Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 99/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal rejection due to lawyer's failure to prove proper authorization via notarized power of attorney.

Numero d'incarto IV CZ 99/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the lower court's rejection of an appeal filed by a lawyer without valid authorization. The lower court rejected the appeal because the lawyer submitted a notarized copy of her power of attorney lacking the mandatory date and place of issuance clause required by law. The Supreme Court upheld this decision, ruling that the absence of these specific details in the notarization clause meant the document did not legally prove the lawyer's authority to act on behalf of the company.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 6 ust. 3 zdanie drugie ustawy o radcach prawnych; The notarization clause must explicitly state the date and place of the copy's creation; failure to include these elements renders the document insufficient to prove the lawyer's authorization.

Parole chiave

Generato dall'IA
power of attorney notarization clause lawyer authorization formal defects appeal rejection legal representation court procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 6 ust. 3 zdanie drugie ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych
odpisu pełnomocnictwa opatrzonego niepełną klauzulą uwierzytelniającą, niezawierającą przewidzianej w art. 6 ust. 3 zdanie drugie ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (jedn.
Art. 373 k.p.c.
Zarzucił niewłaściwe zastosowanie art. 373 k.p.c. polegające na błędnym przyjęciu, że radca prawny J.
Art. 39821 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 13 § 2 k.p.c.
391 § 1, art. 13 § 2 i art.
Art. 520 § 1 k.p.c.
13 § 2 i art. 520 § 1 k.p.c. jw
art. 373 k.p.c
Zarzucił niewłaściwe zastosowanie art. 373 k.p.c.
art. 520 § 1 k.p.c
13 § 2 i art. 520 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 99/13 POSTANOWIENIE Dnia 6 listopada 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący)‎SSN Marian Kocon‎SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca) w sprawie z wniosku Okręgowego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G.‎przy uczestnictwie Nauczycielskiej Spółdzielni Mieszkaniowej S. w S., Gminy Miasta S. i Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta S.‎o stwierdzenie zasiedzenia,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 listopada 2013 r.,‎zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 31 stycznia 2013 r., sygn. […], oddala zażalenie oraz wnioski uczestników o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w G. odrzucił apelację wnioskodawcy - Okręgowego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 29 lutego 2012 r. z uwagi na nieuzupełnienie w terminie jej braków formalnych. Sąd wskazał, że apelacja została podpisana przez r. pr. J. J., która nie wykazała należycie swojego umocowania, ponieważ przedłożyła jedynie kopię pełnomocnictwa z dnia 27 maja 2011 r. opatrzoną pieczęcią „za zgodność z oryginałem" oraz pieczęcią z danymi osobowymi, tytułem i numerem wpisu pełnomocnika i podpisaną przez wymienionego w nim pełnomocnika.

Na dokumencie nie podano natomiast daty, ani miejsca sporządzenia odpisu, wobec czego Sąd Okręgowy uznał, że dokument nie spełniał ustawowych wymagań stawianych wierzytelnemu odpisowi i wezwał podpisującą apelację r. pr. J. J. do złożenia w terminie 7 dni oryginału pełnomocnictwa lub pełnomocnictwa prawidłowo poświadczonego za zgodność pod rygorem uznania braku umocowania i odrzucenia apelacji. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wówczas Sąd Okręgowy kolejnym zarządzeniem z dnia 27 grudnia 2012 r. zobowiązał bezpośrednio wnioskodawcę do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych apelacji przez jej podpisanie przez osoby do tego uprawnione oraz załączenie oryginałów dokumentów, z których będzie wynikać to uprawnienie - pod rygorem odrzucenia apelacji.

W zakreślonym terminie wnioskodawca przedłożył odpis apelacji podpisany - jak poprzednio - przez r. pr. J. J. oraz dołączył odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego wpisu dotyczącego wnioskodawcy, nie dostarczył jednak pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu. Sąd Okręgowy uznał, że formalne usterki apelacji, pomimo wdrożonego postępowania naprawczego, nie zostały usunięte i odrzucił apelację jako podstawę prawną wskazując art. 373 k.p.c.W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawca domagał się jego uchylenia; ewentualnie uchylenia i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego.

