Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 111/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses request to suspend execution of final judgment due to lack of obvious merit in cassation grounds.

Numero d'incarto IV KK 111/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the defense's request to suspend the execution of a final criminal judgment pending cassation. The defense argued that the defendant's severe mental health crisis, including a suicide attempt and hospitalization, created a high probability of cassation success. The court ruled that the incidental analysis of cassation grounds did not reveal any obvious merit or high probability of success, thus failing to meet the strict criteria for suspension.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 532 § 1 k.p.k.; Art. 9 § 1, 2 k.k.w.: Suspension of execution of a final judgment pending cassation is exceptional and requires prima facie evidence of obvious merit in the cassation grounds.

Parole chiave

Generato dall'IA
suspension of execution cassation proceedings final judgment mental health defense obvious merit standard libertà di disporre di se stessi diritto alla vita caso di rigore personale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 532 § 1 k.p.k.
Przepis art. 532 § 1 k.p.k. nie określa przesłanek skutkujących wstrzymaniem wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia (lub innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji).
Art. 9 § 1, 2 k.k.w.
Wyrok posiadający atrybut prawomocności podlega bezzwłocznemu wykonaniu (art. 9 § 1 i 2 k.k.w.).
Art. 150 § 1 k.k.w.
art. 532 § 3 k.p.k
na posiedzeniu bez udziału stron (art. 532 § 3 k.p.k.) wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R.
art. 532 § 1 k.p.k
Przepis art. 532 § 1 k.p.k.
art. 150 § 1 k.k
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 111/21 POSTANOWIENIE Dnia 22 września 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Bojańczyk w sprawie skazanego P. R. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 22 września 2021 r. na posiedzeniu bez udziału stron (art. 532 § 3 k.p.k.) wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 2 lipca 2020 r., sygn. III Ka [...], zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia 13 marca 2019 r., sygn. X K [...], na podstawie art. 532 § 1 a contrario k.p.k. p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

W złożonym w dniu 4 marca 2021 r. do Sądu Najwyższego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia orzeczenia, obrońca skazanego P. R. wskazuje na to, że jego zdaniem istnieje realna szansa na uwzględnienie kasacji z uwagi na „charakter uchybienia procesowego” oraz ze względu na stan zdrowia psychicznego skazanego, który podejmował próbę samobójczą, co w konsekwencji doprowadziło do udzielenia przerwy w odbyciu kary i hospitalizacji skazanego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek obrońcy nie zasługiwał na uwzględnienie.Suspensywność zaskarżonego orzeczenia w postępowaniu kasacyjnym ma charakter wyjątkowy, jedynie w zupełnie szczególnych przypadkach dopuszczalne jest wstrzymanie zaskarżonego kasacją rozstrzygnięcia.

Wyrok posiadający atrybut prawomocności podlega bezzwłocznemu wykonaniu (art. 9 § 1 i 2 k.k.w.). Regulacja ta bazuje na przyjęciu, że rozstrzygnięcie to korzysta z domniemania prawidłowości (res iudicata pro veritate habetur). Z kolei implikacją tego założenia dla postępowania zainicjowanego wniesieniem nadzwyczajnego środka zaskarżenia  którego przedmiot stanowi weryfikacja prawomocnego orzeczenia sądu odwoławczego kończącego postępowanie, którym poddano kontroli wyrok sądu I-szej instancji  jest to, że wniesienie kasacji nie wstrzymuje w sposób automatyczny wykonania prawomocnego rozstrzygnięcia.

Przepis art. 532 § 1 k.p.k. nie określa przesłanek skutkujących wstrzymaniem wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia (lub innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji). W judykaturze przyjmuje się jednak, że wstrzymanie wykonania orzeczenia możliwe jest w razie kumulatywnego zmaterializowania się dwóch kryteriów. Po pierwsze chodzi o to, że ocena zarzutów wyartykułowanych w nadzwyczajnym środku zaskarżenia (dokonana, co wypada podkreślić, wyłącznie na potrzeby rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia i wydania rozstrzygnięcia o charakterze incydentalnym) pozwala już prima facie na stwierdzenie wysokiego prawdopodobieństwa ich zasadności oraz postawienia — w miarę kategorycznej — prognozy co do możliwości uwzględnienia zarzutów kasacyjnych przez Sąd Najwyższy.

