Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 16/20 Generato dall'IA

Supreme Court quashes lower court verdict for imposing a suspended sentence on a traffic offense punishable only by fine or arrest. The court found a material law violation regarding the applicable penalty. The case was remanded for retrial.

Numero d'incarto IV KK 16/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the Regional Court's verdict and remanded the case for retrial due to a material law violation. The Regional Court convicted the defendant of drunk driving and driving without a license, imposing a one-month suspended sentence with community service. The Prosecutor General argued this violated Article 87 § 1 of the Offenses Act, which mandates a fine or arrest, not a suspended sentence. The Supreme Court agreed, noting that the specific penalty imposed was not available under the statutory sanctions for the cited offenses, necessitating a full retrial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 87 § 1 k.w.; Art. 9 § 1 k.w.; Art. 93 § 1 k.p.s.w.: A court verdict imposing a penalty not provided for in the statutory sanctions for the charged offense constitutes a material law violation with significant impact on the judgment's content, requiring the case to be remanded for retrial.

Parole chiave

Generato dall'IA
material law violation suspended sentence drunk driving offense statutory sanctions remand for retrial Regional Court verdict Offenses Act abuso di alcol

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 87 § 1 k.w.
ukaranego za czyn z art. 87 § 1 k.w. i art.
Art. 9 § 1 k.w.
87 § 1 k.w., przy zastosowaniu art. 9 § 1 k.w. wymierzył mu karę jednego miesiąca ograniczenia wolności, zobowiązując go w trybie art.
Art. 93 § 1 k.p.s.w.
Ewentualne przekonanie Sądu Rejonowego rozpoznającego sprawę ponownie o konieczności wymierzenia kary aresztu uniemożliwi – zgodnie z treścią art. 93 § 1 k.p.s.w. - rozpoznanie sprawy w trybie nakazowym.
Art. 110 § 1 k.p.s.w.
Kasację od tego wyroku nakazowego wniósł na podstawie art. 110 § 1 k.p.s.w. na niekorzyść obwinionego Prokurator Generalny, który podstawie art.
Art. 110 § 2 k.p.s.w.
Została również złożona w terminie wskazanym w art. 110 § 2 k.p.s.w., zgodnie z którym niedopuszczalne jest uwzględnienie kasacji na niekorzyść obwinionego wniesionej po upływie trzech miesięcy od daty uprawomocnienia się orzeczenia.
Art. 111 k.p.s.w.
na niekorzyść obwinionego Prokurator Generalny, który podstawie art. 111 k.p.s.w. oraz art.
Art. 526 § 1 k.p.k.
oraz art. 526 § 1 k.p.k. i art.
Art. 537 § 1 k.p.k.
i art. 537 § 1 i 2 k.p.k.
Art. 537 § 2 k.p.k.
i art. 537 § 1 i 2 k.p.k.
Art. 112 k.p.s.w.
z art. 112 k.p.s.w., zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art.
Art. 535 § 5 k.p.k.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja była oczywiście zasadna i należało ją w całości uwzględnić na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Została również złożona w terminie wskazanym w art.
Art. 21 § 1 k.w.
wymierzył mu karę jednego miesiąca ograniczenia wolności, zobowiązując go w trybie art. 21 § 1 k.w. do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin;Nadto, na podstawie art.
Art. 87 § 3 k.w.
do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin;Nadto, na podstawie art. 87 § 3 k.w. orzekł wobec obwinionego zakaz prowadzenia wszelkiego rodzaju pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, a na podstawie art.
Art. 119 k.p.s.w.
orzekł wobec obwinionego zakaz prowadzenia wszelkiego rodzaju pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, a na podstawie art. 119 k.p.s.w. w zw.
Art. 624 § 1 k.p.k.
z art. 624 § 1 k.p.k. i art.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 16/20 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 lutego 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący)‎SSN Andrzej Siuchniński‎SSN Andrzej Stępka (sprawozdawca)Protokolant Małgorzata Gierczak po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 12 lutego 2020 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k. bez udziału stron, sprawy A. L. ukaranego za czyn z art. 87 § 1 k.w. i art. 94 § 1 k.w., z powodu kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść ukaranego od prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w O. , z dnia 18 października 2019 r., sygn. akt II W (…), uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w O. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIEW dniu 3 października 2019 r. skierowano do Sądu Rejonowego w O. wniosek o ukaranie A. L. , zarzucając mu popełnienie wykroczeń polegających na tym, że:1/ w dniu 3 czerwca 2019 r., o godzinie 00.22 w miejscowości B. na ul. P. woj. (…), będąc po użyciu alkoholu (I badanie 0,19 mg/1, II badanie 0,18 mg/1 alkoholu w wydychanym powietrzu), kierował samochodem osobowym marki R. nr rej (…) – to jest, czynu z art. 87 § 1 k.w.;2/ w tym samym miejscu i czasie w miejscowości B. na ul. P. kierował samochodem osobowym marki R. nr rej (…) nie posiadając do tego uprawnień – to jest, czynu z art. 94 § 1 k.w.

