Supreme Court quashes lower court order converting a suspended sentence to detention due to lack of execution prerequisites.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the Regional Court's order converting a suspended prison sentence into a 30-day detention order. The prosecution argued this conversion violated the law because the original sentence was suspended and thus not subject to execution. The Court ruled that the statutory provision allowing such conversion applies only to sentences actually subject to execution, which was not the case here.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw; Art. 73 § 1 k.k.: The provision permitting the conversion of a prison sentence to detention applies exclusively to sentences subject to execution, excluding suspended sentences.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 205/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący)SSN Józef Dołhy (sprawozdawca)SSN Rafał MalarskiProtokolant Jolanta Grabowska przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Barbary Nowińskiejw sprawie W. G.w przedmiocie zamiany kary podlegającej wykonaniu,po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawiew dniu 10 grudnia 2014 r.,kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego,od postanowienia Sądu Rejonowego w B.z dnia 2 grudnia 2013 r., 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. wydatkami poniesionymi przez Sąd, związanymi z rozpoznaniem kasacji, obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 30 stycznia 2012 r., sygn. akt […], W. G. został uznany za winnego tego, że w dniu 21 września 2011 r. w B. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowego marki Samsung Galaxy Mini S 5570, o wartości 400 zł, na szkodę E. L., tj. przestępstwa art. 278 § 1 k.k., i za to wymierzono mu karę 1 roku pozbawienia wolności, której wykonanie na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k. warunkowo zawieszono na okres próby 4 lat, na mocy art. 73 § 1 k.k. oddano oskarżonego pod dozór kuratora, zaś na podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierzono karę grzywny w rozmiarze 40 stawek dziennych, każda po 10 zł.Wyrok ten uprawomocnił się w pierwszej instancji w dniu 7 lutego 2012 r.Sąd Rejonowy w T., postanowieniem z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt […], na podstawie art. 75 § 2 k.k. zarządził wobec W.
G. wykonanie kary 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 30 stycznia 2012 r., sygn. akt […]. Postanowienie to zaskarżył skazany. Po rozpoznaniu zażalenia Sąd Okręgowy w G., postanowieniem z dnia 13 marca 2014 r., sygn. akt […] , zmienił zaskarżone postanowienie w ten sposób, że nie zarządził wobec skazanego wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 30 stycznia 2012 r., sygn. akt […].W sprawie skazanego W. G. zapadło orzeczenie w przedmiocie zamiany kary podlegającej wykonaniu – Sąd Rejonowy w B., postanowieniem z dnia 2 grudnia 2013 r., sygn. akt […], na podstawie art. 50 ust. 1 w zw. z art. 2 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw w zw. z art. 119 § 1 k.w. i art. 19 k.w., postanowił zamienić podlegającą wykonaniu karę pozbawienia wolności w wymiarze 1 (jednego) roku orzeczoną wobec skazanego W.
G. prawomocnym wyrokiem skazującym Sądu Rejonowego w B. z dnia 30 stycznia 2012 r., sygn. akt […], za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k., na krę 30 (trzydzieści) dniu aresztu przewidzianą w art. 119 § 1 k.w. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że z mocy ustawy z dnia 27 września 2013 r. czyn, za który skazany został W. G., z dniem 9 listopada 2013 r., z uwagi na wartość przedmiotu zaboru, która nie przekroczyła 400 zł, stanowi wykroczenie z art. 119 § 1 k.w., za które przewidziana jest kara, która stosownie do treści art. 19 k.w. trwa najdłużej 30 dni.Postanowienie to nie zostało zaskarżone przez strony i uprawomocniło się w dniu 14 grudnia 2013 r.Powyższe postanowienie zaskarżył - w trybie art. 521 § 1 k.p.k. - w całości kasacją, na korzyść skazanego W.
G., Prokurator Generalny. Skarżący zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść postanowienia naruszenie przepisu prawa karnego materialnego – art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z dnia 25 października 2013 r., poz. 1247), polegające na dokonaniu zamiany kary 1 roku pozbawienia wolności, orzeczonej na mocy wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 30 stycznia 2012 r., sygn. akt […], na karę 30 dni aresztu w sytuacji, gdy nie istniały ku temu przesłanki określone w powołanym przepisie, gdyż kara orzeczona tym wyrokiem nie podlegała wykonaniu.
W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest zasadna.Skarżący trafnie podnosi, że z zestawienia dat zapadłych w sprawie skazanego orzeczeń wynika, iż Sąd Rejonowy w B. wydając postanowienie z dnia 2 grudnia 2013 r., sygn. […], wydał je w sytuacji, gdy postanowienie Sądu Rejonowego w T. z dnia 22 października 2013 r., sygn. […] , o zarządzeniu wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem z dnia 30 stycznia 2012 r., sygn. […], było nieprawomocne oraz nie podlegało wykonaniu (art. 178 § 3 k.k.w. stanowi, iż postanowienia o zarządzeniu wykonania kary wydane na podstawie art. 75 § 2 i 3 Kodeksu karnego stają się wykonalne z chwilą uprawomocnienia).Treść przepisu art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. z dnia 25 października 2013 r., poz. 1247), jednoznacznie wskazuje, że kontrawencjonalizacja dotyczy wyłącznie kar podlegających wykonaniu.W realiach sprawy nie zachodziły zatem warunki do zamiany kary w trybie art. 50 ust. 1 cyt. ustawy nowelizacyjnej.Podzielając zasadność zarzutu kasacji uznać należy, że stwierdzone uchylenie było rażące i miało istotny wpływ na treść zaskarżonego postanowienia. Uwzględniając wniosek autora kasacji, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.