Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 132/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation for charging a crime not in the indictment, ruling it procedurally unfounded.

Numero d'incarto IV KK 132/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defendant against the District Court's judgment. The defendant argued that charging him with a crime not listed in the indictment violated the principle of complaint-based prosecution. The court found no error because the lower court correctly identified the identity of the act based on the perpetrator, protected legal interest, and victim, and the parties were informed of potential legal qualifications during the trial. Consequently, the appeal was rejected as obviously unfounded, and the costs were assigned to the appellant.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 291 § 1 k.k.; Art. 64 § 1 k.k.; Art. 14 § 1 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt. 9 k.p.k.; Art. 413 § 1 pkt. 5 k.p.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: Charging a defendant with a crime not explicitly listed in the indictment does not constitute a violation of the principle of complaint-based prosecution if the identity of the act remains consistent with the protected legal interest and the parties were informed of the legal qualifications during the proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
principle of complaint-based prosecution identity of the act cassation appeal dismissal legal qualification consistency procedural violation claim

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 291 § 1 k.k.
skazanego z art. 291 § 1 k.k. w zw.
Art. 64 § 1 k.k.
z art. 64 § 1 k.k. z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 6 grudnia 2011 r., sygn.
Art. 14 § 1 k.p.k.
Nie ma racji Autor kasacji, że w przedmiotowej sprawie doszło do obrazy art. 14 § 1 k.p.k. i w jego następstwie, zaistnienia uchybienia o jakim mowa w art.
Art. 439 § 1 pkt. 9 k.p.k.
i w jego następstwie, zaistnienia uchybienia o jakim mowa w art. 439 § 1 pkt. 9 k.p.k. w zw.
Art. 413 § 1 pkt. 5 k.p.k.
3 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).Również oczywiście bezzasadny jest drugi z zarzutów (dotyczący naruszenia art. 413 § 1 pkt 5 k.p.k.).
Art. 535 § 3 k.p.k.
art. 291 § 1 k.k
skazanego z art. 291 § 1 k.k.
art. 64 § 1 k.k
z art. 64 § 1 k.k., ewentualnie art.
art. 14 § 1 k.p.k
Nie ma racji Autor kasacji, że w przedmiotowej sprawie doszło do obrazy art. 14 § 1 k.p.k.
art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k
z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 132/12 POSTANOWIENIE Dnia 5 lipca 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2012 r. sprawy A. C. skazanego z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 6 grudnia 2011 r., sygn. VI Ka 567/11 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 4 lipca 2011 r., oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego A. C. UZASADNIENIEKasacja jest oczywiście bezzasadna.W istocie skarżący sformułował po raz kolejny zarzut naruszenia przepisów postępowania w ten sposób, że doszło do skazania za przestępstwo nieobjęte aktem oskarżenia, co w jego ocenie naruszyło zasadę skargowości i stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą.

Nie ma racji Autor kasacji, że w przedmiotowej sprawie doszło do obrazy art. 14 § 1 k.p.k. i w jego następstwie, zaistnienia uchybienia o jakim mowa w art. 439 § 1 pkt. 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. Do kwestii tej szczegółowo odniósł się Sąd Okręgowy wskazując, że przy ustalaniu tzw. tożsamości czynu, należy mieć na względzie m. in. takie elementy jak: niezmienność podmiotu czynu, przedmiotu ochrony, a w razie poczynienia innych ustaleń co do czasu i miejsca czynu, także tożsamości osoby pokrzywdzonej. W przedmiotowej sprawie, tak patrząc na tę kwestię, nie można przyjąć że naruszono zasadę skargowości.

Trafnie to wywiódł Sąd Okręgowy (por. str. 3 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).Również oczywiście bezzasadny jest drugi z zarzutów (dotyczący naruszenia art. 413 § 1 pkt 5 k.p.k.). Jak trafnie wskazał Sąd Okręgowy, sąd ponownie rozpoznając sprawę był związany zapatrywaniami prawnymi sądu odwoławczego, a w tych ostatnich mieszczą się także zapatrywania co do kwalifikacji prawnej. Taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Jak wynika z protokołów rozpraw strony zostały uprzedzone o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu przez przyjęcie, że oskarżony realizował znamiona przestępstwa z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., ewentualnie art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. (k. 730, 821, t.V).W tej sytuacji uznać należy, że Autor kasacji kontynuuje w niej, polemikę z poczynionymi w sprawie ustaleniami faktycznymi, nie prezentując przy tym jakichkolwiek zarzutów, które mogłyby skutkować uznaniem, że doszło do rażącej obrazy przepisów prawa mającej istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego.Kierując się przedstawionymi motywami, Sąd Najwyższy na podstawie art. 535 § 3 k.p.k., orzekł jak w postanowieniu.