Sąd Rejonowy w O. wyrokiem nakazowym z dnia 18 października 2019 r., w sprawie o sygn. akt II W (…), uznał obwinionego A. L. za winnego tego, że w dniu 3 czerwca 2019 r. o godzinie 00.22 w miejscowości B. woj. (…), będąc po użyciu alkoholu (I badanie:0,19 mg/1; II badanie: 0,18 mg/1 zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu) kierował samochodem osobowym marki R. nr rej (…); oraz za winnego tego, że w tym samym dniu, miejscu i czasie kierował tym samochodem nie posiadając do tego uprawnień, czym zrealizował ustawowe znamiona wkroczeń z art. 87 § 1 k.w. i z art. 94 § 1 k.w. - i za ten czyn na podstawie art. 87 § 1 k.w., przy zastosowaniu art. 9 § 1 k.w. wymierzył mu karę jednego miesiąca ograniczenia wolności, zobowiązując go w trybie art. 21 § 1 k.w. do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin;Nadto, na podstawie art. 87 § 3 k.w. orzekł wobec obwinionego zakaz prowadzenia wszelkiego rodzaju pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, a na podstawie art. 119 k.p.s.w. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych, zwolnił obwinionego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie, obciążając wydatkami Skarb Państwa.Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 14 listopada 2019 r., gdyż nie został wniesiony od niego sprzeciw przez żadną ze stron.

Kasację od tego wyroku nakazowego wniósł na podstawie art. 110 § 1 k.p.s.w. na niekorzyść obwinionego Prokurator Generalny, który podstawie art. 111 k.p.s.w. oraz art. 526 § 1 k.p.k. i art. 537 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.s.w., zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 87 § 1 k.w., polegające na wymierzeniu A. L. na podstawie tego przepisu, przy zastosowaniu art. 9 § 1 k.w., kary 1 miesiąca ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin, w sytuacji, gdy wykroczenie to zagrożone jest karą aresztu lub grzywny nie niższej niż 50 zł.W konkluzji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O. .

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja była oczywiście zasadna i należało ją w całości uwzględnić na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Została również złożona w terminie wskazanym w art. 110 § 2 k.p.s.w., zgodnie z którym niedopuszczalne jest uwzględnienie kasacji na niekorzyść obwinionego wniesionej po upływie trzech miesięcy od daty uprawomocnienia się orzeczenia. Rację ma autor kasacji, że niniejszy wyrok został wydany z rażącym i mającym istotny wpływ na jego treść naruszeniem przepisu prawa materialnego, wskazanego w zarzucie tej skargi.

Sąd Rejonowy w O. przypisał A. L . wykroczenia z art. 87 § 1 k.w. oraz art. 94 § 1 k.w. i wymierzył mu karę 1 miesiąca ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin. Kara ta została orzeczona na podstawie art. 87 § 1 k.w., który to przepis zgodnie z treścią art. 9 § 1 k.w., stanowił podstawę jej wymiaru. Należy jednak zwrócić uwagę, że przepis art. 87 § 1 k.w. przewiduje zagrożenie karą aresztu lub grzywny nie niższej niż 50 zł. Także sankcja określona w art. 94 § 1 k.w. nie przewiduje kary ograniczenia wolności, gdyż wykroczenie stypizowane w tym przepisie zagrożone jest karą grzywny.W tej sytuacji jest rzeczą oczywistą, iż Sąd Rejonowy w O. dopuścił się rażącego naruszenia prawa materialnego, a mianowicie przepisu art. 87 § 1 k.w., które w sposób oczywisty miało istotny wpływ na treść wyroku, skoro obwinionemu A.

L. wymierzona została kara nie występująca w sankcji przewidzianej za przypisane mu wykroczenia. Dodatkowo należy zauważyć, iż Sąd Najwyższy rozważał także kwestię ewentualnego uchylenia zaskarżonego kasacją wyroku tylko w zakresie orzeczenia o karze. Trafnie jednak podniósł autor kasacji, że w zaistniałej sytuacji procesowej nie można wykluczyć braku warunków do ponownego orzekania w tej sprawie w trybie nakazowym. Co do zasady skarżący ma rację, że z treści zaskarżonego wyroku nakazowego wynika, iż Sąd rozpoznający sprawę uznał za stosowne wymierzenie obwinionemu kary innego rodzaju, niż kara grzywny.

W tej sytuacji nie można wykluczyć ewentualnego wymierzenia wobec A. L. surowszej kary, a to przewidzianej w przepisie art. 87 § 1 k.w. kary aresztu. Ewentualne przekonanie Sądu Rejonowego rozpoznającego sprawę ponownie o konieczności wymierzenia kary aresztu uniemożliwi – zgodnie z treścią art. 93 § 1 k.p.s.w. - rozpoznanie sprawy w trybie nakazowym. Jakkolwiek nie można oczywiście wykluczyć wymierzenia obwinionemu – przy ponownym ustaleniu jego sprawstwa i winy – kary grzywny, to jednak w realiach niniejszej sprawy zasadnym było uznanie, że kasacja Prokuratora Generalnego została wniesiona rzeczywiście na niekorzyść obwinionego.

Z tych wszystkich powodów zaistniała konieczność uchylenia w całości zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy A. L. do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O..