Supreme Court quashes lower court verdict for sentencing above statutory maximum in summary procedure case.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the Regional Court's verdict, remanding the case for retrial due to a material law violation. The defendant was convicted of drunk driving under Article 178a § 2 of the Criminal Code, which carries a maximum penalty of one year imprisonment. The Regional Court failed to verify that the prosecutor's summary procedure proposal complied with this statutory limit, resulting in a sentence of one year and four months. Consequently, the Court ruled that the lower court must reconsider the case to ensure the penalty does not exceed the legal maximum.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 335 § 1 k.p.k.; Art. 178a § 2 k.k.: In summary procedure, the court must verify that the prosecutor's proposal complies with material law; failure to do so and resulting in a penalty exceeding the statutory maximum requires quashing the verdict and remanding the case.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 189/13 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 lipca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Zbigniew PuszkarskiSSN Eugeniusz WildowiczProtokolant Jolanta Grabowska w sprawie M. J. skazanego z art. 178a § 2 kkpo rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 10 lipca 2013 r.kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyśćod wyroku Sądu Rejonowego w N.z dnia 21 czerwca 2010 r., uchyla zaskarżony wyrok i sprawę M. J. przekazuje Sądowi Rejonowemu w N. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Prokurator Prokuratury Rejonowej oskarżył M. J. o to, że:w dniu 1 kwietnia 2010 r. w miejscowości S., będąc w stanie nietrzeźwości przy stwierdzonym stężeniu alkoholu w wydychanym powietrzu 0,63 mg/l i 0,55 mg/l oraz przy stwierdzonej zawartości alkoholu w pobranej próbce krwi 1,02 promila, kierował rowerem po drodze publicznej, tj. o czyn z art. 178a § 2 k.k.Wraz z aktem oskarżenia Prokurator skierował do Sądu Rejonowego w N., na podstawie art. 335 § 1 k.p.k., wniosek o skazanie M. J. bez przeprowadzenia rozprawy i orzeczenie uzgodnionych z nim w dniu 6 kwietnia 2010 r.:- kary 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata,- kary grzywny w wymiarze 80 stawek dziennych po 10 zł,- zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerowych na okres 2 lat,- świadczenia pieniężnego w kwocie 200 zł na cel społeczny wskazany przez sąd,- podania wyroku do publicznej wiadomości,- zasądzenia opłaty i kosztów postępowania (k.10-12).Sąd Rejonowy wyrokiem z dnia 21 czerwca 2010 r., wydanym na posiedzeniu:I.uznał oskarżonego M.
J. za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu aktem oskarżenia i za to na mocy art. 178a § 2 k.k. wymierzył mu karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby;II.na mocy art. 71 § 1 k.k. orzekł wobec M. J. karę grzywny w wysokości 80 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna jest równa kwocie 10 zł;III.na mocy art. 42 § 1 i 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego M. J. środek karny w postaci zakazu kierowania wszelkimi pojazdami mechanicznymi i rowerowymi na okres 2 lat;IV.na mocy art. 49 § 2 k.k. orzekł od oskarżonego M.
J. świadczenie pieniężne w kwocie 200 zł na rzeczy Fundacji Szpitala Uniwersyteckiego […], z przeznaczeniem na cel bezpośrednio związany z udzielaniem pomocy poszkodowanym w wypadkach komunikacyjnych;V.na mocy art. 50 k.k. orzekł wobec oskarżonego M. J. środek karny w postaci podania wyroku do publicznej wiadomości poprzez ogłoszenie jego treści na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta S. przez okres 1 miesiąca;VI.na zasadzie art. 627 k.p.k. zasądził od oskarżonego M.J. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 168,64 zł tytułem wydatków i 380 zł tytułem należnych opłat (k. 51-51v).Powyższe orzeczenie nie zostało zaskarżone przez strony i uprawomocniło się w dniu 3 lipca 2010 r.Od omówionego wyroku kasację złożył Prokurator Generalny.
