Supreme Court quarts drug offense sentence for setting community service hours below statutory minimum of 20-40.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the lower court's judgment regarding the imposition of a criminal penalty while leaving the conviction and confiscation intact. The prosecution argued that the regional court violated the Criminal Code by ordering only 10 hours of community service instead of the mandatory 20 to 40 hours. The court ruled that this error constituted a flagrant violation of substantive law with significant impact on the verdict, necessitating a remand for a new sentencing decision.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 35 § 1 k.k.; Art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii; The court must set community service hours within the statutory range of 20 to 40 monthly hours, and a sentence falling outside this range constitutes a flagrant violation of substantive law requiring quashing.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 213/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 lipca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Piotr MirekSSN Antoni Bojańczyk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 lipca 2021 r. w trybie art. 535 § 5 k.p.k. sprawy S. Z. (Z.)skazanego z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiz powodu kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyśćod wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w K. z dnia 19 maja 2020 r., sygn. akt II K (…) 1) uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania;
2) wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
S. Z. został oskarżony o to, że w dniu 24 stycznia 2020 r. w K., wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, posiadał środek psychotropowy w postaci amfetaminy w ilości 1,92 grama netto, tj. o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Sąd Rejonowy w K. wyrokiem nakazowym z dnia 19 maja 2020 r., sygn. akt II K (…):1.w pkt I uznał oskarżonego S. Z. za winnego popełnienia zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu stanowiącego występek z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (tj.
Dz.U. z 2008 r. poz. 1030 z późn. zmianami) – i za ten czyn, na mocy art. 62 ust. 1 ww. ustawy przy zastosowaniu art. 37a k.k., wymierzył mu karę 9 (dziewięciu) miesięcy ograniczenia wolności, ustalając na mocy art. 35 § 1 k.k. wymiar czasu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny na 10 (dziesięć) godzin w stosunku miesięcznym;2.w pkt II na mocy art. 70 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł przepadek dowodu rzeczowego w postaci białego proszku – amfetaminy, opisanego w wykazie dowodów rzeczowych na k. 28 pod poz. 1, poprzez jego zniszczenie;3.w pkt III obciążył częściowo S. Z. kosztami procesu.
Wymienione orzeczenie nie zostało zaskarżone przez strony i uprawomocniło się w dniu 5 czerwca 2020 r. (k.50). Kasację od przedmiotowego wyroku wniósł Prokurator Generalny (data wpływu: 30 kwietnia 2021 r.), zaskarżając to orzeczenie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze, na niekorzyść S. Z.. Skarżący zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 35 § 1 k.k., polegające na orzeczeniu w czasie odbywania kary ograniczenia wolności obowiązku wykonywania pracy wskazanej przez sąd w wymiarze 10 (dziesięciu) godzin w stosunku miesięcznym, podczas gdy przepis art. 35 § 1 k.k. stanowi, że obowiązek określony w art. 34 § 1a pkt 1 k.k. polega na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze od 20 do 40 godzin w stosunku miesięcznym.
Podnosząc ten zarzut, skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniesiona kasacja okazała się w sposób oczywisty zasadna i w związku z tym podlegała uwzględnieniu na posiedzeniu, o którym mowa w art. 535 § 5 k.p.k. Rację ma autor kasacji, że zgodnie z treścią art. 35 § 1 k.k., nieodpłatna, kontrolowana praca na cele społeczne winna zostać orzeczona w wymiarze od 20 do 40 godzin w stosunku miesięcznym.
Wobec tego, Sąd Rejonowy ustalając na podstawie ww. przepisu wymiar czasu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny „na 10 (dziesięć) godzin w stosunku miesięcznym”, dopuścił się rażącego naruszenia prawa materialnego wskazanego w zarzucie kasacyjnym, które bez wątpienia miało istotny wpływ na treść orzeczenia. W tej sytuacji koniecznym stało się uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. W postępowaniu ponownym Sąd ten powinien rozpoznać sprawę zgodnie z zakresem przekazania, a w przypadku wymierzenia kary baczyć, aby mieściła się ona w granicach przewidzianych przez przepisy prawa materialnego.Orzeczenie o wydatkach związanych z kasacją Prokuratora Generalnego oparto na podstawie art. 638 k.p.k.Z tych wszystkich względów, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.