Supreme Court quashes combined sentence for being lower than the highest single sentence under Polish Criminal Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court partially quashed the appellate court's judgment regarding the combined sentence imposed on the defendant. The appellate court had set a combined term of 2 years and 6 months after reducing one of the individual sentences. The Supreme Court found this illegal because the combined sentence was lower than the highest single sentence of 3 years and 1 month, violating the mandatory minimums of the Criminal Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 86 § 1 k.k.; Art. 66 § 1 k.k.: The combined sentence must not be lower than the highest single sentence imposed for the crimes being combined.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 185/17 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 stycznia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)SSN Marian BulińskiProtokolant Danuta Bratkrajc przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Grzegorza Krysmannaw sprawie K. T.skazanego z art. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i innychpo rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawiew dniu 23 stycznia 2018 r.,kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na niekorzyśćod wyroku Sądu Apelacyjnego w K.z dnia 2 grudnia 2016 r., sygn. akt II AKa (...) zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w K.z dnia 25 maja 2016 r., sygn. akt XXI K (...) uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej (pkt 1.e) i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w K.
UZASADNIENIE
K. T. stanął pod zarzutem popełnienia 4 przestępstw (opisanych w akcie oskarżenia w pkt XLI – XLIV) zakwalifikowanych z:1 - art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 56 ust.1 i 3 i art. 62 ust.2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii przy zast. art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.;2 - z art. 55 ust.1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k.;3 – 278 § 2 k.k.;4 – 278 § 1 k.k. Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 25 maja 2016 r. w sprawie sygn. akt XXI K (...) uznał oskarżonego za winnego wszystkich zarzuconych mu czynów i skazał go za pierwszy z opisanych wyżej czynów na karę roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, za drugi, na karę 3 lat i miesiąca pozbawienia wolności, a za dwa pozostałe na kary po 4 miesiące pozbawienia wolności (odpowiednio pkt 21 – 24 tego wyroku).
Kary te zostały połączone karą łączną 3 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 25).Wyrok ten zaskarżony został apelacjami Prokuratora Okręgowego w K. na niekorzyść K. T. w zakresie pkt 21 oraz obrońcy w zakresie czynów 21, 22 i 24.Sąd Apelacyjny w K. wyrokiem z dnia 2 grudnia 2016 r. w sprawie II AKa (...) zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchylił punkt 21 tego orzeczenia i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz na podstawie art. 85 i 86 § 1 k.k. orzekł nową karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
W pozostałym zakresie utrzymano w mocy wyrok SO.Kasację od tego wyroku, w części dotyczącej orzeczenia kary łącznej, na niekorzyść skazanego, wywiódł w dniu 8 maja 2017 r. Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny i podniósł w niej zarzut:- rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisów prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 86 § 1 k.k., polegającego na orzeczeniu wobec oskarżonego K. T. kary łącznej pozbawienia wolności w rozmiarze niższym od najwyższej z jednostkowych kar pozbawienia wolności podlegających łączeniu.Podnosząc powyższe, skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zarzut podniesiony w kasacji jest oczywiście zasadny.Sąd Apelacyjny, jako podstawę orzeczenia kary łącznej powołał między innymi art. 86 § 1 k.k. Zgodnie z tym przepisem sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy.
W niniejszej sprawie, Sąd Apelacyjny uchylił do ponownego rozpoznania rozstrzygnięcie zawarte w pkt 21 wyroku Sądu Okręgowego, łączeniu zatem podlegały kary wymierzone za czyny opisane w pkt 22, 23 i 24 orzeczenia SO. Najwyższą z tych kar była kara 3 lat i miesiąca pozbawienia wolności wymierzona za czyn opisany w pkt 22 wyroku SO.Tym samym, zgodnie z przytoczoną dyspozycją art. 66 § 1 k.k. kara ta stanowiła dolną granicę możliwej do orzeczenia kary łącznej. Tymczasem Sąd Apelacyjny orzekł wobec skazanego karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.W tej sytuacji, pozostaje jedynie stwierdzić, że zarzut podniesiony w kasacji jest w pełni zasadny.Skutkiem powyższej konkluzji było uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej i w tym zakresie przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w K. do ponownego rozpoznania.Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd ten winien orzec karę łączną zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami.Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. r.g.