Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 13/17 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed for obvious lack of merit regarding violation of the principle of complaint. The court rejected the claim that the defendant was convicted for different conduct than charged.

Numero d'incarto IV KK 13/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless, ordering the appellant to bear the costs. The defense argued that the defendant was convicted for conduct different from that charged in the indictment, violating the principle of complaint. The court rejected this, noting the lower court already thoroughly examined the boundaries of the prosecution and that the factual elements remained identical despite different legal formulations.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 523 § 2 k.p.k.; Art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.; Art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.: A criminal appeal based on a violation of the principle of complaint is groundless if the conviction concerns the same factual act as the indictment, even if the legal qualification differs.

Parole chiave

Generato dall'IA
principle of complaint criminal appeal dismissal boundaries of prosecution legal qualification change factual identity of act

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 523 § 2 k.p.k.
Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść skazanego można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zamierzenia jej wykonania.
Art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.
(art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.).Obrońca skazanego R.
Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
podniósł zaistnienie uchybienia z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw.
Art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.
z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k., poprzez skazanie R.
Art. 535 § 3 k.p.k.
59).Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy, na mocy art. 535 § 3 k.p.k., orzekł jak w postanowieniu.
art. 56 § 3 k.k
skazanego z art. 56 § 3 k.k.s.
art. 38 § 2 pkt 1 k.k
z art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s.
art. 523 § 2 k.p.k
Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k.
art. 439 k.p.k
Ograniczenie to nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.
art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k
(art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.).Obrońca skazanego R.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 kwietnia 2003 r., sygn. akt V KK 281/02
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 kwietnia 2003 r., sygn. akt V KK 281/02, OSNKW 2003, z.
V KK 281/02
Court allows conviction despite different legal qualification if the core factual act remains identical to the indictment.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 13/17 POSTANOWIENIE Dnia 22 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 22 lutego 2017 r. sprawy R. J. skazanego z art. 56 § 3 k.k.s. w zw. z art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s. i inne‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w K. ‎z dnia 30 września 216 r., sygn. akt IV Ka […]‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 17 lutego 2016 r., sygn. akt VIII K […], oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.

UZASADNIENIEW przedmiotowej sprawie R. J. skazano za przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności z warunkowym zamierzeniem jej wykonania. Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść skazanego można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zamierzenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.).Obrońca skazanego R. J. w kasacji wniesionej od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 września 2016 r., sygn. akt IV Ka […], m.in. podniósł zaistnienie uchybienia z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k., poprzez skazanie R.

J. za inne zachowanie niż było mu zarzucone aktem oskarżenia, a w konsekwencji naruszenie zasady skargowości.W pisemnej odpowiedzi na tę kasację Prokurator Prokuratury Okręgowej w K. wniósł o oddalenie kasacji wobec jej oczywistej bezzasadności.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście bezzasadna.Z uwagi na treść powołanych przepisów art. 523 § 2 k.p.k. i art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k., w realiach przedmiotowej sprawy można jedynie rozważać podniesiony w kasacji zarzut zaistnienia w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej, o jakiej mowa w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k., czyli brak skargi uprawnionego oskarżyciela.

Zarzut ten jest oczywiście bezzasadny, co trafnie wskazał oskarżyciel publiczny w pisemnej odpowiedzi na kasację. Podkreślić należy, że kwestia zachowania granic oskarżenia była przedmiotem szerokich rozważań Sądu Okręgowego w K. (por. s.11 – 16 uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w K.). Sąd Najwyższy w pełni akceptując stanowisko prezentowane odnośnie granic oskarżenia w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 września 2016 r., sygn. akt IV Ka […], nie widzi potrzeby jego przytaczania w uzasadnieniu niniejszego postanowienia.

Ubocznie wskazać tylko należy, że nie dochodzi też do wyjścia przez sąd poza granice skargi oskarżyciela, jeśli w czynie przypisanym oskarżonemu w wyroku skazującym zamieszczono, choćby w innej formule jurydycznej, opis tej samej czynności wykonawczej, skierowanej do tego samego przedmiotu, a więc podstawowe elementy określające fakt główny, który uzasadniał wystąpienie z oskarżeniem. W takim wypadku nawet odmienne ustalenie sądu co do własności przedmiotu czynności wykonawczej, prowadzące w rezultacie do innej, niż w akcie oskarżenia, kwalifikacji prawnej przestępstwa, charakteryzującego się innym także przedmiotem ochrony, nie narusza tożsamości czynu zarzuconego i przypisanego, stanowiącego warunek orzekania w granicach skargi uprawnionego oskarżyciela (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 kwietnia 2003 r., sygn. akt V KK 281/02, OSNKW 2003, z. 5 – 6, poz. 59).Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy, na mocy art. 535 § 3 k.p.k., orzekł jak w postanowieniu. l.n