Supreme Court quashes lower court conviction for child support evasion due to prior final judgment on same act.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the Regional Court's conviction for evasion of child support obligations because the defendant had already been finally sentenced for the same conduct in a prior proceeding. The prosecution argued that the new trial violated procedural rules by ignoring the existence of a res judicata from an earlier judgment covering the identical period. The court ruled that conducting a new trial for the same act after a final decision constituted a clear violation of the principle of legal certainty, necessitating the dismissal of the proceedings.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 17 ust. 1 pkt 7 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.: A new criminal proceeding for the same act by the same person is barred if a final judgment on that act already exists, as this constitutes res judicata and violates the principle of legal certainty.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 102/14 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Piotr HofmańskiSSN Kazimierz KlugiewiczProtokolant Jolanta Grabowska w sprawie R. S.skazanego z art. 209 § 1 kk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 13 maja 2014 r.,kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanegood wyroku Sądu Rejonowego w D.z dnia 5 października 2012 r. uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej skazania za czyn z art. 209 § 1 k.k. (punkt II części dyspozytywnej wyroku) oraz związane z nim orzeczenia (punkty III i VI wyroku) i na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 537 § 2 k.p.k. umarza postępowanie w tym zakresie, kosztami procesu obciążając Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w D., wyrokiem z dnia 5 października 2012 r., sygn. … 335/12, uznał R. S. za winnego popełnienia ciągu występków z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i skazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności (punkt I części rozstrzygającej wyroku).Tym samym wyrokiem, Sąd uznał R. S. za winnego tego, że w okresie od marca 2009 r. do kwietnia 2010 r. w D. uporczywie uchylał się od ciążącego na nim z mocy ustawy i ugody z dnia 27 grudnia 2001 r. zawartej przez Sądem Rejonowym w D. w sprawie o sygn.
… 389/01, obowiązku łożenia na rzecz syna K. F., przez co naraził go na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, to jest za winnego przestępstwa z art. 209 § 1 k.k. i za przestępstwo to wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności (punkt II).Sąd Rejonowy w D. wymierzył R. S. karę łączną 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności (punkt III), której wykonanie warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby (pkt IV), zobowiązując oskarżonego na podstawie art. 72 § 1 pkt 3 k.p.k. do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie małoletniego syna K.
F. (pkt VI).Wyrok nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się z dniem 13 października 2012 r.Kasację od tego wyroku na korzyść R. S. wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżył wyrok w części dotyczącej skazania za czyn z art. 209 § 1 k.k. i zarzucił rażące naruszenie przepisu prawa procesowego, to jest art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., polegające na wydaniu przez Sąd Rejonowy w D. w dniu 5 października 2012 r. w sprawie … 335/12 wyroku skazującego R. S. za czyn z art. 209 § 1 k.k. popełniony w okresie od marca 2009 r. do kwietnia 2010 r. pomimo tego, że wyrokiem nakazowym tegoż sądu z dnia 21 czerwca 2011 r., sygn. akt … 456/11, R.
S. został skazany za czyn z art. 209 § 1 k.k. popełniony w okresie od marca 2009 r. do marca 2011 r., co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.Prokurator Generalny wniósł w kasacji o uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w D. w zaskarżonej części i związanego z nim rozstrzygnięcia o wymierzeniu kary łącznej w punkcie III wyroku oraz umorzenie postępowania karnego o czyn z art. 209 § 1 k.k. przeciwko R. S. na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 537 § 2 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna, co sprawia, że można było uwzględnić ją na posiedzeniu zgodnie z regulacją zawartą w art. 535 § 5 k.p.k.
R. S. skazany został opisanym wyrokiem Sądu Rejonowego w D. w sytuacji, w której wyrokiem nakazowym tego samego sądu z dnia 21 czerwca 2011 r., sygn. … 456/11, uznany został za winnego tego, że w okresie od marca 2009 r. do marca 2011 r. w D. uporczywie uchylał się od ciążącego na nim z mocy ustawy i ugody z dnia 27 grudnia 2001 r. zawartej przez Sądem Rejonowym w D. w sprawie o sygn. … 389/01, obowiązku łożenia na rzecz syna K. F., przez co naraził go na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, to jest za winnego przestępstwa z art. 209 § 1 k.k. i za przestępstwo to wymierzono mu karę 8 miesięcy ograniczenia wolności, nakładając na niego obowiązek wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na rzecz społeczności lokalnej w wymiarze 32 godzin w stosunku miesięcznym.
Sąd zobowiązał nadto R. S. na podstawie art. 72 § 1 pkt 3 k.p.k. do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie małoletniego syna K. F. Wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w D. z dnia 21 czerwca 2011 r. nie został zaskarżony i uprawomocnił się z dniem 5 lipca 2011 r., a więc przed wydaniem zaskarżonego kasacją wyroku z dnia 5 października 2012 r. Postanowieniem Sądu Rejonowego w D. z dnia 15 grudnia 2011 r., sygn. … 456/11, … 1813/13, orzeczono wobec R. S. wykonanie zastępczej kary 4 miesięcy pozbawienia wolności w miejsce orzeczonej wyrokiem nakazowym z dnia 21 czerwca 2011 r. kary 8 miesięcy ograniczenia wolności.
Skazany odbył tę karę w okresie od 21 lipca 2012 r. do 21 listopada 2012 r.Porównanie opisów czynów przypisanych R. S. w wyrokach Sądu Rejonowego w D. z dnia 21 czerwca 2011 r., sygn. … 456/11 i z dnia 5 października 2012 r., sygn. … 335/12, prowadzi do wniosku, że były to czyny tożsame w odniesieniu do okresu od marca 2009 r. do kwietnia 2010 r. Wyrokiem nakazowym z dnia 21 czerwca 2011 r., sygn. … 456/11, skazano go za uporczywe uchylanie się od alimentacji w okresie od marca 2009 r. do marca 2011 r., a wydanym później, zaskarżonym kasacją wyrokiem z dnia 5 października 2012 r., sygn.
… 335/12, za ten sam czyn w okresie od marca 2009 r. do kwietnia 2010 r., a więc za okres w całości zawarty w objętym wcześniejszym skazaniem. Nie budzi wątpliwości, że w każdym z wyroków doszło do skazania tej samej osoby, za to samo zaniechanie, wobec tego samego dziecka. W tym stanie rzeczy, w sprawie o sygn. … 335/12 zachodziła bezwzględna przesłanka procesowa z art. 17 1 pkt 7 k.p.k. w postaci rei iudicatae, to jest powagi rzeczy osądzonej. Przepis ten wyklucza wszczęcie i prowadzenie postępowania wtedy, gdy postępowanie co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone.
W stopniu oczywistym zatem doszło do prowadzenia postępowania i wydania wyroku skazującego mimo zaistnienia ujemnej przesłanki procesowej, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. Wobec tego konieczne stało się uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w D. z dnia 5 października 2012 r., sygn. … 335/12, w zaskarżonej części i umorzenie postępowania o czyn z art. 209 § 1 k.k. Wobec tego, że wymierzona w zaskarżonym wyroku kara łączna obejmowała także karę wymierzoną za przestępstwo z art. 209 § 1 k.k., konieczne stało się uchylenie także orzeczenia o karze łącznej (punkt III części dyspozytywnej wyroku Sądu Rejonowego w D. z dnia 5 października 2012 r.).Koszty procesu w tym zakresie ponosi Skarb Państwa.