Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 108/21 Generato dall'IA

Supreme Court quashes summary judgment for non-support evasion due to missing criminal record data and double conviction.

Numero d'incarto IV KK 108/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's summary judgment and remanded the case for retrial. The defendant was convicted of evading child support obligations, but the General Prosecutor argued the summary procedure was invalid because the defendant's criminal record data was missing from the case files. The court found that this omission prevented a proper assessment of recidivism and resulted in a double conviction for the same period, violating procedural requirements.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 500 § 1, 3 k.p.k.; Summary judgments require complete evidence; absence of criminal record data necessitates full trial to avoid double jeopardy and ensure accurate sentencing.

Parole chiave

Generato dall'IA
summary judgment procedure criminal record data double conviction child support evasion procedural violation remand for retrial recidivism assessment contributo di mantenimento cautelare

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 500 § 1 k.p.k.
Zgodnie z art. 500 § 1 k.p.k. sąd może wydać wyrok nakazowy w wypadkach pozwalających na orzeczenie kary ograniczenia wolności lub kary grzywny, gdy w sprawie prowadzono dochodzenie i na podstawie zebranego materiału sąd uznaje, że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne.
art. 500 § 3 k.p.k.
Z kolei zgodnie z art. 500 § 3 k.p.k., sąd może wydać wyrok nakazowy, jeżeli na podstawie zebranych dowodów okoliczności czynu i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości.
art. 209 § 1 k.k.
C.,‎skazanego z art. 209 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 kwietnia 2021 r., jako oczywiście zasadnej - w trybie art.
art. 209 § 1a k.k.
i za ten czyn na mocy art. 209 § 1a k.k. wymierzył mu karę 70 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 30 złotych.
art. 535 § 5 k.p.k.
209 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 kwietnia 2021 r., jako oczywiście zasadnej - w trybie art. 535 §5 k.p.k.,‎kasacji Prokuratora Generalnego,‎od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w S.‎z dnia 30 maja 2019 r., sygn.
art. 209 § 1 k.k
C.,‎skazanego z art. 209 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 kwietnia 2021 r., jako oczywiście zasadnej - w trybie art.
art. 535 §5 k.p.k
209 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 kwietnia 2021 r., jako oczywiście zasadnej - w trybie art. 535 §5 k.p.k.,‎kasacji Prokuratora Generalnego,‎od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w S.‎z dnia 30 maja 2019 r., sygn.
art. 500 § 1 k.p.k
Zgodnie z art. 500 § 1 k.p.k.
art. 500 § 3 k.p.k
Z kolei zgodnie z art. 500 § 3 k.p.k., sąd może wydać wyrok nakazowy, jeżeli na podstawie zebranych dowodów okoliczności czynu i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 2016 r., II KK 160/16
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 2016 r., II KK 160/16, Lex nr 2109511).
II KK 160/16
Supreme Court quashes summary judgment for child support evasion due to unresolved factual doubts.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 108/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 kwietnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski (przewodniczący)‎SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca)‎SSN Jerzy GrubbaProtokolant Jolanta Włostowska w sprawie S. C.,‎skazanego z art. 209 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 kwietnia 2021 r., jako oczywiście zasadnej - w trybie art. 535 §5 k.p.k.,‎kasacji Prokuratora Generalnego,‎od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w S.‎z dnia 30 maja 2019 r., sygn. akt III K (…), uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem nakazowym z dnia 30 maja 2019 r., sygn. akt III K (…), Sąd Rejonowy w S. uznał oskarżonego S. C. za winnego tego, że w okresie od dnia 2 czerwca 2015 r. do dnia 30 listopada 2018 r., z wyłączeniem okresów od dnia 7 do 27 marca 2017 r., od dnia 4 do 8 stycznia 2018 r., od dnia 29 stycznia 2018 r. do dnia 29 maja 2018 r. oraz dnia 1 października 2018 r., w S., uchylał się od ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego wobec P. C. i K. C., określonego co do wysokości ugodą z dnia 2 czerwca 2015 r., zawartą w sprawie Sądu Rejonowego w S. o sygn. akt IV RC (…), przy czym łączna wysokość powstałych z tego tytułu zaległości stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, przez co naraził wyżej wymienionych pokrzywdzonych na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, czym wyczerpał on znamiona występku z art. 209 § 1 i § 1a k.k. i za ten czyn na mocy art. 209 § 1a k.k. wymierzył mu karę 70 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 30 złotych.

