Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 201/18 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed; appellate court properly evaluated evidence regarding embezzlement of marital assets.

Numero d'incarto IV KK 201/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless, upholding the appellate court's decision. The appellate court correctly found that the prosecution failed to prove the defendant embezzled marital assets with the intent to increase his separate wealth. The court rejected the argument that mere inability to dispose of joint property without consent constituted the crime of embezzlement.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 284 § 2 k.k.; Art. 438 pkt 3 k.p.k.; Art. 523 § 1 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k. The crime of embezzlement of marital assets requires proof of the intent to increase the perpetrator's separate wealth at the expense of the spouse, which was not established by the evidence.

Parole chiave

Generato dall'IA
embezzlement of marital assets intent to increase separate wealth criminal appeal dismissal marital property regime insufficient evidence of intent

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 284 § 2 k.k.
oskarżonego z art. 284§2 k.k.
Art. 438 pkt 3 k.p.k.
W tej sytuacji, wywody autora kasacji, stanowiły w gruncie rzeczy polemikę z dokonanymi i to przez Sąd I instancji ustaleniami faktycznymi i były próbą skłonienia Sądu Najwyższego do rozpoznania niedopuszczalnego w postępowaniu kasacyjnym zarzutu z art. 438 pkt 3 k.p.k. – art.
Art. 523 § 1 k.p.k.
Art. 457 § 3 k.p.k.
Wbrew temu, co podnosi skarżący, Sąd Odwoławczy sprostał wymogom art. 457§3 k.p.k.
art. 535§3 k.p.k
akt IV KK 201/18 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
art. 284§2 k.k
oskarżonego z art. 284§2 k.k.
art. 457§3 k.p.k
Wbrew temu, co podnosi skarżący, Sąd Odwoławczy sprostał wymogom art. 457§3 k.p.k.
art. 438 pkt 3 k.p.k
W tej sytuacji, wywody autora kasacji, stanowiły w gruncie rzeczy polemikę z dokonanymi i to przez Sąd I instancji ustaleniami faktycznymi i były próbą skłonienia Sądu Najwyższego do rozpoznania niedopuszczalnego w postępowaniu kasacyjnym zarzutu z art. 438 pkt 3 k.p.k.
art. 523§1 k.p.k

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 201/18 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2018r. sprawy E.K. oskarżonego z art. 284§2 k.k. i inne z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela subsydiarnego od wyroku Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 16 listopada 2017 r., sygn. akt II AKa […]/17 utrzymującego wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 17 maja 2017 r., sygn. akt IV K […]/16 p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć oskarżyciela subsydiarnego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Kasacja jest oczywiście bezzasadna i podlegała oddaleniu z następujących powodów. Wbrew temu, co podnosi skarżący, Sąd Odwoławczy sprostał wymogom art. 457§3 k.p.k. przedstawiając w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podał czym kierował się wydając zaskarżony wyrok i dlaczego oba zarzuty podniesione w apelacji uznał za niezasadne. W szczególności Sąd Apelacyjny, w punkcie wyjścia swoich rozważań słusznie zaakcentował, że dla uznania oskarżonego E.K. winnym popełnienia przestępstwa określonego w art. 284§2 k.k. konieczne było udowodnienie mu przywłaszczenia majątku stanowiącego wspólność majątkową.

Sąd Odwoławczy oceniając materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wyprowadził z niego wniosek, że w sprawie nie zebrano przekonywujących dowodów wskazujących, w ślad za twierdzeniem oskarżycielki subsydiarnej, że doszło do przywłaszczenia wskazanych składników majątku wspólnego. Sąd Odwoławczy w tym kierunku przeprowadził wnikliwy i logiczny wywód zawierający całościową ocenę dowodów, a sprowadzający się generalnie do następujących stwierdzeń: - poza zakresem niniejszego postępowania znalazła się kwestia ewentualnego przywłaszczenia przez oskarżonego przedmiotów stanowiących wyposażenie piekarni przy ul. […] w G. oraz punktów sprzedaży pieczywa, z uwagi na nie objęcie ich skargą oskarżyciela – nie zostały wymienione w zarzucie, który zakreślił granice oskarżenia, - zeznania oskarżycielki subsydiarnej zostały ocenione i skonfrontowane z zeznaniami innych przesłuchanych osób, w tym R.M., J.O. oraz E.D. i w kontekście całokształtu materiału dowodowego, uznane jako niewiarygodne, - przesłuchani świadkowie zaprzeczyli, aby oskarżony nabywał nieruchomości, które następnie przekazywał innym osobom, - oskarżony nie kwestionował faktu sprzedaży samochodów, które służyły mu do prowadzenia działalności gospodarczej, ale z uzyskanych w ten sposób środków nabywał kolejne pojazdy, środki te nie opuszczały zatem majątku wspólnego.

Dowodził też, że uzyskiwane dochody z prowadzonej dzielności przeznaczał na utrzymanie siebie i rodziny. Podniesiono też zasadnie, że nawet gdyby przyznać rację skarżącej, że wskazywane nieruchomości oraz rzeczy ruchome stanowiły wspólność majątkową małżeńską i oskarżony nie mógł nimi rozporządzać bez zgody i wiedzy pokrzywdzonej, to samo w sobie nie może to jeszcze przesądzać o dopuszczeniu się przez E.K. czynu z art. 284§2 k.k. Zauważyć bowiem należy, że w takim wypadku niezbędne jest ustalenie, iż sprawca, zabierając samowolnie i sprzedając ruchomości należące do tej wspólnoty, czynił to z zamiarem powiększenia swojego majątku odrębnego kosztem małżonki, tak aby rzecz ta nie mogła być przedmiotem podziału majątku wspólnego.

Przeprowadzone postępowanie karne zamiaru takiego po stronie oskarżonego nie wykazało. W tej sytuacji, wywody autora kasacji, stanowiły w gruncie rzeczy polemikę z dokonanymi i to przez Sąd I instancji ustaleniami faktycznymi i były próbą skłonienia Sądu Najwyższego do rozpoznania niedopuszczalnego w postępowaniu kasacyjnym zarzutu z art. 438 pkt 3 k.p.k. – art. 523§1 k.p.k. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną.Oskarżycielkę subsydiarną obciążono kosztami postępowania kasacyjnego, nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia. ał