Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless due to lack of serious procedural or substantive legal errors.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless under Article 535 § 3 of the Criminal Procedure Code. The defense argued that the appellate court failed to analyze all first-instance appeal charges and incorrectly applied substantive criminal law regarding the timing and intent of the assault. The court rejected these claims, noting the appellate court thoroughly reviewed the appeals and that the cassation arguments were either generic or an attempt to circumvent the ban on questioning factual findings.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 535 § 3 k.p.k.; Art. 624 § 1 k.p.k.: A cassation appeal is obviously groundless if the appellate court did not commit any serious violation of procedural or substantive law capable of affecting the judgment's content, and the appellant is exempt from court costs in such cases.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 220/15 POSTANOWIENIE Dnia 24 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpkpo rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2015 r.,sprawy A. W.skazanego za popełnienie przestępstwa z art. 189 § 3 kk i innych,z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanegood wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicachz dnia 19 lutego 2015 r., sygn. akt II AKa 507/14zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Bielsku-Białejz dnia 22 lipca 2014 r., sygn. akt III K 13/14, p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. zwolnić A. W. od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Bielsku - Białej, wyrokiem z dnia 22 lipca 2014 r., sygn. III K 13/14 uznał A. W. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 189 § 3 k.k. i art. 158 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. art. 191 § 1 k.k. i art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 197 § 1 k.k. oraz art. 197 § 1 k.k. w zw. z art.11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. i za ten czyn na podstawie art. 189 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 64 § 2 k.k. skazał na karę 7 lat pozbawienia wolności.Po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego, Sąd Apelacyjny w Katowicach wyrokiem z dnia 19 lutego 2015 r. zmienił zaskarżony wyrok przyjmując, iż czynu przypisanego mu przez Sąd I instancji oskarżony dopuścił się nie w warunkach wielokrotnej recydywy, a w warunkach art. 64 § 1 k.k., w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca skazanego i zarzucając:1)„rażące naruszenie przepisów postępowania karnego tj. art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k., poprzez zaniechanie dokonania analizy wszystkich zarzutów apelacyjnych i uzasadnienia tego środka odwoławczego, a nadto dokonanie ogólnikowej jedynie analizy zarzutów apelacji i ich uzasadnienia dotyczących obrazy przepisów postępowania, jakich dopuścił się Sąd I instancji - co mogło mieć wpływ na treść wyroku, ponieważ wszechstronna i dokładna analiza podniesionych w apelacji zarzutów prowadziłaby do wniosku, że Sąd I instancji ustalił okoliczności faktyczne z naruszeniem przepisów postępowania i w konsekwencji niesłusznie przypisał oskarżonemu popełnienie zarzucanego mu przestępstwa z art. 18 § 2 k.k. w zw. art. 197 § 1 k.k.;2)rażące naruszenie prawa karnego materialnego, mogące mieć wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 197 § 1 k.k., przez błędne jego zastosowanie i przyjęcie, że oskarżony dopuścił się tego czynu, podczas gdy z ustalonego stanu faktycznego wynika, że stosowanie przemocy wobec pokrzywdzonej nastąpiło w znacznym odstępie czasu przed obcowaniem płciowym z pokrzywdzoną, a także w innym celu niż doprowadzenie do obcowania płciowego, a ponadto gdy ze strony pokrzywdzonej brak było jakiejkolwiek formy uzewnętrznienia oporu wobec działania oskarżonego.Podnosząc te zarzuty obrońca skazanego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Katowicach jako sądowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania.Prokurator Prokuratury Apelacyjnej w Katowicach w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja obrońcy skazanego A.W. jest oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k., gdyż Sąd Apelacyjny w Katowicach nie dopuścił się żadnego rażącego naruszenia prawa czy to procesowego, czy też materialnego, które mogłoby mieć wpływ na treść wyroku.
Zarzut zaniechania dokonania analizy wszystkich zarzutów podniesionych w apelacji po skonfrontowaniu go z uzasadnieniem zaskarżonego wyroku, brzmi zupełnie blankietowo. Sąd ten wnikliwie rozważył apelację obrońcy w zakresie wszystkich zarzutów, a więc dotyczących dokonania gwałtu przez A. W. jak i podżegania przez niego drugiego sprawcy do dokonania gwałtu.Drugi zarzut rażącego naruszenia prawa karnego materialnego został podniesiony czysto instrumentalnie w zamiarze obejścia zakazu kwestionowania w kasacji ustaleń faktycznych.
Wynika to i z treści zarzutu i z treści uzasadnienia kasacji.Sąd Najwyższy zwolnił skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych postępowania kasacyjnego w oparciu o przepis art. 624 § 1 k.p.k. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.