Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 150/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded due to statutory time limits and procedural errors.

Numero d'incarto IV KK 150/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded under Article 535 § 3 of the Code of Criminal Procedure. The defense argued for absolute grounds of appeal regarding statute of limitations and judge recusal, but the court found these claims incorrect. The court ruled that the statute of limitations had not expired and that the alleged recusal issues did not meet the strict statutory requirements for a valid appeal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 523 § 2 k.p.k.; Art. 439 k.p.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: When a defendant has been sentenced to a final penalty, the right to file a cassation appeal is restricted to specific statutory grounds, and appeals based on procedural defects occurring at the first instance regarding judge recusal are inadmissible if they do not pertain to the appellate court's proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal statute of limitations judge recusal requirements obviously unfounded appeal procedural time limits

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 523 § 2 k.p.k.
Z uwagi na treść art. 523 § 2 k.p.k., ograniczającego podstawy w przedmiotowej sprawie pozostałe zarzuty kasacyjne są niedopuszczalne.Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy, z mocy art.
Art. 439 k.p.k.
z § 4 pkt 1 k.p.k.Oznacza to, że mogła ona być wniesiona przez obrońcę skazanego tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.Należy stwierdzić, ze sformułowane w kasacji zarzuty zaistnienia, in concreto, bezwzględnych przyczyn odwoławczych wskazanych w art.
Art. 535 § 3 k.p.k.
jest oczywiście bezzasadna, w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k.Przed wykazaniem powodów takiej jej oceny, należy zauważyć, iż charakter orzeczonej wobec L.
art. 216 k.k
222 § 1 k.k, art. 216 k.k.
art. 535 § 3 k.p.k
jest oczywiście bezzasadna, w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k.Przed wykazaniem powodów takiej jej oceny, należy zauważyć, iż charakter orzeczonej wobec L.
art. 439 k.p.k
z § 4 pkt 1 k.p.k.Oznacza to, że mogła ona być wniesiona przez obrońcę skazanego tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.Należy stwierdzić, ze sformułowane w kasacji zarzuty zaistnienia, in concreto, bezwzględnych przyczyn odwoławczych wskazanych w art.
art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k
439 k.p.k.Należy stwierdzić, ze sformułowane w kasacji zarzuty zaistnienia, in concreto, bezwzględnych przyczyn odwoławczych wskazanych w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k
oraz art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k., są całkowicie chybione.Podzielając stanowisko prokuratora, przedstawione w pisemnej odpowiedzi na kasację, wskazać należy, że w realiach sprawy łączny termin przedawnienia zarzucanych L.
art. 216 § 1 k.k
przestępstw z art. 216 § 1 k.k., liczony od momentu w którym pokrzywdzony dowiedział się o osobie sprawcy upływa najwcześniej w dniu 30 września 2018 r.
art. 40 k.p.k
Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego potencjalne uchybienia dotyczące kwestii wyłączenia sędziego, stanowią bezwzględną przyczynę odwoławczą jedynie w aspekcie przesłanek tego wyłączenia wymienionych w art. 40 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 2005 r., sygn. akt II KK 388/04
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 2005 r., sygn. akt II KK 388/04).
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2007 r., sygn. akt V KK 105/06
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2007 r., sygn. akt V KK 105/06).
II KK 388/04
V KK 105/06

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 150/17 POSTANOWIENIE Dnia 26 kwietnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 26 kwietnia 2017 r. sprawy L. P. ‎skazanego z art. 222 § 1 k.k, art. 216 k.k. i innych‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w T.‎z dnia 14 listopada 2016 r., sygn. akt II Ka (…)‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w S. ‎sygn. akt II K (…) z dnia 8 marca 2016 r. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.

UZASADNIENIEKasacja obrońcy L. P. jest oczywiście bezzasadna, w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k.Przed wykazaniem powodów takiej jej oceny, należy zauważyć, iż charakter orzeczonej wobec L. P. prawomocnie kary spowodował, że mają wobec wniesionej przez jego obrońcę kasacji zastosowanie ustawowe ograniczenia we wnoszeniu kasacji, wskazane w przepisach art. 523 § 2 w zw. z § 4 pkt 1 k.p.k.Oznacza to, że mogła ona być wniesiona przez obrońcę skazanego tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.Należy stwierdzić, ze sformułowane w kasacji zarzuty zaistnienia, in concreto, bezwzględnych przyczyn odwoławczych wskazanych w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. oraz art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k., są całkowicie chybione.Podzielając stanowisko prokuratora, przedstawione w pisemnej odpowiedzi na kasację, wskazać należy, że w realiach sprawy łączny termin przedawnienia zarzucanych L.

P. przestępstw z art. 216 § 1 k.k., liczony od momentu w którym pokrzywdzony dowiedział się o osobie sprawcy upływa najwcześniej w dniu 30 września 2018 r. W tej sytuacji nie nastąpiło przedawnienia karalności przestępstw z art. 216 § 1 k.k. zarzuconych L. P..Sąd Najwyższy podzielił również stanowisko prokuratora w zakresie oceny kolejnego zarzutu kasacyjnego wskazującego na zaistnienie w sprawie bezwzględnej przesłanki odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego potencjalne uchybienia dotyczące kwestii wyłączenia sędziego, stanowią bezwzględną przyczynę odwoławczą jedynie w aspekcie przesłanek tego wyłączenia wymienionych w art. 40 k.p.k. i tylko wtedy mogą być podnoszone w kasacji, niezależnie od tego na jakim etapie wystąpiły.

Natomiast w sytuacji, gdy zagadnienie fakultatywnego wyłączenia miałoby dotyczyć procedowania sądu pierwszej instancji, a nie sądu odwoławczego, którego rozstrzygnięcie jest przedmiotem tej kontroli, podnoszenie tego zarzutu żadną miarą nie może być skuteczne (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 2005 r., sygn. akt II KK 388/04). Trafnie również wskazano w odpowiedzi na kasację, powołując się na stanowisko wyrażone w licznych orzeczeniach Sądu Najwyższego, że podstawą żądania wyłączenia sędziego na wniosek, są trwałe powiązania sędziego ze stroną albo jej pełnomocnikiem typu przyjaźń, wrogość, zbieżność lub rozbieżność interesów (por. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2007 r., sygn. akt V KK 105/06).

Co do zasady jedynie hipotetyczne, a nawet sporadyczne kontakty, na linii stricte zawodowej, nie powodują konieczności wyłączenia sędziego. Z uwagi na treść art. 523 § 2 k.p.k., ograniczającego podstawy w przedmiotowej sprawie pozostałe zarzuty kasacyjne są niedopuszczalne.Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy, z mocy art. 535 § 3 k.p.k., rozstrzygnął jak w postanowieniu. l.n