Supreme Court dismisses cassation as obviously unfounded for challenging sentencing without new evidence.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded and exempted the defendant from court costs. The lower appellate court had already reviewed the facts and sentencing without conducting new evidence, concluding the penalty was not excessively harsh. The Supreme Court rejected the argument that the first-instance court erred in sentencing because challenging the specific sentence amount is inadmissible in cassation proceedings.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 535 § 3 k.p.k.; Art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k.: A cassation appeal challenging only the sentencing amount without new evidence or procedural violations is inadmissible and must be dismissed as obviously unfounded.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 102/16 POSTANOWIENIE Dnia 21 kwietnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 21 kwietnia 2016 r., sprawy A. C. skazanego z art. 156 § 1 pkt 2 k.k.z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanegood wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 października 2015 r., sygn. akt VII Ka […]utrzymującego wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 8 czerwca 2015 r., sygn. akt III K […], p o s t a n o w i ł I. Oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną; II. Zwolnić skazanego od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 8 czerwca 2015 r., sygn. III K […] Sąd Rejonowy w S. skazał A. C. za popełnienie trzech przestępstw na karę łączną 8 lat pozbawienia wolności. Jednym z przypisanych mu czynów, za który wymierzono karę 7 lat pozbawienia wolności było przestępstwo z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. popełnione w dniu z 25 na 26 lipca 2008 r. na szkodę B. C. Apelacje od tego wyroku zostały wniesione przez oskarżonego, jego obrońcę oraz prokuratora. Oskarżony oraz jego obrońca zaskarżyli wyrok w całości, przy czym obrońca oskarżonego w zakresie czynu z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. zarzucił wyrokowi błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść orzeczenia, który to błąd doprowadził w zakresie tego czynu do wymierzenia kary niewspółmiernie wysokiej.
W konsekwencji co do tego czynu wnosił o zmniejszenie kary orzeczonej za ten czyn, ewentualnie o uchylenie wyroku w tym zakresie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Prokurator zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego, przy czym co do czynu z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. zarzucał wyrokowi obrazę prawa materialnego poprzez nieprzyjęcie działania oskarżonego w warunkach recydywy wielokrotnej specjalnej z art. 64 § 2 k.k. Wyrokiem z dnia 20 października 2015 r., sygn. VII Ka […] Sąd Okręgowy w K. uchylił zaskarżony wyrok co do czynów z pkt 2 i 3 wyroku sądu pierwszej instancji oraz kary łącznej, zaś utrzymał wyrok w mocy co do czynu z art. 156 § 1 pkt 2 k.k.Od tego wyroku kasację wniósł obrońca skazanego.
Zarzucając wyrokowi rażące naruszenie prawa procesowego, mogące mieć istotny wpływ na treść wyroku, a to art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. polegające na przekroczeniu granic swobodnej oceny materiału dowodowego i błędną ocenę okoliczności leżących u podstawy wymiaru kary, a przede wszystkim nieuwzględnienie w należytym stopniu okoliczności łagodzących, które to naruszenie skutkowało wymierzeniem skazanemu kary nieadekwatnej do popełnionego czynu. W konkluzji kasacji domagał się uchylenia wyroku w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W pisemnym stanowisku do kasacji prokurator Prokuratury Okręgowej w K. wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jako oczywiście bezzasadna podlegała oddaleniu w trybie z art. 535 § 3 k.p.k. Na wstępie trzeba podkreślić, że sąd odwoławczy w toku postępowania odwoławczego nie przeprowadzał żadnych dowodów, a jedynie dokonując kontroli wyroku sądu pierwszej instancji w zakresie określonym treścią apelacji oskarżonego oraz zarzutem błędu w ustaleniach faktycznych odnoszącym się do wymiaru kary za ten czyn, ustosunkował się zarówno do kwestii podniesionych w apelacji oskarżonego, jak i jego obrońcy (str. 4-7 uzasadnienia).
W zakresie orzeczonej za ten czyn kary sąd odwoławczy uznał, że kara nie nosi cechy kary rażącej swoją surowością i swoje stanowisko przedstawił na stronie ostatniej uzasadnienia wyroku. W tym układzie procesowym nie mogło dojść do obrazy art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. Podnieść trzeba, że zarzut kasacji w istocie jest zarzutem, w którym kwestionowany jest wymiar kary, co przecież w kasacji nie jest dopuszczalne (poza wyjątkiem odnoszącym się do Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego od dnia 15 kwietnia 2016 r.); trafnie na tę okoliczność wskazał w pisemnym stanowisku prokurator.
Z tych powodów należało orzec jak w postanowieniu.