Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 185/20 Generato dall'IA

Supreme Court acquits defendant for traffic offense no longer a crime due to new law favoring defendant.

Numero d'incarto IV KK 185/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's conviction and acquitted the defendant regarding a traffic offense that ceased to be a crime after the offense was committed. The defendant argued that a new law enacted in May 2018 removed the requirement for physical documents, making the act no longer punishable, while the prosecution contended the old law applied. The court ruled that the new law was more favorable and must be applied, leading to acquittal on that charge and remittal for the remaining offense.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 2 § 1 k.w.; Art. 62 § 3 k.p.s.w.: If a law changes after the offense to make the act no longer a crime, the more favorable law applies, resulting in acquittal.

Parole chiave

Generato dall'IA
principle of favorability retroactive application of law depenalization of offense acquittal due to legal change remittal for retrial traffic offense qualification procedural law application multe non pagate

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 2 § 1 k.w.
oraz art. 2 § 1 k.w., polegające na ukaraniu P.
Art. 62 § 2 k.p.s.w.
I wniosku o ukaranie, na podstawie art. 62 § 2 k.p.s.w., umorzeniem postępowania w tym zakresie.
Art. 62 § 3 k.p.s.w.
G., co podyktowane było brzmieniem art. 62 § 3 k.p.s.w. W myśl tego przepisu w razie stwierdzenia, że czyn nie zawiera ustawowych znamion wykroczenia po rozpoczęciu przewodu sądowego, sąd wydaje wyrok uniewinniający.
Art. 65 § 1 k.w.
i art. 65 § 1 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art.
Art. 95 k.w.
G., ukaranego z art. 95 k.w. i art.
Art. 9 § 2 k.w.
z art. 9 § 2 k.w. wymierzył ukaranemu łącznie karę grzywny w wysokości 500,00 zł.
Art. 38 ust. 2, 3 Prawo o ruchu drogowym
95 k.w., określa art. 38 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r.
Art. 626 § 1 k.p.k.
‎O kosztach postępowania, w punkcie 2 wyroku orzeczono na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 632 pkt 2 k.p.k.
z art. 632 pkt 2 k.p.k. w zw.
Art. 637a k.p.k.
‎O kosztach postępowania, w punkcie 2 wyroku orzeczono na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. w zw. z art. 632 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k. w zw. z art. 635 k.p.k.
Art. 635 k.p.k.
‎O kosztach postępowania, w punkcie 2 wyroku orzeczono na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. w zw. z art. 632 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k. w zw. z art. 635 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 185/20 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 lutego 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)‎SSN Marek Motuk‎SSN Igor Zgoliński (sprawozdawca)Protokolant Małgorzata Gierczak w sprawie P. G., ukaranego z art. 95 k.w. i art. 65 § 1 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 24 lutego 2021 r., kasacji, wniesionej na korzyść ukaranego przez Prokuratora Generalnego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w M.z dnia 15 października 2018 r., sygn. akt II W (…) , 1. uchyla zaskarżony wyrok i uniewinnia obwinionego P. G. od zarzutu popełnienia wykroczenia kwalifikowanego z art. 95 k.w., zaś w pozostałej części przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w M. do ponownego rozpoznania.

2. kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego w M. z dnia 15 października 2018 r., sygn. II W (…) obwiniony P. G. został uznany za winnego popełnienia dwóch wykroczeń polegających na tym, że:1.w dniu 23 kwietnia 2018 r. o godzinie 05.55 w M. na ulicy (…) kierował motorowerem marki P. o nr rej. (…) nie posiadając przy sobie wymaganych dokumentów w postaci dowodu rejestracyjnego oraz potwierdzenia zawarcia umowy ubezpieczenia OC, tj. czynu kwalifikowanego z art. 95 k.w., 2.w tym samym miejscu i czasie umyślnie wprowadził w błąd funkcjonariusza Policji co do swoich danych personalnych, tj. czynu kwalifikowanego z art. 65 § 1 k.w., Za popełnienie tych czynów Sąd Rejonowy w M. na podstawie art. 65 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. wymierzył ukaranemu łącznie karę grzywny w wysokości 500,00 zł.

Wyrok uprawomocnił się w dniu 7 listopada 2018 r. (k. 22). Wobec faktu, iż ukarany do dnia 21 lutego 2019 r. nie dokonał tytułem orzeczonej kary grzywny żadnej wpłaty Sąd wystąpił do właściwego miejscowo komornika o wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Postępowanie to okazało się bezskuteczne, wobec czego postanowieniem z dnia 25 czerwca 2019 r. zostało umorzone (k. 40, 45, 46).Kasację na korzyść ukaranego od przedmiotowego wyroku wniósł Prokurator Generalny, działając w trybie art. 521 k.p.k. Zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 95 k.w. oraz art. 2 § 1 k.w., polegające na ukaraniu P. G. m.in. za brak w trakcie prowadzenia samochodu dokumentów w postaci dowodu rejestracyjnego pojazdu oraz dokumentu potwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu, podczas gdy w chwili wyrokowania, na skutek nowelizacji z dnia 9 maja 2018 r. przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U., poz. 957), nie posiadanie wskazanych dokumentów, poczynając od dnia 1 października 2018 r., nie stanowiło już wykroczenia kwalifikowanego z art. 95 k.w.

