Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 139/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation as obviously unfounded for robbery conviction, rejecting defense's factual and procedural arguments.

Numero d'incarto IV KK 139/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded under Article 535 § 3 of the Criminal Procedure Code. The defense argued that the lower court erred in factually establishing the intent for robbery and violated procedural rules by failing to address specific appeals. The court rejected these claims, noting that factual findings regarding intent are difficult to challenge at the cassation stage and that the procedural complaints lacked concrete specification of errors.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 535 § 3 k.p.k.; Art. 280 § 1 k.k.; Art. 433 § 1, 2 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.; Art. 624 § 1 k.p.k.: A cassation appeal is obviously unfounded when the appellate court correctly analyzed evidence and facts, and the appellant fails to specify concrete procedural errors or challenge established factual determinations regarding criminal intent.

Parole chiave

Generato dall'IA
obviously unfounded cassation robbery conviction factual findings intent procedural error specification criminal procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt IV KK 139/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 sierpnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2015 r.
Art. 280 § 1 k.k.
Ż., skazanego za popełnienie przestępstwa z art. 280 § 1 k.k. w zw.
Art. 433 § 1 k.p.k.
Zarzut naruszenia art. 433 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 433 § 2 k.p.k.
158 § 1 k.k.2.obrazę przepisów postępowania, to jest:naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. i art.
Art. 438 k.p.k.
Art. 447 § 1 k.p.k.
i art. 447 § 1 k.p.k. nie został skonkretyzowany przez skarżącego, co nie pozwala na stwierdzenie jakie to okoliczności nie zostały skontrolowane przez Sąd odwoławczy.
Art. 457 § 3 k.p.k.
i art. 457 § 3 k.p.k. Już Sąd odwoławczy w uzasadnieniu wyroku wskazał obrońcy na błędne sformułowanie apelacji i podniesienie równocześnie zarzutu obrazy prawa materialnego i prawa procesowego, co zostało powtórzone w kasacji.
Art. 624 § 1 k.p.k.
Rozstrzygnięcie o kosztach uzasadnia treść art. 624 § 1 k.p.k., bowiem uiszczenie kosztów sądowych byłoby dla skazanego zbyt uciążliwe z uwagi na jego sytuację rodziną i finansową.
art. 535 § 3 k.p.k
akt IV KK 139/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 sierpnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 280 § 1 k.k
Ż., skazanego za popełnienie przestępstwa z art. 280 § 1 k.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 139/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 sierpnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2015 r. w sprawie A. Ż., skazanego za popełnienie przestępstwa z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i art. 31 § 2 k.k., kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach, z dnia 2 grudnia 2014 r., sygn. akt IX Ka 1320/14, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Kielcach, z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt IX K 1315/13, postanowił 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. P.S. z Kancelarii Adwokackiej w K. kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa zł 80/100), w tym 23 % VAT, z tytułu wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji;

3. zwolnić A.Ż. od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Kielcach, wyrokiem z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. IX K 1315/13 uznał A. Ż. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. i wymierzył mu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Obrońca oskarżonego zaskarżając wyrok w całości, zarzucił w apelacji obrazę przepisów prawa materialnego, to jest art. 280 § 1 k.k. poprzez jego błędną wykładnię i art. 283 § 1 k.k. poprzez jego niezastosowanie oraz naruszenie przepisów prawa procesowego, to jest art. 4 k.p.k. i art. 5 § 2 k.p.k. i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zmianę kwalifikacji prawnej czynu i przyjęcie, iż zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona art. 158 § 1 k.k. ewentualnie przyjęcie wypadku mniejszej wagi z art. 283 § 1 k.k. i wymierzenie kary nadzwyczajnie złagodzonej, to jest łagodniejszego rodzaju.

