Supreme Court quashes criminal penalty for driving without license, ruling it exceeds statutory fine-only sanction.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the lower court's imposition of a one-month restriction of freedom for driving without a license, remanding the case for a new sentencing decision. The defendant was convicted of a minor offense under Article 94 § 1 of the Criminal Code, which mandates a fine as the sole penalty. The General Prosecutor successfully argued that imposing a restriction of freedom violated the material law because it was a harsher sanction than the statute provided.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 94 § 1 k.w.; Art. 18 k.w.: Driving a vehicle without a license on public roads or in a residential area constitutes an offense punishable only by a fine; imposing a restriction of freedom constitutes a material law violation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 184/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 kwietnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Andrzej RyńskiSSN Andrzej TomczykProtokolant Jolanta Grabowska w sprawie S.B.ukaranej za popełnienie wykroczenia z art. 94 § 1 k.w. po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 17 kwietnia 2018 r.kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyśćod wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w B.z dnia 29 marca 2017 r., sygn. akt II W ../16, uchyla zaskarżony wyrok w zakresie orzeczenia o karze i w tej części sprawę S. B. przekazuje Sądowi Rejonowemu w B. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIES. B. obwiniona została o to, że: w dniu 3 sierpnia 2016 r. w B. przy ul. K. 29 kierowała samochodem marki Renault Twingo nie mając do tego wymaganych uprawnień, tj. o wykroczenie z art. 94 §1 k.w.Sąd Rejonowy w B. wyrokiem z dnia 29 marca 2017 r., sygn. akt II W .../16:I.uznał obwinioną S. B. za winną dokonania zarzucanego czynu wyczerpującego znamiona wykroczenia z art. 94 § 1 k.w. i za to na mocy art. 94 § 1 w. w zw. z art. 21 § 1 k.w. wymierzył jej karę 1 (jednego) miesiąca ograniczenia wolności polegającego na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 (czterdzieści) godzin w stosunku miesięcznym;II.na mocy art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 119 k.p.w. zwolnił obwinioną od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa.
Wydany wyrok nakazowy nie został zaskarżony przez żadną ze stroni uprawomocnił się w dniu 8 kwietnia 2017 r.Od tego wyroku kasację złożył Prokurator Generalny. Zaskarżył wyrok w części orzeczenia o karze na korzyść S. B. i zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, to jest art. 94 § 1 k.w., polegające na wymierzeniu obwinionej za popełnienie wykroczenia, określonego w tym przepisie, kary jednego miesiąca ograniczenia wolności, a więc nieprzewidzianej w sankcji tego przepisu, a zarazem surowszej niż kara grzywny, przewidziana w przywołanym art. 94 § 1 k.w. wniósł o uchylenie wyroku nakazowego w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna.Rację ma Prokurator Generalny gdy wskazuje, iż zaskarżony wyrok zapadł z rażącym naruszeniem przepisów prawa materialnego, wskazanym w zarzucie kasacji.Zgodnie bowiem z treścią art. 94 § 1 k.w. kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu prowadzi pojazd, nie mając do tego uprawnienia, podlega karze grzywny.
Wymierzenie zatem S. B. za powyższe wykroczenie kary ograniczenia wolności stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.Opisane uchybienie miało również istotny wpływ na treść orzeczenia, bowiem S. B. wymierzono karę nie przewidzianą w sankcji wykroczenia którego popełnienie jej przypisano. Przypomnieć należy, iż z treści art. 18 k.w. jasno wynika, że kara ograniczenia wolności jest karą surowszą od kary grzywny (por. też wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2014 r., II KK121/14, Lex 1482366).Kierując się powyższym Sąd Najwyższy z mocy art. 537 § 2 k.p.k. i art. 535 § 5 k.p.k. orzekł jak w wyroku. kc