W efekcie, z obrazą art. 2 § 1 k.w., doszło do zastosowania wobec obwinionego ustawy, która nie była dla niego względniejsza.W konsekwencji autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku ‎i uniewinnienie P. G. od zarzutu popełnienia wykroczenia kwalifikowanego z art. 95 k.w. oraz przekazanie sprawy w pozostałym zakresie Sądowi Rejonowemu w M. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja była oczywiście zasadna i podlegała rozpoznaniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Trafnie podniósł skarżący, że w po dacie popełnienia zarzucanych obwinionemu wykroczeń, lecz jeszcze przed dniem wyrokowania, nastąpiła zmiana stanu prawnego, która miała kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia w kwestii odpowiedzialności P. G. za pierwsze z zarzuconych mu wykroczeń, polegające na nie posiadaniu w trakcie kontroli policyjnej dokumentów w postaci dowodu rejestracyjnego oraz potwierdzenia zawarcia umowy ubezpieczenia OC.

W przepisie art. 95 k.w. ustawodawca stypizował wykroczenie prowadzenia pojazdu na drodze publicznej bez wymaganych dokumentów. Zakres obowiązku, którego niedopełnienie skutkuje odpowiedzialnością za wykroczenie stypizowane w art. 95 k.w., określa art. 38 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2020 r., poz. 110 t.j.). W dacie popełnienia czynu, tj. w dniu 23 kwietnia 2018 r., treść tego przepisu w pkt 2 i 3 obligowała kierującego pojazdem do posiadania przy sobie powyższych dokumentów. W wyniku nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. poz. 957) wymóg powyższy został zniesiony z chwilą wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie informacji do centralnej ewidencji pojazdów o zatrzymaniu dowodu rejestracyjnego oraz informacji o jego zwrocie. Nastąpiło to w dniu 1 października 2018 r. (vide: Komunikat Ministra Cyfryzacji z dnia 28 czerwca 2018 r., Dz. Urz. Min. Cyfr, z 2018 r., poz. 22). Zmiana stanu prawnego, skutkująca faktyczną depenalizacją zarzuconego obwinionemu wykroczenia z art. 95 k.k., obligowały Sąd orzekający w niniejszej sprawie do zastosowania konstrukcji z art. 2 § 1 k.w., nakazującej stosowanie ustawy względniejszej dla sprawcy.

Zaniechanie Sądu stanowiło rażącą obrazę powołanego przepisu, która miała istotny wpływ na treść orzeczenia. P. G. został bowiem ukarany za czyn, który w czasie wyrokowania nie stanowił wykroczenia. Ta okoliczność winna zostać dostrzeżona już w toku kontroli wniosku o ukaranie i skutkować, z uwagi na brak znamion wykroczenia w czynie przypisanym P. G. w pkt. I wniosku o ukaranie, na podstawie art. 62 § 2 k.p.s.w., umorzeniem postępowania w tym zakresie. W razie stwierdzenia okoliczności wyłączających orzekanie po wszczęciu postępowania, sąd wydaje bowiem postanowienie o umorzeniu.W niniejszej sprawie Sąd nie dostrzegł owej istotnej zmiany legislacyjnej.

W tej sytuacji zasadny był wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku. Rozstrzygnięciem następczym, w części dotyczącej wykroczenia kwalifikowanego z art. 95 k.w., było zatem uniewinnienie P. G., co podyktowane było brzmieniem art. 62 § 3 k.p.s.w. W myśl tego przepisu w razie stwierdzenia, że czyn nie zawiera ustawowych znamion wykroczenia po rozpoczęciu przewodu sądowego, sąd wydaje wyrok uniewinniający. Konieczne okazało się również uchylenie orzeczenia w części dotyczącej ukarania za wykroczenie z art. 65 § 1 pkt 1 k.w. oraz przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w M.

Sąd ten uznał bowiem P. G. za winnego popełnienia obu zarzucanych mu wykroczeń i w oparciu o art. 9 § 2 k.w. wymierzył mu jedną karę grzywny w wysokości 500 zł. Wysokość kary została zatem ukształtowana przez pryzmat popełnienia dwóch wykroczeń. W sytuacji, w której jedno z nich uległo depenalizacji, implikując uniewinnienie obwinionego, zachodzi konieczność przeprowadzenia ponownego postępowania w tej części w celu rozważenia ponownie dyrektyw wymiaru kary i orzeczenia nowej kary za jedno wykroczenie a nadto doprecyzowanie kwalifikacji prawnej tego czynu.Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku.

‎O kosztach postępowania, w punkcie 2 wyroku orzeczono na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. w zw. z art. 632 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k. w zw. z art. 635 k.p.k.