Criminal appeal dismissed as inadmissible for probation sentence under Polish Code of Criminal Procedure. The defense failed to cite specific grounds for appeal. The court ruled the appeal was procedurally invalid and non-justiciable. The defendant was ordered to bear the costs of the appeal proceedings. The court emphasized that defense counsel must know the strict admissibility requirements. The appeal was rejected because it did not meet statutory criteria for filing. The decision reinforces the mandatory nature of specific appeal grounds. The court applied the relevant procedural articles to dismiss the case. The outcome was a dismissal of the criminal appeal. The ruling clarifies the limits of appellate review in probation cases.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the criminal appeal without examination, ruling it inadmissible under the Code of Criminal Procedure. The defendant was sentenced to a suspended prison term, but the defense failed to cite any of the specific grounds for appeal required by law. The court held that the appeal was procedurally invalid because it did not meet the statutory criteria for filing a favorable appeal. Consequently, the appeal was rejected, and the defendant was ordered to bear the costs of the proceedings.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 523 § 2 k.p.k.; Art. 531 § 1 k.p.k.: A criminal appeal on behalf of the accused is inadmissible if the sentence involves a suspended term of imprisonment, unless specific statutory grounds are cited.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
IV KK 109/26 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki w sprawie R. I. skazanego z art. 220 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 kwietnia 2026 r., kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 23 października 2025 r., sygn. akt II Ka 316/25, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Olecku z dnia 1 lipca 2025 r., sygn. akt II K 53/24 na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k. postanowił:
1. pozostawić kasację bez rozpoznania;
2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEStosownie do brzmienia art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść, a taką jest skarga wniesiona w niniejszej sprawie, można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to w odniesieniu do kasacji pochodzącej od strony nie działa jedynie w razie wniesienia jej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.).
Uregulowanie to obrońcy, jako fachowemu przedstawicielowi strony, powinno być doskonale znane, zwłaszcza, że obowiązuje od ponad 20 lat.W niniejszej sprawie R. I. został skazany za przestępstwo z art. 220 § 1 k.k. i in. na karę pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby 2 lat. Obrońca w kasacji nie powołał się przy tym na żadne z uchybień z kręgu art. 439 § 1 k.p.k. W świetle zatem jednoznacznej treści art. 523 § 2 k.p.k. przedmiotowa kasacja jest niedopuszczalna. Nie powinna zatem w ogóle zostać przyjęta.
Skoro jednak do tego doszło, Sąd Najwyższy zobligowany był do pozostawienia jej bez rozpoznania w oparciu o przepis art. 531 § 1 k.p.k., gdyż nie odpowiada ona przepisom wymienionym w art. 530 § 2 k.p.k. - w tym wypadku art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k. Jednocześnie Sąd Najwyższy, po myśli art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. i art. 637 § 1 k.p.k., obciążył skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.Z tych wszystkich względów, orzeczono, jak w postanowieniu. [J.J.][a.ł]