Supreme Court quashes appeal decision granting early release to a joint offender, requiring application of stricter probation rules.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the appellate court's decision granting conditional early release to the defendant, R. K., and remanded the case for retrial. The defendant, convicted of multiple drug offenses under joint liability provisions, had been granted a two-year probation period based on standard rules. The Court ruled that because the defendant was a joint offender, the stricter provisions for such individuals mandated a minimum three-year probation period, which the lower court incorrectly ignored.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 65 § 1 k.k.; Art. 78 § 2 k.k.; Art. 80 § 2 k.k.: For offenders convicted under joint liability provisions, the stricter rules regarding conditional early release and the minimum three-year probation period must be applied, overriding standard provisions.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 144/15 POSTANOWIENIE Dnia 7 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Józef DołhySSA del. do SN Dariusz KalaProtokolant Jolanta Grabowska przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Andrzeja Wieczorkaw sprawie skazanego R. K.w przedmiocie udzielenia przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolnościpo rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawiew dniu 7 października 2015 r.,kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości na niekorzyść skazanegood postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 30 grudnia 2014 r.zmieniającego postanowienie Sądu Okręgowego w G.z dnia 30 października 2014 r., uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę skazanego R. K. przekazuje Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 30 października 2014 r., odmówił udzielenia skazanemu R. K. warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty zasadniczej kary pozbawienia wolności.Po rozpoznaniu zażalenia obrońcy skazanego R. K. złożonego od tego postanowienia, Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 30 grudnia 2014 r. :1.zmienił zaskarżone postanowienie w ten sposób, że na zasadzie art. 77§ 1 k.k. i art. 78 § 1 k.k. warunkowo zwolnił R. K., skazanego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt […], na karę łączną 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności z odbycia reszty tej kary;2.na podstawie art. 80 § 1 k.k. wyznaczył skazanemu okres próby do dnia 30 grudnia 2016 r.3.na zasadzie art. 159 k.k.w. w zw. z art. 72 § 1 k.k. w okresie próby:oddał warunkowo zwolnionego pod dozór kuratora,zobowiązał go do wykonywania pracy zarobkowej,zobowiązał go do powstrzymywania się od przebywania w środowisku przestępczym,4.zwolnił skazanego od wydatków postępowania odwoławczego, obciążając Skarb Państwa.Od w/w postanowienia Sądu Apelacyjnego, kasację złożył Minister Sprawiedliwości.
Zaskarżył je w całości na niekorzyść R. K., i zarzucając rażące oraz mające istotny wpływ na treść postanowienia naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 78 § 2 k.k. i art. 80 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. poprzez zaniechanie ich zastosowania w toku orzekania o warunkowym przedterminowym zwolnieniu z odbycia reszty kary pozbawienia wolności wymierzonej wyrokiem łącznym wobec sprawcy, który na mocy objętych nim wyroków jednostkowych skazany został przy zastosowaniu art. 65 § 1 k.k. oraz art. 65 k.k. w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. z 2004 r., Nr 93, poz. 889), co skutkowało wydaniem orzeczenia w oparciu o art. 78 § 1 k.k. oraz przyjęciem za podstawę wyznaczenia okresu próby art. 80 § 1 k.k. i określeniem tego okresu w rozmiarze lat 2 w sytuacji, kiedy podstawę rozstrzygnięć w tym przedmiocie stanowić winny przepisy wskazane na wstępie, zaś okres próby nie mógł być krótszy niż 3 lata, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w postępowaniu odwoławczym.Obecny na rozprawie Prokurator Prokuratury Generalnej wniósł o uwzględnienie kasacji Ministra Sprawiedliwości.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja zasługuje na uwzględnienie.W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że postanowienie o warunkowym przedterminowym zwolnieniu należy do kręgu orzeczeń kończących postępowanie, o których mowa w art. 521 k.p.k. (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 7 lutego 2013 r., sygn. akt.
II KK 144/12 i z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt III KK 87/13). Trafnie Minister Sprawiedliwości – jeden z podmiotów wymienionych w art. 521 § 1 k.p.k., podniósł w kasacji wniesionej na niekorzyść skazanego, iż zaskarżone postanowienie Sądu Apelacyjnego zapadło z rażącym naruszeniem przepisów prawa materialnego wskazanych w zarzucie kasacji.Skazany R. K. został przez Sąd Apelacyjny warunkowo przedterminowo zwolniony z odbycia reszty kary łącznej 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, wymierzonej prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w G. z dnia 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt […].
Wyrokiem tym połączono skazania wymienionego na jednostkowe kary pozbawienia wolności, orzeczone:prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 17 października 2003 r., sygn. akt … 187/01, za popełnienie przestępstwa z art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii,prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia 27 marca 2007 r., sygn. akt … 122/04, za popełnienie przestępstwa z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k.,prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Z. z dnia 2 czerwca 2010 r., sygn. akt … 55/03, za popełnienie m.in. przestępstw z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 k.k.W toku orzekania w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności orzeczonej na mocy wyroku łącznego powinny zatem zostać wobec tego skazanego - który za popełnienie objętych nim jednostkowych przestępstw skazany został przy zastosowaniu art. 65 § 1 k.k. i art. 65 k.k. w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. z 2004 r., Nr 93, poz. 889) - uwzględnione przepisy przewidziane wobec sprawcy określonego w art. 64 § 2 k.k.Warunkowe przedterminowe zwolnienie z odbycia reszty kary pozbawienia wolności jest jednym ze środków związanych z poddaniem sprawcy próbie, uregulowanych w Rozdziale VIII Kodeksu karnego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 sierpnia 2004 r., sygn. akt V KK 171/04). Z przepisu art. 65 § 1 k.k. jasno wynika, że przepisy dotyczące takich środków, a także wymiaru kary i środków karnych, przewidziane wobec sprawcy określonego w art. 64 § 2 k.k., stosuje się także do sprawcy, który z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu lub popełnia przestępstwo działając w zorganizowanej grupie przestępczej albo związku mającym na celu popełnienie przestępstwa oraz wobec sprawcy przestępstwa o charakterze terrorystycznym.Należy przy tym podkreślić, że zastosowaniu w toku orzekania o warunkowym przedterminowym zwolnieniu rygorów przewidzianych dla sprawcy określonego w art. 64 § 2 k.k., nie sprzeciwiała się w realiach sprawy także treść art. 65 k.k. w brzmieniu sprzed wskazanej nowelizacji.Zgodnie zatem z art. 65 § 1 k.k. Sąd Apelacyjny jako podstawę rozstrzygnięć w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia oraz wyznaczenia okresu próby winien był przyjąć art. 78 § 2 k.k. i art. 80 § 2 k.k., które stosuje się wobec skazanego określonego w art. 64 § 2 k.k.Nieuwzględnienie tych przepisów w toku orzekania stanowiło ich rażące naruszenie, a nadto miało istotny wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, albowiem Sąd Apelacyjny, traktując R.
K. jako skazanego, do którego znajdują zastosowanie przesłanki formalne warunkowego przedterminowego zwolnienia, wskazane w art. 78 § 1 k.k., zgodnie z treścią art. 80 § 1 k.k. określił okres próby w rozmiarze 2 lat, podczas kiedy stosownie do art. 80 § 2 k.k. nie mógł on być krótszy niż 3 lata.Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy z mocy art. 537 § 2 k.p.k. orzekł jak w postanowieniu.