Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 163/17 Generato dall'IA

Supreme Court quashes joint sentence for mixing prison terms with arrest terms due to legal change.

Numero d'incarto IV KK 163/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the joint sentence portion combining prison terms with an arrest term, finding a material legal error. The prosecution argued that a 2013 law change converted one offense from a prison term to an arrest term, making the combination of different penalty types illegal under the Criminal Code. The court agreed, noting that mixing prison terms with arrest terms violates the rules for combining penalties and could have negatively affected the final sentence calculation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 85 k.k.; Art. 86 k.k.: A joint sentence cannot combine prison terms with arrest terms if a legal change converts one offense to an arrest term, as they are not of the same kind and cannot be combined.

Parole chiave

Generato dall'IA
joint sentence prison term arrest term Criminal Code legal change penalty combination quashing verdict

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 85 k.k.
Kara aresztu nie jest zaś w rozumieniu art. 85 k.k. karą tego samego rodzaju co kara pozbawienia wolności, ani inną podlegającą łączeniu (tak m.in.
Art. 86 k.k.
z art. 86 k.k. połączono D.
Art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 2013 roku o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw
2 i art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 2013 roku o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.
Art. 2 ustawy z dnia 27 września 2013 roku o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw
akt IX Ko 606/14, została w oparciu o treść art. 2 i art.
Art. 569 § 1 k.p.k.
akt IX K 1466/14) na podstawie art. 569 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 85 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 roku
Kara aresztu nie jest zaś w rozumieniu art. 85 k.k.
art. 569 § 1 k.p.k
akt IX K 1466/14) na podstawie art. 569 § 1 k.p.k.
art. 85 k.k
Kara aresztu nie jest zaś w rozumieniu art. 85 k.k.
art. 86 k.k
i art. 86 k.k., jak i to, że naruszenie to mogło mieć istotny, niekorzystny wpływ na treść finalnego orzeczenia.
art. 521 § 1 k.p.k
Od powyższej części prawomocnego orzeczenia kasację w trybie art. 521 § 1 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 163/17 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Jerzy Grubba‎SSN Rafał MalarskiiProtokolant Danuta Bratkrajc w sprawie D. T.‎w przedmiocie wyroku łącznego‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, odbytym w trybie art. 535 § 5 kpk‎w dniu 22 czerwca 2017 r.,‎kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego‎od wyroku Sądu Rejonowego w G.‎z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. akt IX K 1466/14 uchyla wyrok łączny w zaskarżonej części, tj. w punkcie 3. i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w G. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w G. z dnia 23 czerwca 2015 r. (sygn. akt IX K 1466/14) na podstawie art. 569 § 1 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k. w zw. z art. 86 k.k. połączono D. T. kary jednostkowe pozbawienia wolności orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego w G.: z dnia 21 sierpnia 2006 r. (sygn. akt IX K 337/06), z dnia 14 grudnia 2006 r. (sygn. akt IX K 1873/06) oraz z dnia 30 października 2012 r. (sygn. akt IX K 1987/10) i wymierzono karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze roku i 8 miesięcy (pkt 3 wyroku). W tymże wyroku łącznym znalazły się ponadto inne, niemające obecnie znaczenia w postępowaniu kasacyjnym, rozstrzygnięcia o karach łącznych.

Wyrok ten uprawomocnił się bez zaskarżenia. Od powyższej części prawomocnego orzeczenia kasację w trybie art. 521 § 1 k.p.k. wniósł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, zarzucając temu rozstrzygnięciu „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego określonego w art. 85 k.k., w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 roku, polegające na objęciu w pkt 3 tego orzeczenia karą łączną jednostkowych kar 1 roku pozbawienia wolności, wymierzonych wyrokami Sądu Rejonowego w G. z dnia 14 grudnia 2006 roku, sygn. akt IX K 1873/06 i z dnia 30 października 2012 roku, sygn. akt IX K 1987/10 oraz jednostkowej kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem tegoż Sądu z dnia 21 sierpnia 2006 roku, sygn. akt IX K 337/06, pomimo, iż kara ta na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 17 marca 2015 roku, sygn. akt IX Ko 606/14, została w oparciu o treść art. 2 i art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 2013 roku o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2013r., poz. 1247) zamieniona na karę 30 dni aresztu, w związku z uznaniem, że czyn objęty tym wyrokiem stanowi wykroczenie, co wykluczało możliwość orzeczenia w tym zakresie kary łącznej pozbawienia wolności.” Podnosząc powyższy zarzut Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku łącznego w części dotyczącej pkt 3 i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w G. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się zasadna.Treść wysuniętego w skardze zarzutu zawiera opis zaistniałych w sprawie okoliczności uzasadniających trafność zarzucanej obrazy prawa materialnego.

Podawany stan sprawy znajduje zaś potwierdzenie w analizie materiałów zawrtych w aktach.W dniu 9 listopada 2013 r. weszły w życie przepisy ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r. poz. 1247), w której m.in. zmieniono sposób ujmowania tzw. typów przepołowionych z uwagi na wartość mienia. W wypadku kradzieży opisanej w art. 119 k.w. sztywną granicę wartości w kwocie 250 zł zastąpiono pochodną 1/4 minimalnego wynagrodzenia za pracę. Opisaną zmianę stanu prawnego uwzględnił Sąd Rejonowy w G. w odniesieniu do czynu D.

T., objętego wyrokiem tego Sądu z dnia 21 sierpnia 2006 r. w sprawie IX K 337/06 , polegającego na kradzieży, w dniu 18 stycznia 2006 r., dwóch poduszek powietrznych o łącznej wartości 256,24 zł na szkodę G. Poland w G. Ponieważ czyn ten stał się wykroczeniem Sąd Rejonowy, postanowieniem z dnia 17 marca 2015 r. (sygn. akt. IX Ko 606/14) dokonał na podstawie art. 50 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy, zamiany orzeczonej przytaczanym wyrokiem kary 6 miesięcy pozbawienia wolności na karę 30 dni aresztu. W powyższej sytuacji nie było możliwe połączenie węzłem kary łącznej wskazanych na wstępie kar jednostkowych z wyroków Sądu Rejonowego w G., gdyż w chwili wydawania wyroku łącznego kara orzeczona w sprawie IX K 337/06 nie była już karą pozbawienia wolności, lecz karą aresztu.

Kara aresztu nie jest zaś w rozumieniu art. 85 k.k. karą tego samego rodzaju co kara pozbawienia wolności, ani inną podlegającą łączeniu (tak m.in. Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 30 kwietnia 2014r., I KZP 3/14). Nie ulega więc wątpliwości zarówno to, że wydany w omawianej części wyrok łączny rażąco uchybił przepisom art. 85 k.k. i art. 86 k.k., jak i to, że naruszenie to mogło mieć istotny, niekorzystny wpływ na treść finalnego orzeczenia. Przy wymiarze łącznej kary roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności kierowano się bowiem zasadą asperacji, uwzględniając sumę kar 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, gdy prawidłowo uwzględniony stan sprawy kształtował niższą sumę (2 lat), i to dwóch tych kar, po wyeliminowaniu zamienionej na 30-dniowy areszt kary 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Wszystkie te względy przemawiały za uchyleniem wyroku łącznego w zaskarżonej części i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania w celu wyeliminowania stwierdzonych, opisanych powyżej uchybień – z respektowaniem kierunku wniesionej na korzyść kasacji (art. 443 k.p.k.) kc