Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 223/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal; bribery charge failed due to missing pre-action benefit motive evidence.

Numero d'incarto IV KK 223/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the prosecutor's appeal against the acquittal of the defendant, M.G., regarding bribery charges. The lower courts found insufficient evidence that the defendant accepted a bottle of vodka as a benefit before agreeing to facilitate the registration of a trailer. The court ruled that the statutory requirement for bribery demands a benefit or promise of a benefit exist prior to the act of mediation, which was not proven by the facts established in the first instance.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 230 § 1 k.k.; Art. 115 § 4 k.k.; The acceptance of a benefit or its promise must precede the act of mediation to constitute the crime of bribery; mere post-act acceptance does not satisfy the statutory elements.

Parole chiave

Generato dall'IA
bribery pre-action benefit corruption mediation acquittal criminal appeal motive requirement rappresentanza senza poteri

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 230 § 1 k.k.
od zarzutu popełnienia czynu z art. 230 § 1 k.k.Od powyższego prawomocnego rozstrzygnięcia kasację wniósł Prokurator Okręgowy w P., zarzucając przedmiotowemu orzeczeniu:„1.
Art. 115 § 4 k.k.
z art. 115 § 4 k.k. - mającą istotny wpływ na treść orzeczenia, a polegającą na niesłusznym uznaniu, że opis czynu nie zawiera znamion strony podmiotowej czynu z art.
Art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.
rażącą obrazę przepisów prawa procesowego art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. - mającą istotny wpływ na treść orzeczenia, polegającą na błędnym przyjęciu, że opis czynu przypisany oskarżonemu M.G.
Art. 414 § 1 k.p.k.
akt II Ka …/16) wyrok Sądu Rejonowego został zmieniony w ten sposób, że na podstawie art. 414 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.
z art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw.
Art. 1 § 1 k.k.
z art. 1 § 1 k.k. uniewinniono M.G.
art. 230 § 2 k.k
o czyn z art. 230 § 2 k.k.
art. 414 § 1 k.p.k
akt II Ka …/16) wyrok Sądu Rejonowego został zmieniony w ten sposób, że na podstawie art. 414 § 1 k.p.k.
art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k
z art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 1 § 1 k.k
z art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 223/17 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala (przewodniczący)‎SSN Andrzej Stępka‎SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)Protokolant Danuta Bratkrajc przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Roberta Tarsalewskiego‎w sprawie M.G.‎oskarżonego z art. 230 § 1 kk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 28 lutego 2018 r.,‎kasacji, wniesionej przez prokuratora na niekorzyść oskarżonego‎od wyroku Sądu Okręgowego w P.‎z dnia 23 lutego 2017 r., sygn. akt II Ka …/16‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w J.‎z dnia 23 września 2016 r., sygn. akt II K …/15 1) oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;

2) kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w J. z dnia 23 września 2016 r. (sygn. akt II K …/15) postępowanie wobec M.G. o czyn z art. 230 § 2 k.k. polegający na tym, że „w okresie od 7 stycznia 2014 roku do dnia 17 stycznia 2014 roku w J. i innych miejscowościach woj. p., powoływał się wobec A.O. na wpływy w Wydziale Komunikacji, Transportu i Dróg Starostwa Powiatowego w J. i podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy, w zamian za uzyskanie korzyści majątkowej, polegającej na rejestracji przez A.O. przyczepy typu SAM o nr rej. […] nabytej przez w/w na podstawie umowy sprzedaży datowaną na dzień 14 stycznia 2014 roku zawartą pomiędzy S.M. a A.O., na której to umowie podrobiono podpis sprzedającego” zostało warunkowo umorzone na okres próby 1 roku.

Wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 23 lutego 2017 r. (sygn. akt II Ka …/16) wyrok Sądu Rejonowego został zmieniony w ten sposób, że na podstawie art. 414 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 1 § 1 k.k. uniewinniono M.G. od zarzutu popełnienia czynu z art. 230 § 1 k.k.Od powyższego prawomocnego rozstrzygnięcia kasację wniósł Prokurator Okręgowy w P., zarzucając przedmiotowemu orzeczeniu:„1. rażącą obrazę przepisów prawa materialnego art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 115 § 4 k.k. - mającą istotny wpływ na treść orzeczenia, a polegającą na niesłusznym uznaniu, że opis czynu nie zawiera znamion strony podmiotowej czynu z art. 230 § 1 k.k. tj. uzyskania korzyści majątkowej w postaci butelki wódki w związku z powoływaniem się wobec A.O. w okresie od 7 stycznia 2014 roku do dnia 17 stycznia 2014 roku w J. i innych miejscowościach woj. p., na wpływy w Wydziale Komunikacji, Transportu i Dróg Starostwa Powiatowego w J. i podjęcia się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na rejestracji przez A.O. przyczepy typu SAM o nr rej. […] nabytej przez w/w na podstawie umowy sprzedaży datowanej na dzień 14 stycznia 2014 roku zawartej pomiędzy S.M. a A.O., na której to umowie podrobiono podpis sprzedającego, podczas gdy opis czynu zarzucanego w akcie oskarżenia oraz w wyroku Sądu I instancji zawierał wskazanie wszystkich znamion przestępstwa z art. 230 § 1 k.k.2. rażącą obrazę przepisów prawa procesowego art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. - mającą istotny wpływ na treść orzeczenia, polegającą na błędnym przyjęciu, że opis czynu przypisany oskarżonemu M.G. nie zawiera wszystkich ustawowych znamion przestępstwa z art. 230 § 1 k.k., gdyż w opisie tym nie wskazano na czym polegało przyjęcie korzyści majątkowej, podczas gdy opis przyjęty w wyroku Sądu Rejonowego w J. z dnia 23 września 2016 roku, sygn. akt II K …/15 zawiera znamię uzyskania korzyści majątkowej, zaś konkretyzacja co było korzyścią majątkową wynikała z bezspornych ustaleń faktycznych, które poczynił Sąd I Instancji i zaprezentował w pisemnych motywach wyroku, co bezzasadnie odrzucił Sąd odwoławczy.”Podnosząc powyższe zarzuty Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w P. i przekazanie sprawy Sądowi II instancji do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się oczywiście bezzasadna.

Wbrew twierdzeniom Autora kasacji, dokonane w sprawie ustalenia faktyczne nie przesądzają o tym, by M.G. przyjął korzyść majątkową w zamian za pośrednictwo w załatwieniu sprawy polegającej na rejestracji przez A.O. przyczepy typu SAM o nr rej. […] (czyn zakwalifikowany w akcie oskarżenia jako przestępstwo z art. 230 § 1 k.k.). W uzasadnieniu wyroku Sądu I instancji, w ramach omawiania kwalifikacji prawnej tego czynu, stwierdzono jedynie, że oskarżony „dostał za to butelkę wódki”. Sformułowanie takie nie rozstrzyga jednak, czy owa korzyść w postaci butelki wódki została M.G. wręczona po czynie, czy też wręczenie owej korzyści (lub obietnica przekazania tej korzyści) stanowiła element motywujący M.G. do podjęcia się pośrednictwa w załatwieniu sprawy.

Kwestia ta ma zasadnicze znaczenie w perspektywie realizacji znamion przestępstwa z art. 230 § 1 k.k. Jak podkreśla się w literaturze, korzyść majątkowa lub osobista (albo ich obietnica) ma stanowić na gruncie przestępstwa płatnej protekcji motyw, decydujący o podjęciu się przez sprawcę pośrednictwa w załatwieniu sprawy (zob. M.Iwański: Odpowiedzialność karna za przestępstwa korupcyjne, Kraków 2016, s. 47; J.Lachowski w: Kodeks karny. Część Szczególna Tom II, red. M.Królikowski, R.Zawłocki, Warszawa 2013, Nb 79 do art. 230).

Z istoty rzeczy motyw ten musi pojawić się przed popełnieniem czynu. Wynika to wyraźnie z użytego w treści art. 230 § 1 k.k. zwrotu „podejmuje się pośrednictwa w załatwieniu sprawy w zamian za korzyść (…) albo jej obietnicę”. Nie wystarczy więc dla realizacji znamion przestępstwa płatnej protekcji z art. 230 § 1 k.k. samo przyjęcie korzyści majątkowej (lub osobistej), czy też obietnicy takiej korzyści już po podjęciu się pośrednictwa w załatwieniu sprawy. Wyżej wskazana kwestia nie została w sposób jednoznaczny rozstrzygnięta przez sąd I instancji, a z uwagi na kierunek apelacji nie mógł jej także rozstrzygnąć sąd II instancji.

W tej sytuacji trafne było uniewinnienie M.G. z zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 230 § 1 k.k., bowiem te ustalenia faktyczne, które przyjął sąd I instancji nie dawały podstaw do jednoznacznego sformułowania wniosku, iż doszło do realizacji znamion typu czynu zabronionego z art. 230 § 1 k.k. W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji. a.ł