Sąd Okręgowy w Kielcach, po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego, wyrokiem z dnia 2 grudnia 2014 r., sygn. IX Ka 1320/14 utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną.Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca skazanego. Zaskarżając wyrok w całości i zarzucając:1.obrazę przepisów prawa materialnego, to jest:naruszenie art. 280 § 1 k.k. poprzez jego błędną wykładnię skutkującą przyjęciem, iż w przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłanki stypizowane we wskazanym przepisie czynu zabronionego, w sytuacji gdy zabrany materiał dowodowy pozwalał co najwyżej na uznanie, że oskarżony swoim czynem zrealizował znamiona przestępstwa z art. 158 § 1 k.k.2.obrazę przepisów postępowania, to jest:naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. poprzez brak rozważenia przez Sąd odwoławczy wszystkich zarzutów podniesionych przez obrońcę oskarżonego w apelacji, to jest pominięcie zarzutu obrazy prawa materialnego i sporządzenie uzasadnienia wyroku niezgodnie z wymogami wobec nie odniesienie się do tego zarzutu, co w konsekwencji uniemożliwiło kontrolę w tym zakresie i spowodowało, iż został utrzymany w mocy wadliwy wyrok;naruszenie art. 433 § 1 k.p.k. w zw. z art. 438 k.p.k. i art. 447 § 1 k.p.k. poprzez brak skontrolowania przez Sąd odwoławczy wyroku Sądu I instancji, co do wszystkich podstaw odwoławczych w sytuacji, gdy została wniesiona apelacja na korzyść oskarżonego co do winy;wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Prokurator Prokuratury Okręgowej w Kielcach w pisemnej odpowiedzi na kasację, wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja obrońcy skazanego A.

Ż. jest oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k. Sąd Najwyższy w pełni akceptując stanowisko prokuratora wyrażone w pisemnej odpowiedzi na kasację zauważa dodatkowo, iż całkowicie chybiony jest zarzut obrazy prawa materialnego oraz powiązany z nim w kasacji zarzut obrazy przepisów art. 433 § 1 i 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. Już Sąd odwoławczy w uzasadnieniu wyroku wskazał obrońcy na błędne sformułowanie apelacji i podniesienie równocześnie zarzutu obrazy prawa materialnego i prawa procesowego, co zostało powtórzone w kasacji.

Sąd ten dlatego też, w pierwszej kolejności przeprowadził analizę oceny poszczególnych dowodów dokonaną przez Sąd I instancji, a następnie stwierdził, że ją akceptuje, podobnie jak ustalenia faktyczne. Obrońca natomiast zarówno w apelacji jak i w kasacji kwestionuje nie tylko ocenę dowodów przeprowadzonych w sprawie, ale przede wszystkim dokonane na ich podstawie ustalenia faktyczne w zakresie zamiaru skazanego dokonania rozboju, usiłując forsować tezę, iż skazany swoim zachowaniem dopuścił się nie przestępstwa z art. 280 § 1 k.k., a czynu z art. 158 § 1 k.k., co nie jest dopuszczalne w kasacji.

Należy bowiem pamiętać, iż ustalenie zamiaru z jakim działał sprawca jest elementem ustaleń faktycznych, które na etapie postępowania kasacyjnego trudno kwestionować. W takiej sytuacji należy jedynie zauważyć, że okoliczność, iż zamiar zaboru saszetki pojawił się u skazanego dopiero w trakcie bicia pokrzywdzonego, jest bez znaczenia dla przyjętej kwalifikacji prawnej. Nie można również mówić o ewentualnym przyjęciu kwalifikacji z art. 158 § 1 k.k. skoro skazany samodzielnie zadawał ciosu pokrzywdzonemu, a w bójce czy pobiciu biorą udział co najmniej trzy osoby.

Zarzut naruszenia art. 433 § 1 k.p.k. w zw. z art. 438 k.p.k. i art. 447 § 1 k.p.k. nie został skonkretyzowany przez skarżącego, co nie pozwala na stwierdzenie jakie to okoliczności nie zostały skontrolowane przez Sąd odwoławczy. Zarazem brak wskazania realnych uchybień przekonuje o pozorności podniesionego zarzutu. Rozstrzygnięcie o kosztach uzasadnia treść art. 624 § 1 k.p.k., bowiem uiszczenie kosztów sądowych byłoby dla skazanego zbyt uciążliwe z uwagi na jego sytuację rodziną i finansową. Sąd Najwyższy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.

P. S. kwotę 442,80 zł, w tym 23 % podatku VAT z tytułu wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia. l.n