Zarzucił niewłaściwe zastosowanie art. 373 k.p.c. polegające na błędnym przyjęciu, że radca prawny J. J. nie wykazała swojego umocowania do działania w imieniu wnioskodawcy oraz błąd w ustaleniach faktycznych polegający na nieprawidłowym przyjęciu, że nie miała ona umocowania do działania w niniejszym postępowaniu przed Sądami I i II instancji.Odpowiedzi na zażalenie złożyli wszyscy uczestnicy postępowania, domagając się jego oddalenia i zasądzenia na ich rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Nie można zgodzić się ze skarżącym, że fakt złożenia przez r. pr.

J. J. na rozprawie w dniu 21 czerwca 2011 r. odpisu pełnomocnictwa opatrzonego niepełną klauzulą uwierzytelniającą, niezawierającą przewidzianej w art. 6 ust. 3 zdanie drugie ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (jedn. tekst: Dz. U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65 ze zm.) adnotacji o dacie i miejscu sporządzenia tego odpisu pozwala na poczytanie tego braku za uzupełniony, jako że niewątpliwie w dacie i miejscu odbywania się rozprawy odpis ten był już sporządzony. Klauzula uwierzytelniająca stanowi formułę umożliwiającą ustalenie, kto, kiedy i gdzie stwierdził istnienie dokumentu o treści identycznej z przedłożonym odpisem (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2011 r.

III CZP 70/11, OSNC 2012/6/73 i postanowienie tego Sądu z dnia 20 kwietnia 2012 r., III CZP 13/12, niepubl.). Informacji tych nie może zastąpić odnotowanie w protokole i załączenie do akt sądowych odpisu dokumentu niespełniającego wymagań art. 6 ust. 3 zdanie drugie ustawy o radcach prawnych, ponieważ żadna z tych czynności nie wiąże się z porównywaniem oryginalnego pełnomocnictwa z jego odpisem. Nieskuteczne są też wywody wytykające rzekome uchybienia Sądu Okręgowego w przeprowadzeniu procedury usunięcia braków formalnych apelacji.

Sąd Apelacyjny w pierwszej kolejności zobowiązał osobę podpisującą apelację jako pełnomocnik do prawidłowego wykazania umocowania, precyzując sposób usunięcia stwierdzonej wadliwości - przedłożenie oryginału pełnomocnictwa lub jego odpisu prawidłowo poświadczonego za zgodność (k. 179 i 181). Wezwanie zostało doręczone 6 października 2012 r. (k. 203) i nie spowodowało żadnej reakcji. Wówczas Sąd Okręgowy wezwał samego wnioskodawcę do uzupełnienia braków w zakresie podpisania apelacji poprzez złożenie podpisów „przez osoby do tego uprawnione oraz załączenie oryginałów dokumentów, z których wynikać będzie, że osoby, które podpisały apelację są do tego upoważnione” (k. 219 i 220).

Umożliwił więc stronie naprawienie nieprawidłowości wynikłych z działań nienależycie umocowanego pełnomocnika, co jednak również nie doprowadziło ostatecznie do prawidłowego podpisania apelacji. Apelacja niepodpisana przez prawidłowo umocowanego pełnomocnika ani przez osoby uprawnione do występowania w imieniu wnioskodawcy (jego zarząd, prokurentów) nie spełniała ustawowych wymagań stawianych temu środkowi odwoławczemu i słusznie została odrzucona.Z tych przyczyn zażalenie wnioskodawcy podlegało oddaleniu.Koszty postępowania zażaleniowego każda ze stron powinna ponieść we własnym zakresie na podstawie art. 39821 w zw. z art. 391 § 1, art. 13 § 2 i art. 520 § 1 k.p.c. jw