Supreme Court orders VAT reimbursement for state-funded defense following Constitutional Court ruling on fee equality.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court ordered the State Treasury to reimburse the defense attorney an additional 276.00 zł representing 23% VAT on the previously awarded 1200 zł fee. The defense attorney sought this supplement after the Supreme Court dismissed the appeal and awarded the base fee without VAT. The Court ruled that following the Constitutional Court's finding of unconstitutionality regarding fee differentials, the 2016 regulation requiring VAT on state-funded defense fees must be applied to the newly determined equalized rates.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 626 § 2 k.p.k.; Art. 637a k.p.k.; Art. 190 ust. 4 Konstytucji RP; Art. 64 ust. 2 Konstytucji RP; Art. 31 ust. 3 Konstytucji RP; Art. 32 ust. 1 Konstytucji RP; Art. 92 ust. 1 Konstytucji RP; When a regulation establishing state-funded defense fees is declared unconstitutional due to violation of equality principles, the court must apply the remaining valid provisions of that regulation to the newly determined fee amount, including applicable taxes like VAT.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
IV KK 216/23 POSTANOWIENIE Dnia 3 czerwca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka w sprawie A. S. po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 3 czerwca 2024 r., wniosku obrońcy o uzupełnienia rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów obrony z urzędu zawartego w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2024 r., IV KK 216/23, na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k. w zw. z art. 190 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, postanowił zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokat I. W., Kancelaria Adwokacka w W., tytułem uzupełnienia kwotę 276,00 zł (dwieście siedemdziesiąt sześć złotych i 00/100) stanowiącą 23% VAT od zasądzonej kwoty w wysokości 1200 zł zawartej w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2024 r., IV KK 216/23.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 20 lutego 2024 r. Sąd Najwyższy oddalił na rozprawie kasację obrońcy skazanej jako oczywiście bezzasadną, zwolnił skazaną od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego i zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokat I. W. kwotę 1200 zł brutto (bez stawki VAT), za obronę skazanej w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Podstawą zasądzenia wynagrodzenia był art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze oraz § 11 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.
W konsekwencji nie zasądzono dodatkowo stawki 23% VAT, gdyż powyższy akt prawny nie przewidywał uregulowania tożsamego, jak zawarte w paragrafie 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.Obrońca skazanego wystąpiła do Sądu Najwyższego o uzupełnienie w/w postanowienia poprzez zasądzenie dodatkowo kwoty 276,00 zł, stanowiącej 23% VAT-u od kwoty 1200 zł. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 27 lutego 2024 r., w sprawie SK 90/22, uznał, że § 2 pkt 1 w związku z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w zakresie, w jakim określa opłaty stanowiące ponoszone przez Skarb Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w wysokości niższej niż stawki minimalne opłat określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, jest niezgodny z art. 64 ust. 2 w zw. z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 zdanie drugie i art. 92 ust. 1 zdanie pierwsze Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W tej sytuacji zaszła konieczność dodatkowego ustalenia wysokości kosztów w trybie art. 626 § 2 k.p.k., skoro została stwierdzona niekonstytucyjność w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w zakresie, w jakim różnicowało ono stawki opłat za czynności adwokatów z urzędu ze stawkami opłat przewidzianymi dla adwokatów z wyboru. Takie stanowisko ma zatem oparcie w art. 190 ust. 4 Konstytucji RP. W konsekwencji nie można pominąć unormowania z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r.
Fakt „zrównania” stawek opłat za czynności przewidziane w rozdziałach 2-4 nie ma bowiem żadnego relewantnego znaczenia dla istnienia w stanie prawnym § 4 ust. 3 wskazanego rozporządzenia. Skoro tak, to przyznana opłata w tej samej stawce co dla adwokata z wyboru musi zostać powiększona o VAT. Takie rozwiązanie zostało też przyjęte w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2024 r., poz. 763), które zacznie obowiązywać od dnia 5 czerwca 2024 r.
Z tych powodów należało orzec jak w postanowieniu.[PGW] [ał]