Zaskarżył wyrok w całości na korzyść skazanego M. J. i zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa procesowego – art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k., polegające na uwzględnieniu wadliwie sformułowanego wniosku prokuratora o skazanie M. J. za czyn z art. 178 a § 2 k.k. bez przeprowadzenia rozprawy i wydanie wyroku zgodnego z tym wnioskiem, w następstwie czego doszło do rażącego naruszenia przepisu prawa materialnego – art. 178a § 2 k.k., poprzez orzeczenie za popełnienie przestępstwa określonego w tym przepisie kary w wymiarze 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, to jest powyżej górnej granicy ustawowego zagrożenia, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna.Zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego jest wadliwy, bowiem zapadł z rażącym naruszeniem przepisów prawa procesowego wskazanych w zarzucie kasacji.Jednym z warunków konsensualnego zakończenia postępowania – w trybie art. 335 § 1 k.p.k.
– jest, aby propozycja przedstawiona we wniosku o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy czyniła zadość obowiązującym przepisom prawa karnego materialnego.Jeżeli zatem treść porozumienia zawartego pomiędzy prokuratorem a oskarżonym nie spełnia wymogów przepisów prawa, powinnością sądu jest dążenie do uzgodnienia ze stronami stosownej modyfikacji wniosku, a w przypadku braku zgody na proponowaną zmianę – skierowanie sprawy do rozpoznania za zasadach ogólnych zgodnie z dyspozycją art. 343 § 7 k.p.k. (por. m.in. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 9 listopada 2005 r., V KK 296/05, LEX nr 164332, z dnia 8 września 2009 r., sygn.
IV KK 287/09, LEX nr 519609 i z dnia 12 kwietnia 2011 r., sygn. II KK 45/11, LEX nr 794961).Sąd Rejonowy, co w realiach sprawy jest bezsporne, nie dokonał prawidłowej kontroli złożonego przez prokuratora wniosku. Wydając wyrok zgodny w całości w zakresie kary z treścią porozumienia zawartego pomiędzy prokuratorem z M. J., ten Sąd nie dostrzegł, że przedmiotowy wniosek, odnośnie propozycji dotyczącej wymiaru kary pozbawienia wolności, został sformułowany w sposób sprzeczny z prawem karnym materialnym.Występek określony w art. 178a § 2 k.k. jest bowiem zagrożony karą grzywny, karą ograniczenia wolności albo karą pozbawienia wolności do roku i jest to sankcja, która obowiązuje niezmiennie od daty wejścia w życie tego przepisu, tj. od dnia 15 grudnia 2000 r.Karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, która została wymierzona M.
J. w następstwie uwzględnienia przez sąd wniosku złożonego w trybie art. 335 § 1 k.p.k., orzeczono zatem powyżej górnej granicy ustawowego zagrożenia, przewidzianego za przestępstwo stypizowane w art. 178a § 2 k.k.Jak trafnie podnosi Prokurator Generalny w uzasadnieniu kasacji, powyższe uchybienie jest skutkiem naruszenia przez Sąd Rejonowy dyspozycji przepisu art. 343 § 7 k.p.k., poprzez zaniechanie dokonania prawidłowej kontroli wniosku, o którym mowa w art. 335 § 1 k.p.k. Wniosek prokuratora pozostawał bowiem w sprzeczności z treścią art. 178 a § 2 k.k. i z tego powodu brak było podstaw do jego uwzględnienia i wydania wyroku w trybie przewidzianym w art. 343 k.p.k.Poza sporem jest, iż podane uchybienie w sposób oczywisty wywarło wpływ na treść zaskarżonego wyroku, gdyż doprowadziło do orzeczenia wobec M.
J. kary pozbawienia wolności w wymiarze przekraczającym ustawowe granice kary przewidziane przepisem art. 178a § 2 k.k.Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy z mocy art. 535 § 5 k.p.k. i art. 537 § 2 k.p.k. orzekł jak w wyroku.