Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 133/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal by convicted persons on suspended sentence grounds for non-appealable errors.

Numero d'incarto IV KK 133/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by two convicted individuals sentenced to suspended prison terms. The defense argued procedural errors regarding the exclusion of criminal liability, but the court held that such appeals are strictly limited to specific statutory grounds. Since the defense raised a substantive legal error rather than a permissible procedural defect, the appeal was rejected without examination.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 523 § 2 k.p.k.; Art. 439 k.p.k.: When a defendant is sentenced to a suspended term of imprisonment, cassation may be filed only for errors listed in Art. 439 k.p.k.; appeals based on substantive legal errors are inadmissible and must be dismissed.

Parole chiave

Generato dall'IA
suspended sentence cassation appeal procedural limitation substantive error criminal liability exclusion of prosecution admissibility criteria

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 523 § 2 k.p.k.
II Ka (…) , należało rozpoznać merytorycznie i oddalić ją jako oczywiście bezzasadną.Z uwagi na ograniczenie przedmiotowe, o jakim mowa w art. 523 § 2 k.p.k., kasacja obrońcy skazanych mogła być wniesiona od podanego wyroku Sądu Okręgowego w R.
Art. 439 k.p.k.
523 § 2 k.p.k., że strona na korzyść może wnieść jedynie kasację w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia wykonania.Ograniczenie to nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. ( art.
Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
Wbrew powołaniu się na określoną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw.
Art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.
z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. bezwzględną przyczynę odwoławczą, w istocie podniósł on zarzut natury materialno – prawnej.
Art. 523 § 3 k.p.k.
Tymczasem ograniczenia przewidziane w art. 523 § 2 w zw.
art. 531 § 1 k.p.k
akt II K (…), 1) na podstawie art. 531 § 1 k.p.k.
art. 523 § 2 k.p.k
II Ka (…) , należało rozpoznać merytorycznie i oddalić ją jako oczywiście bezzasadną.Z uwagi na ograniczenie przedmiotowe, o jakim mowa w art. 523 § 2 k.p.k., kasacja obrońcy skazanych mogła być wniesiona od podanego wyroku Sądu Okręgowego w R.
art. 439 k.p.k
523 § 2 k.p.k., że strona na korzyść może wnieść jedynie kasację w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia wykonania.Ograniczenie to nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.
art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k
( art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.).W realiach rozpoznawanej sprawy, kiedy to zarówno J.
art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k
Wbrew powołaniu się na określoną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 133/16 POSTANOWIENIE Dnia 6 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)‎SSN Jarosław Matras‎SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca)Protokolant Anna Kowal przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Zbigniewa Siejbika,‎w sprawie J. S., K. Z. skazanych z art. 228 § 1 kk w zw. z art. 19 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk‎w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 6 października 2016 r., w przedmiocie dopuszczalności‎kasacji wniesionych przez obrońcę skazanych‎od wyroku Sądu Okręgowego w R. ‎z dnia 21 października 2015 r., sygn. akt II Ka (…)‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w R. ‎z dnia 31 lipca 2014 r., sygn. akt II K (…), 1) na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. pozostawić kasację bez rozpoznania;

2) obciążyć skazanych kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego w częściach na nich przypadających.

UZASADNIENIE

Nie ulega wątpliwości w świetle treści przepisu art. 523 § 2 k.p.k., że strona na korzyść może wnieść jedynie kasację w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia wykonania.Ograniczenie to nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. ( art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.).W realiach rozpoznawanej sprawy, kiedy to zarówno J. S. , jak i K. Z. zostali skazani na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania, oznacza to, że obrońca skazanych mógł wnieść kasację od wyroku Sądu Okręgowego tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k..

Tymczasem obrońca skazanych podniósł w kasacji uchybienie które nie stanowi bezwzględnej przyczyny odwoławczej – w rozumieniu art. 439 k.p.k.. Wbrew powołaniu się na określoną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. bezwzględną przyczynę odwoławczą, w istocie podniósł on zarzut natury materialno – prawnej. Zarzucił bowiem, iż przypisane skazanym czyny nie zawierają znamion przestępstwa łapownictwa biernego z art. 228 § 1 k.k., tj. w istocie podniósł uchybienie, którego nie wskazuje art. 439 § 1 k.p.k.

Tymczasem ograniczenia przewidziane w art. 523 § 2 w zw. z § 3 k.p.k. mają charakter bezwzględny, stąd też nie można ich omijać poprzez podnoszenie zarzutu, który już z uwagi na swoją oczywistą treść jest z mocy ustawy niedopuszczalny. Z tych też względów należało postanowić jak wyżej. Uzasadnienie zdania odrębnego SSN Wiesława Kozielewicza złożonego od postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 października 2016 r., sygn. IV KK 133/16. Nie zgadzam się z rozstrzygnięciem zawartym w powołanym wyżej postanowieniu Sądu Najwyższego, mocą którego pozostawiono bez rozpoznania kasację wniesioną przez obrońcę skazanych J.

S. i K. Z..Uważam, że kasację, wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 21 października 2015 r., sygn. II Ka (…) , należało rozpoznać merytorycznie i oddalić ją jako oczywiście bezzasadną.Z uwagi na ograniczenie przedmiotowe, o jakim mowa w art. 523 § 2 k.p.k., kasacja obrońcy skazanych mogła być wniesiona od podanego wyroku Sądu Okręgowego w R. jedynie z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. Obrońca skazanych zarzucał w kasacji m.in. cyt. „rażącą obrazę przepisów prawa z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.”, wskazując na bezzasadne pominięcie przez sąd odwoławczy okoliczności, że w sprawie zachodzi podstawa wyłączająca ściganie o charakterze materialnym w następstwie niezasadnego uznania, że oskarżony J.S. jest podmiotem zdatnym do ponoszenia odpowiedzialności karnej na podstawie przepisu art. 228 § 1 k.k.W realiach sprawy nie można było, moim zdaniem, uznać że wymóg formalny tej kasacji nie został spełniony i pozostawić ją bez rozpoznania, a należało ją oddalić jako oczywiście bezzasadną, gdyż formalnie prawidłowo zredagowany zarzut kasacyjny, jest jaskrawo niezasadny.

Taki sposób przeprowadzenia przez Sąd Najwyższy kontroli spełnienia przez kasację warunków formalnych, jak uczyniono to w sprawie IV KK 133/16, w istocie przekreśla granicę między badaniem spełnienia przez kasację warunków formalnych a jej merytorycznym rozpoznaniem. Obrazowo rzecz ujmując, po rozpakowaniu prezentu i obejrzeniu go oświadcza się, że go się nie chce widzieć na oczy, chociaż wcześniej był już przecież dokładnie obejrzany i oceniony.Uważam, że pozostawienie przez Sąd Najwyższy kasacji bez rozpoznania, w przypadku niespełnienia przez nią procesowego wymogu oparcia kasacji na powodach wskazanych w art. 523 § 1 k.p.k., jest możliwe jedynie wtedy gdy autor kasacji, nie wskazuje naruszenia w postępowaniu karnym przepisu art. 439 k.p.k., albo nie podnosi jakiegokolwiek zarzutu innego rażącego naruszenia prawa, mogącego mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia (ta druga sytuacja oczywiście w przypadku kasacji strony wniesionej w razie skazania oskarżonego na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, jak też dotyczy kasacji na niekorzyść wniesionej od orzeczenia uniewinniającego oskarżonego albo umarzającego postępowanie).