Supreme Court quashes lower court verdict for cumulative fine violation under Art. 33 § 2 k.k. due to lack of material law basis.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the appellate court's decision to uphold a first-instance verdict imposing a cumulative fine alongside imprisonment. The defense argued the fine was excessive, while the Public Prosecutor General appealed the retention of the fine, claiming a procedural error in reviewing the appeal. The court ruled that the lower courts failed to recognize the material law violation where the cumulative fine was applied without proof of financial gain, necessitating a retrial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 33 § 2 k.k.; Art. 433 § 1 k.p.k.; Cumulative fines may only be imposed if the offender sought or obtained financial gain, and appellate courts must correct material law errors affecting the verdict's validity.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 104/14 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski (przewodniczący)SSN Piotr Hofmański (sprawozdawca)SSN Kazimierz KlugiewiczProtokolant Jolanta Grabowska w sprawie M. K.skazanego z art. 288 § 1 kkpo rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 kpkw dniu 13 maja 2014 r.,kasacji Prokuratora Generalnegood wyroku Sądu Okręgowego w C.z dnia 8 listopada 2002 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w C.z dnia 6 czerwca 2002 r. uchyla zaskarżony wyrok w części w jakiej utrzymano w mocy rozstrzygnięcie co do kary i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w C. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2002 r., sygn. .. 1628/01, Sąd Rejonowy w C. uznał M. K. za winnego m.in. czynu opisanego w pkt I aktu oskarżenia, tj. tego, że w dniu 4 czerwca 2000 r. w C., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, poprzez wybicie szyb w drzwiach przednich i tylnych z lewej strony, stłuczenia lewego zewnętrznego lusterka, zagięcia i porysowania lewych przednich drzwi, zagięcia pokrywy silnika, dokonał uszkodzenia samochodu m-ki „Polonez Caro” o nr rej. […] – łącznej wartości ok. 2 160 zł, na szkodę P. M., przy czym zarzucanego przestępstwa dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. popełnienia występku z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to, na podstawie art. 288 § 1 k.k. i art. 33 § 1 i 2 k.k., wymierzył mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 30 stawek dziennych po 10 złotych.
Od powyższego wyroku apelacje wywiedli oskarżony i jego obrońca. Obrońca zaskarżył wyrok w całości i zarzucił rażącą niewspółmierność kary w stosunku do wagi czynu oskarżonego i na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i zawieszenie orzeczonej kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Oskarżony w swej apelacji zaskarżył wyrok w zakresie orzeczenia o karze, zarzucając, że jest zbyt surowa. Sąd Okręgowy w C. po rozpoznaniu obu apelacji wyrokiem z dnia 8 listopada 2002 r., sygn.
… 720/02, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. Wyrok ten zaskarżył kasacją na korzyść skazanego Prokurator Generalny w części, w jakiej Sąd Okręgowy w C. utrzymał w mocy wyrok Sądu I instancji w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w pkt I, tj. o orzeczeniu za popełnienie czynu z art. 288 § 1 k.k. kary grzywny obok kary pozbawienia wolności, oraz o orzeczeniu kary łącznej grzywny (pkt II wyroku Sądu Rejonowego). Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono „rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 433 § 1 k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k., polegające na przeprowadzeniu nienależytej kontroli odwoławczej i utrzymaniu w mocy rażąco niesprawiedliwego, bo wydanego z naruszeniem przepisu prawa materialnego - art. 33 § 2 k.k. wyroku sądu I instancji, wymierzającego mu za czyn z art. 288 § 1 k.k. obok kary pozbawienia wolności, grzywnę pomimo braku ku temu podstaw, bowiem nie ustalono, aby przypisany oskarżonemu czyn z art. 288 § 1 k.k. został popełniony w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub by oskarżony taką korzyść osiągnął.” W konkluzji kasacji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie Sądowi Okręgowemu w C. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest zasadna.
Rację ma skarżący podnosząc, że za przestępstwo z art. 288 § 1 k.k., zarzucone M. K. w pkt I aktu oskarżenia, a przypisane w pkt I, tiret pierwsze, wyroku Sądu Rejonowego w C. z dnia 6 czerwca 2002 r., sygn. … 1628/01, niedopuszczalne było wymierzenie kary 30 stawek dziennych grzywny po 10 zł obok kary pozbawienia wolności, czyli tzw. kumulatywnej grzywny na podstawie art. 33 § 2 k.k. Przepis ten pozwala orzec taką karę grzywny za przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub jeśli sprawca taką korzyść osiągnął.
Z opisu omawianego czynu zawartego w wyroku z dnia 6 czerwca 2002 r., ani z jego uzasadnienia, nie wynika by skazany taką korzyść osiągnął, nie wynika też by Sąd Rejonowy przypisał skazanemu działanie w celu osiągnięcia takiej korzyści. Przepis art. 33 § 2 k.k. został więc zastosowany, mimo braku podstaw do tego.To niewątpliwe naruszenie prawa materialnego przez Sąd Rejonowy zostało przeoczone przez Sąd Okręgowy w C., który rozpoznawał apelacje – obrońcy i osobistą skazanego. Obie apelacje zwrócone były w istocie przeciwko wymiarowi kary, a więc uchybienie Sądu Rejonowego z pewnością leżało w zakresie zaskarżenia.
Mimo to, apelacje zostały wyrokiem z dnia 8 listopada 2002 r., sygn. … 720/02 uznane za bezzasadne, a wadliwy wyrok Sądu Rejonowego utrzymano w mocy. W tym stanie rzeczy zgodzić trzeba się podniesionym w kasacji zarzutem naruszenia przepisów art. 433 § 1 k.p.k. Sąd Okręgowy w C. nie rozpoznał apelacji w jej pełnym zakresie, nie dostrzegając rażącego naruszenia prawa materialnego skutkującego bezzasadnym orzeczeniem kary grzywny obok kary pozbawienia wolności i na tym polega rażące naruszenie prawa Sądu odwoławczego będące podstawą uwzględnienia kasacji i uchylenia zaskarżonego wyroku.
Sąd Okręgowy w C. rozpoznając ponownie sprawę w postępowaniu odwoławczym wnikliwie zbada rozstrzygnięcie co do kary zapadłe względem M. K. za czyn z art. 288 § 1 k.k., zarzucony w pkt I aktu oskarżenia i podejmie rozstrzygnięcie mające na celu usunięcie rażącego naruszenia art. 33 § 2 k.k., którego dopuścił się Sąd Rejonowy w C. w wyroku z dnia 6 czerwca 2002 r. Warto też zwrócić uwagę, że może to oznaczać konieczność korekty rozstrzygnięcia co do łącznej kary grzywny, zawartego w pkt II wyroku Sądu Rejonowego w C.W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji.