Supreme Court dismisses cassation as obviously unfounded for procedural errors regarding evidence and expert opinion.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, upholding the lower court's decision against the defendant's claims. The defendant argued that the appellate court failed to address all appeal arguments and improperly accepted an incomplete psychological expert opinion lacking a victim interview. The court ruled that the appellate court thoroughly examined all arguments and that the lack of a victim interview did not render the expert opinion invalid.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 433 § 2 k.p.k.; Art. 201 k.p.k.: A cassation appeal is admissible only if it demonstrates a flagrant violation of procedural law; mere disagreement with the first-instance court's factual assessment or the absence of a specific interview in an expert report does not constitute such a violation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 132/16 POSTANOWIENIE Dnia 5 maja 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 maja 2016r., sprawy R. L. skazanego z art. 197 § 1 i in. kk z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego,od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 4 września 2015 r., sygn. akt IX Ka […]utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S.z dnia 3 czerwca 2015 r., sygn. akt II K […]; p o s t a n o w i ł:
1. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 3 czerwca 2015 r. R. L. skazany został za przestępstwo z art. 197 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 197 § 1 i art. 197 § 2 k.k. i art. 157 § 2 k.k. z zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 46 § 2 k.k. orzeczono nawiązkę w kwocie 2000 zł na rzecz pokrzywdzonej.W apelacji od tego wyroku obrońca oskarżonego zarzucił obrazę przepisów postępowania - art. 7 i art. 410 k.p.k., art. 201 k.p.k., a w konsekwencji dokonanie błędnych ustań faktycznych,Sąd Okręgowy w K., wyrokiem z dnia 4 września 2015 r., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.W kasacji od powyższego wyroku obrońca skazanego zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego:
1) art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. polegające na zaniechaniu przez Sąd odwoławczy rozważenia i ustosunkowania się do wszystkich zarzutów i argumentów podniesionych w apelacji obrońcy oskarżonego;
2) art. 201 k.p.k. poprzez niezasadną akceptację przez Sąd Okręgowy opinii psychologicznej, gdyż jest opinią niepełną bowiem została sporządzona bez przeprowadzenia wywiadu psychologicznego z pokrzywdzoną, nie zawiera opisu metod i sposobu przeprowadzania badania psychologicznego. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz poprzedzającego go wyroku Sądu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S. W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Okręgowej w K. wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja jest bezzasadna w stopniu oczywistym.Komparycja kasacji, jak i argumentacja uzasadnienia, koncentruje się wokół zagadnienia prawidłowości oceny dowodów, w szczególności zeznań pokrzywdzonej, w kontekście nieprawidłowo ustalonego przez Sąd I instancji stanu faktycznego.
Porównanie zarzutów apelacyjnych i kasacyjnych prowadzi do wniosku, że kasacja co do swej istoty, niezależnie od pozornych, formalnych i ogólnych zarzutów rażącego naruszenia prawa, praktycznie sugeruje błędy w ustaleniach faktycznych, stanowi w znacznym zakresie powielenie apelacji, sprowadza się do polemiki z ocenami i ustaleniami Sądu I instancji.W świetle analizy uzasadnienia zaskarżonego wyroku stwierdzić należy, że Sąd Okręgowy w K. wnikliwie, wszechstronnie i rzetelnie rozważył i ocenił wszystkie zarzuty apelacji w sposób wyczerpujący wyjaśnił, dlatego zarzuty i wnioski apelacji obrońcy nie mogły być uznane za zasadne.
Wbrew sugestiom autora skargi nie można utożsamiać faktu niepodzielenia zasadności podniesionych w apelacji zarzutów z rażącym naruszeniem wskazanych w kasacji przepisów prawa procesowego.Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że doszło do niepełnego czy nierzetelnego rozpoznania środka odwoławczego, a tym samym do rażącego naruszenia art. 433 § 2 i art. 457 § 3 k.p.k.Zarzut naruszenia art. 201 § k.p.k. jest chybiony. Sąd odwoławczy odniósł się do kwestii wiarygodności opinii psychologicznej, trafnie wskazał, że brak wywiadu od pokrzywdzonej, w realiach sprawy, nie daje podstaw do przyjęcia wadliwości opinii biegłego.W tym stanie rzeczy, podzielając stanowisko prokuratora, przedstawione w pisemnej odpowiedzi na kasację, Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną