Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 21/14 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed for procedural errors and lack of factual evidence regarding defendant's guilt.

Numero d'incarto IV KK 21/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously unfounded, ruling that the appellant's claims were merely procedural in form but substantively challenged factual findings. The appellant attempted to bypass the prohibition on questioning facts in cassation by citing procedural violations, yet the appellate court had already properly reviewed these issues. The court rejected the arguments because they constituted re-litigation of first-instance evidence rather than valid cassation grounds.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 523 § 1 k.p.k.; art. 5 § 2 k.p.k.; art. 410 k.p.k.: Claims challenging factual determinations under the guise of procedural violations are inadmissible in cassation proceedings and do not constitute a violation of the right to a fair trial if the appellate court's review was correct.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal factual findings review procedural violation claim appellate court review evidence credibility assessment cassation admissibility fair trial rights

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 523 § 1 k.p.k.
art. 5 § 2 k.p.k.
Natomiast w wypadku zarzutu obrazy art. 5 § 2 k.p.k., przepis ten odnosi się do „wątpliwości" sądu, a nie stron, czy ich przedstawicieli procesowych.
art. 410 k.p.k.
5 § 2 i art. 410 k.p.k. związane z ustaleniami faktycznymi i oceną dowodów.Trzeba jednak podnieść, że kwestia sprawstwa oskarżonego co do popełnienia przypisanego mu przestępstwa była przedmiotem kontroli odwoławczej w związku z podobnie sformułowanymi zarzutami apelacji.
art. 433 § 2 k.p.k.
Natomiast skarżący w kasacji nie zakwestionował skutecznie sposobu przeprowadzenia w tym zakresie kontroli odwoławczej, gdyż nie postawił zarzutu obrazy art. 433 § 2 w zw.
art. 457 § 3 k.p.k.
z art. 457 § 3 k.p.k., tylko domagał się przeprowadzenia trój instancyjnej kontroli odwoławczej (nieznanej procedurze karnej).
art. 519 k.p.k.
art. 535 § 3 k.p.k
akt IV KK 21/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 lutego 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 148 § 1 k.k
R.‎skazanego za przestępstwo z art. 148 § 1 k.k.
art. 159 k.k
art. 11 § 2 k.k
z art. 11 § 2 k.k.‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 12 września 2013 r., sygn.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie z dnia 15 kwietnia 2004 r., II KK 369/03
postanowienie z dnia 15 kwietnia 2004 r., II KK 369/03, Lex nr 109464).
II KK 369/03
postanowienie z dnia 15 kwietnia 2004 r., II KK 369/03, Lex nr 109464).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 21/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 lutego 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2014 r. sprawy T. R.‎skazanego za przestępstwo z art. 148 § 1 k.k. i art. 159 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 12 września 2013 r., sygn. akt II AKa […]‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 3 grudnia 2012 r., sygn. akt XVI K […], postanowił:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. zwolnić skazanego od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Kasacja została oddalona, albowiem podniesione w niej zarzuty nie mają charakteru zarzutów kasacyjnych, a ponadto są niezasadne w stopniu oczywistym.W kasacji tylko pozornie skarżący stawia zarzuty o charakterze procesowym, gdyż w rzeczywistości kwestionuje ustalenia faktyczne, co zgodnie z art. 523 § 1 k.p.k., jest niedopuszczalne. Skarżący chce jednak ten zakaz obejść, formułując zarzuty dotyczące obrazy art. 170 § 1, art. 167, art. 5 § 2 i art. 410 k.p.k. związane z ustaleniami faktycznymi i oceną dowodów.Trzeba jednak podnieść, że kwestia sprawstwa oskarżonego co do popełnienia przypisanego mu przestępstwa była przedmiotem kontroli odwoławczej w związku z podobnie sformułowanymi zarzutami apelacji.

Sąd odwoławczy prawidłowo rozważył te zarzuty i dał temu wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Natomiast skarżący w kasacji nie zakwestionował skutecznie sposobu przeprowadzenia w tym zakresie kontroli odwoławczej, gdyż nie postawił zarzutu obrazy art. 433 § 2 w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., tylko domagał się przeprowadzenia trój instancyjnej kontroli odwoławczej (nieznanej procedurze karnej). Ponownie bowiem postawił zarzuty o charakterze apelacyjnym, które są adresowane do Sądu pierwszej instancji, gdyż kwestionuje się w nich podstawę dowodową wydanego przez ten Sąd wyroku, która przecież nie może być przedmiotem kontroli kasacyjnej (art. 519 k.p.k.).Należy tylko zauważyć, że Sąd odwoławczy odniósł się do zarzutu naruszenia art. 170 § 1 w zw. z art. 167 k.p.k. i w sposób trafny wskazał powody jego nieuwzględnienia.

Natomiast w wypadku zarzutu obrazy art. 5 § 2 k.p.k., przepis ten odnosi się do „wątpliwości" sądu, a nie stron, czy ich przedstawicieli procesowych. Dlatego też w orzecznictwie Sądu Najwyższy wskazuje się, że sytuacja równoznaczna z „nie dającymi się usunąć wątpliwościami" jest kategorią obiektywną w tym sensie, iż ani zasady logicznego rozumowania, ani zasady doświadczenia życiowego lub nauki, nie pozwalają usunąć określonego faktu. Nie ma to zatem nic wspólnego z subiektywnymi ocenami strony procesowej. Oceny te nie powodują powstania stanu „nie dających się usunąć wątpliwościami" i tym samym nie kreują zarzutu naruszenia prawa procesowego (por. postanowienie z dnia 15 kwietnia 2004 r., II KK 369/03, Lex nr 109464).

Podnoszone w kasacji wątpliwości co do wiarygodności poszczególnych dowodów nie są więc wystarczające do uznania za zasady zarzut naruszenia art. 5 § 2 k.p.k. Do tej też kwestii odniósł się w sposób prawidłowy Sąd odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.Przedmiotem kontroli odwoławczej były również ustalenia faktyczne oceniane przez pryzmat ujawnionych na rozprawie dowodów (art. 410 k.p.k.). Istotne dowody co do sprawstwa oskarżonego były analizowane przez Sąd odwoławczy, który wskazał, dlaczego w tym zakresie nie uznał apelacji za zasadną.

Odmienne w tej kwestii stanowisko skarżącego stanowi tylko czystą polemikę z prawidłowo przeprowadzoną kontrolą odwoławczą.Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu.[aw]