Supreme Court quashes lower court sentence for insult because it imposed prison time not allowed by law.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland quashed the Regional Court's verdict regarding the penalty for an insult committed by the defendant. The prosecution argued that the lower court violated the material law by imposing a prison sentence for an offense that the statute only allows to be punished by a fine or restriction of freedom. The court ruled that this error was flagrant and significantly affected the verdict's content, necessitating the quashing of the specific penalty and remittal for a new trial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 216 § 1 k.k.; Art. 85 k.k.; Art. 86 § 1 k.k.; Art. 69 § 1, 2 k.k.; Art. 70 § 1 pkt 1 k.k.; Art. 71 § 1 k.k.; Art. 33 § 1, 3 k.k.; Art. 638 k.p.k.: When a lower court imposes a penalty type not prescribed by statute for a specific offense, the error is flagrant and requires quashing the verdict and remitting the case for retrial.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 206/14 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 lipca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Dorota RysińskaSSN Eugeniusz WildowiczProtokolant Dorota Szczerbiak w sprawie R. G.skazanego z art. 216 § 1 kkpo rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 kpk,w dniu 30 lipca 2014 r. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w B.z dnia 16 kwietnia 2014 r.
1. uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczeń: o karze wymierzonej skazanemu za czyn z art. 216 § 1 kk oraz karze łącznej zawartych w punktach: 2 i 3 i sprawę - w tym zakresie - przekazuje Sądowi Rejonowemu w B. do ponownego rozpoznania;
2. wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w B. wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt … 860/13, uznał R. G. za winnego występku z art. 157 § 2 k.k. za który wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, a nadto tego, że w dniu 27 lipca 2013 r. w B. w sklepie ogólnospożywczym dokonał znieważenia E. M. w jej obecności, w miejscu publicznym w ten sposób, że wyzywał ją używając słów ogólnie uznanych za wulgarne w taki sposób, żeby zniewaga ta do niej dotarła, to jest czynu z art. 216 § 1 k.k., za który, na podstawie tego przepisu, wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności.Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę łączną 4 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie, na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 pkt 1 k.k., warunkowo zawiesił na okres 3 lat.
Nadto na mocy art. 71 § 1 k.k. i art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył oskarżonemu karę grzywny w ilości 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł.Wyrok ten nie był zaskarżony i uprawomocnił się w dniu 24 kwietnia 2014 r.W dniu 16 czerwca 2014 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja od tego wyroku Prokuratora Generalnego, który zaskarżył go w części dotyczącej orzeczenia o karze (w pkt.
2) za czyn z art. 216 § 1 k.k. oraz rozstrzygnięcia o karze łącznej (w pkt. 3), na korzyść skazanego, zarzucając temu wyrokowi rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 216 § 1 k.k., polegające na orzeczeniu wobec oskarżonego za popełnienie występku określonego w tym przepisie kary 3 miesięcy pozbawienia wolności w sytuacji, gdy czyn ten zagrożony jest karą grzywny albo ograniczenia wolności i wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części oraz przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w B.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna, co umożliwiło jej rozpoznanie w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
Zaskarżony nią wyrok wydano z rażącym naruszeniem przepisu prawa materialnego, to jest art. 216 § 1 k.k.Nie ulega wątpliwości, że występek przewidziany w tym przepisie jest zagrożony karą grzywny oraz karą ograniczenia wolności. Tymczasem Sąd Rejonowy przypisując skazanemu czyn tak zakwalifikowany, wymierzył mu za jego dokonanie karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, to jest taką karę, która nie jest przewidziana przez ustawę za tego rodzaju przestępstwo .W tej stwierdzonej sytuacji opisane uchybienie miało niewątpliwie charakter rażący i w istotny sposób wpłynęło na treść zaskarżonego wyroku – w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze wymierzonej oskarżonemu za czyn z art. 216 § 1 k.k. (skoro jej orzeczony rodzaj nie jest przez ustawę za takie przestępstwo przewidziany), jak też – w konsekwencji – w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej (skoro jej wysokość określono także w oparciu o tą, rodzajowo niedopuszczalną za takie przestępstwo, karę jednostkową).Uwzględniając te zaszłości, przesądzające o oczywistej zasadności rozpoznawanej kasacji, należało uchylić wyrok Sądu Rejonowego w B.
– w zaskarżonej części – i w tym zakresie przekazać sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania.W jego toku Sąd ten poprawnie, z punktu widzenia treści przepisu art. 216 § 1 k.k., określi ponownie karę za przypisany R. G., tak zakwalifikowany, występek.Orzeczenie o kosztach uzasadnia treść art. 638 k.p.k.Z tych to względów, orzeczono jak wyżej.