Supreme Court orders supplementary award of defense costs due to new Constitutional Court ruling invalidating fee standards.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court ordered a supplementary award of 738 PLN plus VAT to the state-appointed defense lawyer. The defense lawyer had requested additional costs after the Constitutional Court invalidated the legal basis for the previously awarded fees. The Court ruled that this new constitutional ruling constituted a previously unknown circumstance requiring a recalculation of the defense costs under the Code of Criminal Procedure.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 626 § 2 k.p.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: A new Constitutional Court ruling invalidating the legal basis for state-appointed defense fees constitutes a previously unknown circumstance requiring a supplementary determination of costs under Art. 626 § 2 of the Code of Criminal Procedure.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
IV KK 1/24 POSTANOWIENIE Dnia 24 lipca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Kołodziejski w sprawie T. Z. skazanego z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in.,po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 lipca 2024 r.,wniosku obrońcy skazanego o uzupełniające zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, na podstawie art. 626 § 2 k.p.k., p o s t a n o w i ł: zasądzić uzupełniająco od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu skazanego T. Z. - adw. A. K. (Kancelaria Adwokacka w K.) kwotę 738 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych), w tym 23% VAT, tytułem opłaty za sporządzenie i wniesienie kasacji.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 28 lutego 2024 r., sygn. akt IV KK 1/24 Sąd Najwyższy na podstawie art. 535 § 3 k.p.k. oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację obrońcy z urzędu skazanego T. Z. , zasądzając przy tym od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. K. kwotę 738 zł, w tym 23% VAT, tytułem opłaty za sporządzenie i wniesienie kasacji.Pismem z dnia 5 marca 2024 r. substytut obrońcy skazanego złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. postanowienia oraz uzupełnienie rozstrzygnięcia o kosztach poprzez dodatkowe ustalenie ich wysokości w łącznej kwocie 1476 zł, w tym VAT (k. 37-38).
Wniosek w tym zakresie został ponowiony przez substytuta obrońcy z urzędu skazanego w kolejnym piśmie, które wpłynęło do Sądu Najwyższego w dniu 16 kwietnia 2024 r. (k. 58-60). Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek okazał się zasadny. Stwierdzenie niezgodności z Konstytucją RP całości lub części normy prawnej stanowiącej podstawę przyznania wynagrodzenia obrońcy z urzędu należy traktować jako okoliczność nieznaną dotąd sądowi, która wymaga dodatkowego ustalenia kosztów w rozumieniu art. 626 § 2 k.p.k. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2023 r., sygn. akt I KZP 5/23, LEX nr 3644320).
Taka też sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 lutego 2024 r. (SK 90/22) zakwestionowana została bowiem konstytucyjność unormowań aktu prawnego, na mocy którego zasądzono na rzecz adw. A. K. wynagrodzenie za obronę z urzędu. Trybunał Konstytucyjny orzekł bowiem, że „§ 2 pkt 1 w związku z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2023 r. poz. 2631) w zakresie, w jakim określa opłaty stanowiące ponoszone przez Skarb Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w wysokości niższej niż stawki minimalne opłat określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2023 r. poz. 1964, ze zm.), jest niezgodny z art. 64 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 zdanie drugie i art. 92 ust. 1 zdanie pierwsze Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej”.
Powyższy wyrok został ogłoszony w Dzienniku Ustaw w dniu 4 marca 2024 r., a zatem już po wydaniu przez Sąd Najwyższy postanowienia z dnia 28 lutego 2024 r., na mocy którego zasądzono na rzecz obrońcy z urzędu skazanego T. Z. wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie kasacji. W tej sytuacji koniecznym było dodatkowe ustalenie wysokości opłaty z tego tytułu w oparciu o § 11 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz.U. 2023 r., poz. 1964 z późn. zm.).
Jednocześnie zasądzając uzupełniająco kwotę wynagrodzenia dla adwokata z urzędu nie można było pominąć unormowania z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, który nie został zakwestionowany przez Trybunał Konstytucyjny. Zatem przyznaną dodatkowo opłatę należało podwyższyć o VAT (zob. m.in. postanowienie SN z dnia 28 marca 2024 r., IV KK 58/24, LEX nr 3713083; postanowienie SN z dnia 13 czerwca 2024 r., I KK 462/22, LEX nr 3726889; postanowienie SN z dnia 11 czerwca 2024 r., V KK 394/23, LEX nr 3725460; postanowienie SN z dnia 21 czerwca 2024 r., V KO 55/24, LEX nr 3729482).
Skoro więc postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2024 r., sygn. akt IV KK 1/24 zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu skazanego – adw. A. K. kwotę 738 zł, obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem opłaty za sporządzenie i wniesienie kasacji, to mając na względzie powyższą argumentację należało uzupełniająco zasądzić na jej rzecz kwotę 738 zł, w tym VAT. Z tych też względów, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. [J.J.][ms]