § 1 k.k
85 k.k., art. 86 § 1 k.k.
art. 569 § 1 k.p.k
art. 86 k.k
410 k.p.k., jak i przepisu prawa materialnego art. 86 k.k., wyznaczającego górną granicę wymiaru kary łącznej, Sąd Najwyższy uznał za niezbędne uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S.W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Sygn. akt VI Ka 1…/15
z dnia 18 grudnia 2015 roku, sygn. akt VI Ka 1…/15, obniżona do 2 lat pozbawienia wolności.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 241/17 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 lipca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Małgorzata Gierszon‎SSN Dorota RysińskaProtokolant Anna Kowal w sprawie skazanego P. D.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.‎w dniu 27 lipca 2017 r.,‎kasacji Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego‎od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w S.‎z dnia 15 listopada 2016 r., sygn. akt II K …/16, uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIEWyrokiem łącznym z dnia 15 listopada 2016 r., Sąd Rejonowy w S. połączył karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną w pkt 4 wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Z. z dnia 3 września 2015 r. oraz karę 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 8 marca 2016 r. , wymierzając skazanemu w ich miejsce karę łączną 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się w dniu 23 listopada 2016 roku.Prokurator Generalny wniósł od powyższego wyroku kasację na korzyść skazanego.

W kasacji zarzucono rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa procesowego art. 410 k.p.k., polegające na pominięciu przez Sąd wynikającej z materiału dowodowego i ujawnionej w toku rozprawy głównej oraz mającej istotne znaczenie dla zapadłego rozstrzygnięcia okoliczności, iż Sąd Okręgowy w G. wyrokiem z dnia 18 grudnia 2015 roku, zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Z. z dnia 3 września 2015 roku, w ten sposób, że obniżył wymiar kary łącznej orzeczonej w jego pkt 4 z 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności do 2 lat pozbawienia wolności i w konsekwencji błędnym przyjęciu, iż połączeniu na podstawie art. 85 k.k., art. 86 § 1 k.k. i art. 569 § 1 k.p.k. podlega kara bezwzględnego pozbawienia wolności 2 lat i 6 miesięcy, orzeczona wyrokiem sądu I instancji oraz kara 8 miesięcy pozbawienia wolności wynikająca ze skazania P. D. wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 8 marca 2016 roku, w następstwie czego orzeczona po połączeniu tych kar nowa kara łączna w wymiarze 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności przekroczyła górną granicę sumy kar podlegających faktycznemu łączeniu.

W konkluzji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się zasadna w stopniu oczywistym, co umożliwiło, z uwagi na treść art. 535 § 5 k.p.k., rozpoznanie jej na posiedzeniu.W istocie, orzekający w przedmiocie kary łącznej Sąd Rejonowy w S. pominął w swoich ustaleniach faktycznych okoliczność obniżenia jednej z łączonych kar w postępowaniu odwoławczym toczącym się przed Sądem Okręgowym w G.

Kara łączna 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona przez Sąd Rejonowy w Z. w pkt 4 tego wyroku (w miejsce kar uprzednio orzeczonych wobec tego skazanego wyrokami Sądu Rejonowego w M. z dnia 25 kwietnia 2014 r. i Sądu Rejonowego w J. z dnia 16 lipca 2014 r.) została wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia 18 grudnia 2015 roku, sygn. akt VI Ka 1…/15, obniżona do 2 lat pozbawienia wolności. Skutkiem tego niedopatrzenia, jak trafnie zauważył Prokurator Generalny w kasacji, Sąd Rejonowy w S. w sposób błędny ustalił dolną i górną granicę kary łącznej, którą należało orzec zaskarżonym wyrokiem.

W konsekwencji tego błędu, wymierzona kwestionowanym wyrokiem kara łączna 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności, obejmująca skazania na kary 2 lat pozbawienia wolności (pkt 4 wyroku Sądu Rejonowego w Z, po zmianie wyrokiem Sądu Okręgowego w G.) i 8 miesięcy pozbawienia wolności (wyrok Sądu Rejonowego w S.) przekroczyła górną granicę sumy kar podlegających łączeniu (art. 86 § 1 k.k.). Trafnie też zauważył skarżący, że wśród dowodów ujawnionych przez Sąd Rejonowy znajdował się odpis pominiętego w ustaleniach faktycznych wyroku Sądu Okręgowego w G., co wskazuje na to, że Sąd Rejonowy wbrew treści art. 410 k.p.k. nie oparł swojego wyroku na całokształcie okoliczności ujawnionych w toku postępowania.

W takim stanie rzeczy wobec naruszenia zarówno przepisu proceduralnego art. 410 k.p.k., jak i przepisu prawa materialnego art. 86 k.k., wyznaczającego górną granicę wymiaru kary łącznej, Sąd Najwyższy uznał za niezbędne uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S.W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji. kc