Sąd rozstrzygnął również o kosztach postępowania. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone i uprawomocniło się w dniu 13 czerwca 2019 r. Kasację od tego wyroku wniósł Prokurator Generalny, który zaskarżył go w całości na korzyść skazanego. W kasacji zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 500 § 1 i 3 k.p.k., polegające na niezasadnym wydaniu wyroku nakazowego w sytuacji, gdy na podstawie zebranych w dochodzeniu dowodów okoliczności zarzucanego oskarżonemu czynu budziły uzasadnione wątpliwości z uwagi na brak dołączenia do akt sprawy jego danych o karalności, co w konsekwencji skutkowało skazaniem go za przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. popełnione w okresie od dnia 2 czerwca 2015 r. do dnia 30 listopada 2018 r., z wyłączeniem okresów od dnia 7 do 27 marca 2017 r., od dnia 4 do 8 stycznia 2018 r., od dnia 29 stycznia 2018 r. do dnia 29 maja 2018 r. oraz dnia 1 października 2018 r., pomimo że za popełnienie tego samego występku na szkodę tych samych pokrzywdzonych w okresie od dnia 2 czerwca 2015 r. do dnia 29 stycznia 2018 r.

S. C. został już uprzednio prawomocnie skazany wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w S. z dnia 9 stycznia 2018 r., sygn. akt III K (…). W związku z tym zarzutem skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna i jako taka zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 500 § 1 k.p.k. sąd może wydać wyrok nakazowy w wypadkach pozwalających na orzeczenie kary ograniczenia wolności lub kary grzywny, gdy w sprawie prowadzono dochodzenie i na podstawie zebranego materiału sąd uznaje, że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne.

Z kolei zgodnie z art. 500 § 3 k.p.k., sąd może wydać wyrok nakazowy, jeżeli na podstawie zebranych dowodów okoliczności czynu i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości. Tymczasem w badanej sprawie nie ustalono danych dotyczących karalności S. C. Pomimo wysłania do Krajowego Rejestru Karnego zapytania o jego karalność, w postępowaniu przygotowawczym nie załączono do akt sprawy odpowiedzi na to zapytanie. Tego braku nie uzupełnił również Sąd Rejonowy w S. Orzekł o odpowiedzialności S. C. pomimo braku danych o jego wcześniejszej karalności.

Brak tych danych powinien skutkować skierowaniem sprawy do rozpoznania na rozprawie i wyjaśnienia wszystkich wątpliwości istotnych dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 2016 r., II KK 160/16, Lex nr 2109511). Tymczasem S. C. okres uchylania się od ciążącego na S. C. obowiązku łożenia alimentów na utrzymanie P. C. i K. C. przyjęty w zaskarżonym wyroku pokrywa się w części z okresem uchylania się od tego obowiązku przypisanym skazanemu w wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 9 sierpnia 2018 r., III K (…).

Oznacza to, że S. C. został dwukrotnie skazany za uchylanie się od obowiązku łożenia na utrzymanie P. C. i K. C. w tym samym okresie, to jest od dnia 2 czerwca 2015 r. do dnia 29 stycznia 2018 r. z wyłączeniami wskazanymi w zaskarżonym wyroku. Zgodzić należy się ze skarżącym, że wskazane uchybienie miało istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia w zakresie przypisania S.C. popełnienia przestępstwa oraz mogło mieć wpływ na wysokość wymierzonej mu kary z uwagi na różnice pomiędzy okresem błędnie przypisanym a stanowiącym rzeczywisty przedmiot przestępstwa.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.