Supreme Court dismisses appeal claiming missing press law article as non-absolute appeal ground.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defense lawyer on behalf of the convicted defendant. Although the lower court failed to cite Article 27 of the Press Law, the Supreme Court ruled this omission did not prevent the execution of the sentence. The court determined the error was not an absolute appeal ground because the facts clearly identified the infringed legal interest, rendering the judgment enforceable.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 439 § 1 pkt 7 k.p.k.; Art. 523 § 2 k.p.k.: An omission to cite a specific press law article does not constitute an absolute appeal ground if the judgment's description of facts sufficiently identifies the infringed legal interest and allows for enforcement.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 203/16 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 14 czerwca 2016 r. sprawy K. K.skazanego z art. 49 ustawy prawo prasowe w zw. z art. 91 § 1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanegood wyroku Sądu Okręgowego w C.z dnia 11 grudnia 2015 r., sygn. akt VII Ka […]utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Z.z dnia 9 lipca 2015 r., sygn. akt II K […], oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.
UZASADNIENIE
Kasacja obrońcy skazanego K. K. jest oczywiście bezzasadna.Na wstępie należy przypomnieć, że zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasacja na korzyść może być wniesiona przez stronę wyłącznie w razie skazania oskarżonego na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy kasacji wniesionych z powodu uchybień wymienionych w art. 439 pkt 1 k.p.k. (por. art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.). W niniejszej sprawie obrońca skazanego K.K. czysto instrumentalnie posłużył się unormowaniem z przepisu art. 439 k.p.k. klasyfikując dostrzeżone przezeń uchybienia jako bezwzględny powód odwoławczy, podczas gdy jest oczywiste, że nie mają one takiego charakteru.Rzeczywiście, w wydanym wyroku skazującym Sądu Rejonowego w Z., obok przepisu art. 49 ustawy prawo prasowe nie powołano przepisu art. 27 tego prawa, i w tym sensie ten wyrok nie czyni zadość wymogowi zawartemu w art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k., na co zresztą zwrócono uwagę w uzasadnieniu zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Okręgowego w C..
Nie przesądza to jednak o zaistnieniu sprzeczności w treści orzeczenia uniemożliwiającej jego wykonanie, a tym samym o zaistnieniu bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k. Jak bowiem trafnie wskazano w pisemnej odpowiedzi prokuratora na kasację, z opisu zarzuconych a następnie przypisanych K. K. czynów, mimo braku powołania w kwalifikacji prawnej przepisu art. 27 prawa prasowego, jednoznacznie wynika jakiego rodzaju dobro prawne zostało naruszone. W realiach sprawy zaistniałe uchybienie redakcji wyroku skazującego nie skutkuje niemożliwością wykonania przedmiotowego wyroku Sądu Rejonowego w Z. z dnia 9 lipca 2015 r., sygn. akt II K […].Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy z mocy art. 535 § 3 k.p.k. rozstrzygnął jak w postanowieniu.aw