Niezbędne jest zatem ustalenie w toku tego postępowania o charakterze incydentalnym, że postawione orzeczeniu sądu odwoławczego zarzuty (i argumentacja zaprezentowana na ich poparcie w kasacji) dają asumpt do przyjęcia poglądu o ewidentnej, niejako „rzucającej się w oczy” wadliwości zaskarżonego wyroku sądu odwoławczego. Po wtóre zaś, konieczne jest wykazanie przez autora wniosku, że dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby wywołać wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki dla skazanego. Przy analizie potrzeby wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji posiłkowo można i należy posługiwać się także rezultatem oceny, czy ewentualne wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia zarzutu bądź zarzutów sformułowanych w nadzwyczajnym środku zaskarżenia doprowadziłoby do wydania przez najwyższą instancję sądową orzeczenia skutkującego potrzebą odstąpienia od dalszego wykonywania wobec skazanego orzeczonej w stosunku do niego kary (czy środka karnego).

Nie w każdym bowiem przypadku stwierdzenia istnienia wysokiego prawdopodobieństwa uwzględnienia zarzutów kasacyjnych nieodzowne stanie się wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia — także z uwagi na uwarunkowania wynikające z innych zaszłości współkształtujących aktualny status prawny skazanego w płaszczyźnie wykonywania orzeczonych wobec niego (innych) kar.Nie przesądzając obecnie treści rozstrzygnięcia, które po merytorycznym rozpoznaniu kasacji zapadnie w niniejszej sprawie (i finalnej oceny zaprezentowanych w niej zarzutów) należało skonstatować, że zupełnie wstępna analiza zarzutów postawionych w kasacji obrońcy skazanego P. R.

 dokonana przez Sąd Najwyższy jedynie w ograniczonym zakresie, bo tylko w płaszczyźnie niezbędnej dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia i wyłącznie na użytek rozpoznania tego wniosku  nie upoważnia do wyrażenia poglądu, iżby którykolwiek z tych zarzutów był zasadny w stopniu oczywistym („rzucającym się w oczy”) czy formułowania stanowczej prognozy o istnieniu wysokiego prawdopodobieństwa uwzględnienia zarzutów w wyniku rozpoznania kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego. Tymczasem  jak już powiedziano wyżej  to jedynie stwierdzenie zaistnienia tych okoliczności otwiera drogę do rozważenia potrzeby wstrzymania wykonania orzeczenia zaskarżonego kasacją.

Formułując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia autor kasacji wniesionej w imieniu skazanego P. R. nawiązuje przede wszystkim do okoliczności związanych ze złym stanem zdrowia psychicznego skazanego, wskazując na to, że w warunkach izolacyjnych podejmował próbę samobójczą, doznał omamów słuchowych i zaburzeń psychotycznych oraz na brak możliwości zapewnienia przez Zakład Karny właściwej opieki psychiatrycznej, w związku z czym zastosowano wobec niego przerwę w odbyciu kary i hospitalizację w szpitalu psychiatrycznym.

Poza wyartykułowaniem jednak okoliczności związanych ze stanem zdrowia skazanego, które – jak wskazał sam obrońca - być może uzasadniałyby odroczenie wykonania kary (art. 150 § 1 k.k.w.) obrońca nie uprawdopodobnił tego, iżby niektóre z podniesionych w kasacji zarzutów miałaby cechować zasadność o stopniu zbliżonym do oczywistej, co ewentualnie uzasadniałoby skorzystanie z instytucji przewidzianej w przepisie art. 532 § 1 k.p.k. Ponadto jak już wskazano powyżej – w związku z problemami zdrowotnymi skazanego, na wniosek Kierownika Ambulatorium z Izbą Chorych Zakładu Karnego w R., P. R. została udzielona przerwa w wykonywaniu kary pozbawienia wolności, podczas której P. R. był od dnia 1 czerwca 2020 r. do dnia 12 sierpnia 2020 r. hospitalizowany w Specjalistycznym Psychiatrycznym ZOZ w J., gdzie był leczony w warunkach zewnętrznych w związku z rozpoznaniem u niego schizofrenii paranoidalnej.

Konkludując należało zatem stwierdzić, że gdyby nadal stan zdrowia psychicznego skazanego był zły i zagrażał życiu P. R., z pewnością odpowiednie osoby z ramienia Zakładu Karnego w R. ponownie wystąpiłyby o przerwę w wykonaniu kary i skierowanie P. R. celem poddania specjalistycznemu leczeniu. Z uwagi na powyższe brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku adw. A. Ł., obrońcy skazanego P. R., o wstrzymanie wykonania zaskarżonego przezeń kasacją wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 2 lipca 2020 r., sygn. III Ka [...], zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia 13 marca 2019 r., sygn.

X K [...].